Nogrod

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nogrod (sin. Siedziba wydrążona w skale, khu. Tumunzahar) – miasto krasnoludów ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Pojawia się w Silmarillionie. Pewne informacje na jego temat znajdują się w Dodatkach do Władca Pierścieni. Nogrod jest zaznaczony i podpisany na mapie Beleriandu dołączonej do Silmarillionu.

Było położone w Górach Błękitnych, na południe od góry Dolmed, istniejące w Pierwszej Erze.

Tamtejsi krasnoludowie przybywali do Beleriandu od drugiego wieku uwięzienia Melkora przez Valarów. Mimo utrzymywania kontaktów z elfami, byli raczej mniej przyjaźnie do nich nastawieni niż ich pobratymcy z Belegostu. Brali udział w Pierwszej bitwie o Beleriand.

Po przybyciu Noldorów do Śródziemia zawarli z nimi sojusz, głównie z obawy przed Morgothem. Pomagali też Finrodowi w budowie Nargothrondu i wraz z mistrzami z Belegostu wykonali dla niego Nauglamír. Często w Nogrodzie bywał Eöl i jego syn Maeglin. Obaj uczyli się tam obróbki metalu, bowiem właśnie stamtąd pochodzili mistrzowie płatnerstwa – Gamil Zirak i Telchar.

Krasnoludowie z Nogrodu przyłączyli się do Ligi Maedhrosa i wykuwali dla sojuszników broń. Walczyli w bitwie Nirnaeth Arnoediad (473 rok Pierwszej Ery)[1]. W 505 roku król Thingol polecił tamtejszym mistrzom, przebywającym wtedy w Menegroth, osadzenie Silmarila Fëanora w Nauglamírze. Ci zaś wykonawszy to dzieło zagarnęli je i zabili monarchę; w drodze do domu zostali w większości zabici[2]. Dwaj zabójcy Thingola przeżyli i udało im się dotrzeć do Nogrodu. Podburzyli swoich pobratymców, którzy postanowili się zemścić. Zebrawszy swe siły (mieszkańcy Belegostu odmówili im pomocy) zaatakowali Doriath. Zdobyli i złupili Menegroth – pośród łupów znajdował się Nauglamír. Gdy wracali do Nogrodu, zostali zaatakowani przy Sarn Athrad przez Berena i Nandorów. Ponoć żaden krasnoludzki wojownik nie przeżył tej batalii.

Nogrod, podobnie jak Belegost, uległ zniszczeniu po zatopieniu Beleriandu w wyniku Wojny Gniewu i jego mieszkańcy (około 40 roku Drugiej Ery) powędrowali do Khazad-dûm.

Gród ten nazywano też mianem Hollowbold. Pierwotnie nazwa sindarińska brzmiała Novrod, ale uległa zmianie pod wpływem słowa naug (sin. krasnolud). Jest to przekład nazwy Tumunzahar.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Daty dotyczące Pierwszej Ery podane są za hipotetyczną chronologią tej ery autorstwa Roberta Fostera (Encyklopedia Śródziemia) opracowaną tylko na podstawie Silmarillionu.
  2. Quenta Silmarillion, rozdział 22 w przekładzie Marii Skibniewskiej.