Leśne Królestwo (Śródziemie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Leśne Królestwo (ang. Woodland Realm) – królestwo elfów ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

Znajdowało się w północnej części Wielkiego Zielonego Lasu. Jego granice przez dłuższy czas trwania nie były określone. Wiadomo, że do czasu przybycia Smauga obejmowały tereny na zachód od wschodniej granicy Wielkiego Zielonego Lasu i dookoła Samotnej Góry[1]. Przez obszar Leśnego Królestwa, nieopodal siedziby Thranduila, przepływała Leśna Rzeka[2].

Państwo to zostało założone na początku Drugiej Ery przez pochodzącego z Doriathu Orophera, który postanowił osiedlić się na północ od pól Gladden, z daleka od krasnoludów z Khazad-dûm. Sprowadził on z południa Sindarów, którzy postanowili zmieszać się z miejscowymi Elfami Leśnymi. Za jego panowania mieszkańcy Leśnego Królestwa utrzymywali stosunki z Lothlórien. W wojnie Ostatniego Sojuszu Oropher poległ, a z nim dwie trzecie armii Leśnego Królestwa[1].

W Trzeciej Erze królestwo było rządzone przez syna Orophera, Thranduila, którego syn Legolas należał do Drużyny Pierścienia. Obszar Leśnego Królestwa był strzeżony przez grupy elfickich łuczników, przypadło im między innymi zadanie pilnowania Golluma. Stałym zagrożeniem były watahy orków z Dol Guldur i wielkie pająki; pamiętano także o wojnach z krasnoludami[3]. Wojska Leśnego Królestwa brały udział w Bitwie Pięciu Armii.

W czasie Wojny o Pierścień Królestwo zostało zaatakowane z Dol Guldur. Po zwycięskiej bitwie Thranduil spotkał się z Celebornem i objął panowanie nad północną częścią lasu[4].

Przypisy

  1. a b J.R.R. Tolkien: Niedokończone opowieści, s. 224–225.
  2. R. Foster: Encyklopedia Śródziemia, s. 166.
  3. J.R.R. Tolkien: Władca Pierścieni: Drużyna Pierścienia, s. 339.
  4. J.R.R. Tolkien: Władca Pierścieni: Powrót Króla, s. 489.

Bibliografia[edytuj]