Nogrod

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Nogrod (sin. Siedziba wydrążona w skale, khu. Tumunzahar) – miasto krasnoludów ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Pojawia się w Silmarillionie. Pewne informacje na jego temat znajdują się w Dodatkach do Władca Pierścieni. Nogrod jest zaznaczony i podpisany na mapie Beleriandu dołączonej do Silmarillionu.

Było położone w Górach Błękitnych, na południe od góry Dolmed, istniejące w Pierwszej Erze.

Tamtejsi krasnoludowie przybywali do Beleriandu od drugiego wieku uwięzienia Melkora przez Valarów. Mimo utrzymywania kontaktów z elfami, byli raczej mniej przyjaźnie do nich nastawieni niż ich pobratymcy z Belegostu. Brali udział w Pierwszej bitwie o Beleriand.

Po przybyciu Noldorów do Śródziemia zawarli z nimi sojusz, głównie z obawy przed Morgothem. Pomagali też Finrodowi w budowie Nargothrondu i wraz z mistrzami z Belegostu wykonali dla niego Nauglamír. Często w Nogrodzie bywał Eöl i jego syn Maeglin. Obaj uczyli się tam obróbki metalu, bowiem właśnie stamtąd pochodzili mistrzowie płatnerstwa – Gamil Zirak i Telchar.

Krasnoludowie z Nogrodu przyłączyli się do Ligi Maedhrosa i wykuwali dla sojuszników broń. Walczyli w bitwie Nirnaeth Arnoediad (473 rok Pierwszej Ery)[1]. W 505 roku król Thingol polecił tamtejszym mistrzom, przebywającym wtedy w Menegroth, osadzenie Silmarila Fëanora w Nauglamírze. Ci zaś wykonawszy to dzieło zagarnęli je i zabili monarchę; w drodze do domu zostali w większości zabici[2]. Dwaj zabójcy Thingola przeżyli i udało im się dotrzeć do Nogrodu. Podburzyli swoich pobratymców, którzy postanowili się zemścić. Zebrawszy swe siły (mieszkańcy Belegostu odmówili im pomocy) zaatakowali Doriath. Zdobyli i złupili Menegroth – pośród łupów znajdował się Nauglamír. Gdy wracali do Nogrodu, zostali zaatakowani przy Sarn Athrad przez Berena i Nandorów. Ponoć żaden krasnoludzki wojownik nie przeżył tej batalii.

Nogrod, podobnie jak Belegost, uległ zniszczeniu po zatopieniu Beleriandu w wyniku Wojny Gniewu i jego mieszkańcy (około 40 roku Drugiej Ery) powędrowali do Khazad-dûm.

Gród ten nazywano też mianem Hollowbold. Pierwotnie nazwa sindarińska brzmiała Novrod, ale uległa zmianie pod wpływem słowa naug (sin. krasnolud). Jest to przekład nazwy Tumunzahar.

Przypisy

  1. Daty dotyczące Pierwszej Ery podane są za hipotetyczną chronologią tej ery autorstwa Roberta Fostera (Encyklopedia Śródziemia) opracowaną tylko na podstawie Silmarillionu.
  2. Quenta Silmarillion, rozdział 22 w przekładzie Marii Skibniewskiej.