Ulica Jana Kochanowskiego w Katowicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica Jana Kochanowskiego
Śródmieście
Ilustracja
ulica Jana Kochanowskiego
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Miejscowość Katowice Flaga.svg Katowice
Długość 282 m[1]
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 0m ul. T. Kościuszki, ul. Wojewódzka
Ikona ulica z prawej.svg 170m ul. Stefana Batorego
Ikona ulica z lewej.svg 230m ul. Jagiellońska
Ikona ulica z prawej.svg 282m pl. Karola Miarki
Ikona ulica.svg ul. Wita Stwosza
Położenie na mapie Katowic
Mapa konturowa Katowic, u góry znajduje się punkt z opisem „ulica Jana Kochanowskiego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „ulica Jana Kochanowskiego”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „ulica Jana Kochanowskiego”
Ziemia50°15′20,3″N 19°01′11,8″E/50,255631 19,019953
ul. J. Kochanowskiego (widok od strony placu Karola Miarki)
detal architektoniczny na fasadzie kamienicy przy ul. Kochanowskiego 20

Ulica Jana Kochanowskiego w Katowicach − jedna z ulic w katowickiej dzielnicy Śródmieście. Ulica rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania z ulicą Tadeusza Kościuszki i ulicą Wojewódzką. Następnie krzyżuje się z ul. Stefana Batorego i ul. Jagiellońską. Kończy swój bieg przy ulicy Wita Stwosza w rejonie placu Karola Miarki.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Do końca XIX wieku pomiędzy ulicą Wita Stwosza a ulicą Jana Kochanowskiego znajdowała się skotnica − teren pastwiskowy[2]. W dwudziestoleciu międzywojennym pod numerem 8/10 funkcjonował oddział Akwizgrańsko-Monachijskiego Towarzystwa Ubezpieczeń[3]. Pod numerem 10 istniało także biuro wynajmu filmów "Metro Goldwyn Mayer"[4].

Przy ul. Jana Kochanowskiego znajdują się następujące historyczne obiekty:

  • kamienica mieszkalno-handlowa (ul. J. Kochanowskiego 2), wpisana do rejestru zabytków 28 września 1994 (nr. rej.: A/1546/94[5]). Została wzniesiona w latach 1896−1906 według projektu Paula Frantziocha w stylu eklektycznym z elementami secesji i neogotyku[6]. W 1924 r. mieścił się w niej skład hurtowy alkoholi B. Wilczka.[7]
  • historyczny budynek hotelu "Polonia" (ul. J. Kochanowskiego 3)[8];
  • kamienica mieszkalna (ul. J. Kochanowskiego 4)[8];
  • kamienica mieszkalna z oficyną (ul. J. Kochanowskiego 5)[8];
  • kamienica mieszkalna (ul. J. Kochanowskiego 6)[8];
  • kamienica mieszkalna (ul. J. Kochanowskiego 7/9)[8];
  • kamienica mieszkalna (ul. J. Kochanowskiego 8/10)[8];
  • kamienica mieszkalna (ul. J. Kochanowskiego 11)[8];
  • kamienica mieszkalna (ul. J. Kochanowskiego 12/12a)[8];
  • kamienica mieszkalna (ul. J. Kochanowskiego 13, róg z pl. K. Miarki)[8];
  • kamienica mieszkalna (ul. J. Kochanowskiego 14)[8];
  • kamienica mieszkalna (ul. J. Kochanowskiego 16)[8];

Przy ulicy Jana Kochanowskiego swoją siedzibę mają, bądź miały[9]: Galeria Sztuki Współczesnej Parnas (działająca od 1993), agencje reklamowe, przedsiębiorstwa wielobranżowe, biura architektoniczne, wydawnictwo "Business Media Group", Komunalny Zakład Gospodarki Mieszkaniowej − Oddział Eksploatacji Budynków nr 17, Urząd Pocztowy nr 7, Hotel Polonia Katowice (obecnie akademik).

W okresie Rzeszy Niemieckiej (do 1922) ulica nosiła nazwę Sachsstraße[10] (na cześć serologa Hans Sachs)[11] zaś w okresie niemieckiej okupacji Polski w latach 1939−1945[12] ulica nosiła nazwę Eichendorffstraße[13] (na cześć niemieckiego poety Josepha von Eichendorffa). W latach międzywojennych pod numerem 12 istniał skład wódek i likierów Wawel Józefa Pissarka[14].

Ulicą Jana Kochanowskiego kursują obecnie tramwaje o numerach: 6, 11, 14, 16, 36 i linia specjalna 23. Historycznie prowadziła tędy linia 19 kończąca bieg na Placu Miarki. Podczas przebudowy Dworca PKP wraz z centrum przesiadkowym przy ulicy zlokalizowany był przystanek tramwajowy "Katowice Konopnickiej Dworzec"[15].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urząd Miasta Katowice: Plan zimowego utrzymania dróg na sezon 2009/2010 (pol.). www.bip.um.katowice.pl. [dostęp 2011-06-27].
  2. Katowice 1865–1945. Zarys rozwoju miasta. Red. J. Szaflarski, Śląski Instytut Naukowy w Katowicach, Wydawnictwo "Śląsk", Katowice 1978, s. 100.
  3. Wojciech Janota: Katowice między wojnami. Miasto i jego sprawy 1922-1939. Łódź: Księży Młyn, 2010, s. 51. ISBN 978-83-7729-021-7.
  4. Wojciech Janota: Katowice między wojnami. Miasto i jego sprawy 1922-1939. Łódź: Księży Młyn, 2010, s. 92. ISBN 978-83-7729-021-7.
  5. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo śląskie. 2020-09-30. [dostęp 2011-06-27].
  6. Śląski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Katowicach: Rejestr zabytków w Katowicach (pol.). www.wkz.katowice.pl. [dostęp 2011-06-27].
  7. "Kurjer wieczorny" nr 184, 14 sierpnia 1924, s. 4
  8. a b c d e f g h i j k l Urząd Miasta Katowice: Wartości dziedzictwa kulturowego (załącznik 1.9) (pol.). www.bip.um.katowice.pl. [dostęp 2011-06-02].
  9. Spis firm na ulicy Kochanowskiego w mieście Katowice (pol.). www.katalog.pf.pl. [dostęp 2011-06-27].
  10. Wiadomości Administracyjne Miasta Katowic, 1928, nr 5, strona 214 - Spis ulic miasta Wielkich Katowic (dawniejsze nazwy w nawiasach)
  11. Kattowitz - Stare Katowice, katowice.one.pl [dostęp 2017-11-10].
  12. Plan Katowic z 1942 roku www.grytzka-genealogie.de [dostęp 2011-06-27]
  13. Alle Straßen bzw. Straßennamen von Kattowitz Deutsch – Polnisch (niem.). www.grytzka-genealogie.de. [dostęp 2011-06-27].
  14. Jerzy Abramski: Ulice Katowic. Zawiercie: Graf−Mar, 2000, s. 120. ISBN 83-913341-0-4.
  15. KZK GOP: Kursy dla przystanku Katowice Konopnickiej Dworzec (pol.). www.rozklady.kzkgop.pl. [dostęp 2011-06-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Katowice - Plan miasta, wyd. Demart SA, Warszawa 2009/2010.