Thráin II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy Thráina II, władcy krasnoludów ze Środziemia. Zobacz też: Thráin I, jego przodek.
Thráin
Thráin II
Król Plemienia Durina
Król pod Górą (na wygnaniu)
Postać z mitologii Śródziemia
Wystąpienia Hobbit, czyli tam i z powrotem, Dodatki do Władcy Pierścieni, Niedokończone opowieści
Grany przez postać pominięta (Władca Pierścieni)
Mike Mizrahi (Hobbit)
Dane biograficzne
Pochodzenie Samotna Góra i Ered Luin
Przynależność krasnolud, plemię Durina
Data urodzenia 2644 TE
Data śmierci 2850 TE[1]
Rodzina Thrór (ojciec)
Dís, Frerin, Thorin II Dębowa Tarcza (potomstwo)

Thráin II (ur. w 2644, zm. w 2850 roku Trzeciej Ery[1]) – postać ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

Był to władca krasnoludów, w latach 2790–2850 król Plemienia Durina, zarazem czwarty Król pod Górą (na wygnaniu). Syn Thróra, ojciec Thorina Dębowej Tarczy. Większość życia spędził na wygnaniu, bowiem jego siedziba została zajęta przez Smauga. Zmarł w niewoli Saurona, który przedtem odebrał mu ostatni z krasnoludzkich Pierścieni Władzy.

O Thráinie wspominają bohaterowie Hobbita. Informacje na jego temat znajdują się w Dodatkach do trzeciego tomu Władcy Pierścieni oraz w Niedokończonych opowieściach.

Opis postaci[edytuj]

Młodość i utrata Ereboru[edytuj]

Urodził się i wychował w Ereborze. Gdy Smaug napadł na siedzibę krasnoludów (2770 rok), Thráinowi i jego ojcu, udało mu się ocalić życie, bowiem uciekli tajnym przejściem. Tułał się następnie z garstką współplemieńców po Śródziemiu, aż osiedlili się w Dunlandzie. Thrór przed wyruszeniem do Morii (2790 rok) dał mu ostatni z Siedmiu Pierścieni krasnoludów.

Król na wygnaniu[edytuj]

Po śmierci ojca, zamordowanego przez orka Azoga, Thráin jako nowy król poprowadził krasnoludów do wojny odwetowej z orkami (2793–2799). W wyniku ran odniesionych podczas decydującej bitwy w dolinie Azanulbizar (2799 rok) stracił wzrok w jednym oku i ciężko okulał. Mimo zwycięstwa krasnoludowie nie powrócili do Morii, bowiem nadal czyhał tam Balrog. Thráin powiódł więc swoich poddanych do Ered Luin i tam osiadł w 2802 roku.

Wyprawa do Ereboru i śmierć[edytuj]

Powoli zaczęło im się powodzić i żyć lepiej. Jednak pod wpływem Pierścienia Thráina zaczęła dręczyć żądza złota. Potajemnie więc, dnia 21 kwietnia 2841 roku[2], wyruszył wraz z garstką towarzyszy (między nimi byli Balin i Dwalin) do Ereboru. Przez całą długą drogę tropili go słudzy Czarnoksiężnika, atakowali orkowie i wilki. W końcu, w Mrocznej Puszczy, Thráin został pojmany i uprowadzony do Dol Guldur (2845 rok), a jego towarzysze powrócili z niczym do domu. Torturowano go i odebrano Pierścień, po czym pozostawiono w lochu. Thráin postradał tam zmysły i ciągle majaczył.

W takim stanie przypadkowo odnalazł go Gandalf Szary, który dostał się do twierdzy Czarnoksiężnika (2850 rok). Krasnolud przekazał mu, ze słowami Dla mego syna[3], mapę i klucz do tajemnego wejścia do Ereboru, po czym zmarł.

Potomstwo[edytuj]

Monarcha miał troje dzieci – synów Thorina II i Frerina oraz córkę Dís.

Imię[edytuj]

Imię Thráin (þrainn) pochodzi ze staronordyckiego, znaczy w tym języku nieustępliwy[4]. Tolkien zaczerpnął je z listy karłów, fragmentu Völuspy, pieśni zawartej w Eddzie poetyckiej[5].

Ekranizacja P. Jacksona[edytuj]

W ekranizacji Hobbita w reżyserii Petera Jacksona Thráina II zagrał Mike Mizrahi.

Przypisy

  1. a b Daty roczne narodzin i śmierci podano za: Dodatek C Rodowody. W: J.R.R. Tolkien: Władca Pierścieni. przeł. M. Skibniewska. T. 3: Powrót Króla. Warszawa: 2002, s. 501.
    Pozostałe daty roczne w tym artykule podano za: Dodatek B Kronika Lat (Kronika Królestw Zachodnich). W: J.R.R. Tolkien: Władca Pierścieni. przeł. M. Skibniewska. T. 3: Powrót Króla. Warszawa: 2002, s. 477-478.
  2. Data dzienna podana za: J.R.R. Tolkien: Hobbit, czyli tam i z powrotem. przeł. M. Skibniewska. Warszawa: 1997, s. 30 (rozdział pierwszy Nieproszeni goście).Według Kalendarza Namiestników miesiąc ten zwał się Víressë. Dokładne informacje o kalendarzach Śródziemia zawarte są w Dodatku D Kalendarz Shire’u.
  3. Wyprawa do Ereboru. W: J.R.R. Tolkien: Niedokończone opowieści. przeł. R. Kot. Warszawa: 2005, s. 265.
  4. R. Derdziński: Indeks. W: J.R.R. Tolkien: Władca Pierścieni. przeł. M. i C. Frąc. T. 3: Powrót Króla. Warszawa: 2002, s. 390.
  5. Patrz: Edda poetycka. przeł. i opr. A. Załuska-Strömberg. Ossolineum, 1986, s. 6.

Bibliografia[edytuj]

  • John Ronald Reuel Tolkien: Hobbit, czyli tam i z powrotem. przeł. Maria Skibniewska. Warszawa: Wydawnictwo ISKRY, 1997. ISBN 83-207-1681-0.
  • John Ronald Reuel Tolkien: Władca Pierścieni. przeł. Maria Skibniewska. T. 3: Powrót Króla. Warszawa: Warszawskie Wydawnictwo Literackie MUZA SA, 2002. ISBN 83-7319-172-0.
  • Wyprawa do Ereboru. W: John Ronald Reuel Tolkien: Niedokończone opowieści. przeł. Radosław Kot. Warszawa: Wydawnictwo Amber, 2005, s. 262-274. ISBN 83-241-2008-4.
  • Ryszard Derdziński: Indeks. W: John Ronald Reuel Tolkien: Władca Pierścieni. przeł. Maria i Cezary Frąc. T. 3: Powrót Króla. Warszawa: Wydawnictwo Amber, 2002, s. 383-397. ISBN 83-7245-884-7.
  • Edda poetycka. przeł. i opr. Apolonia Załuska-Strömberg. Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź: Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, 1986, seria: Biblioteka Narodowa, seria II, nr 214. ISBN 83-04-01852-7.

Linki zewnętrzne[edytuj]