Ulica Jana Kochanowskiego w Katowicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica Jana Kochanowskiego
Śródmieście
Ilustracja
ulica Jana Kochanowskiego
Państwo  Polska
Miejscowość Katowice
Długość 282 m[1]
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 0m ul. T. Kościuszki, ul. Wojewódzka
Ikona ulica z prawej.svg 170m ul. Stefana Batorego
Ikona ulica z lewej.svg 230m ul. Jagiellońska
Ikona ulica z prawej.svg 282m pl. Karola Miarki
Ikona ulica.svg ul. Wita Stwosza
Położenie na mapie Katowic
Mapa lokalizacyjna Katowic
ulica Jana Kochanowskiego
ulica Jana Kochanowskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Jana Kochanowskiego
ulica Jana Kochanowskiego
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
ulica Jana Kochanowskiego
ulica Jana Kochanowskiego
Ziemia50°15′20,3″N 19°01′11,8″E/50,255631 19,019953
ul. J. Kochanowskiego (widok od strony placu Karola Miarki)
detal architektoniczny na fasadzie kamienicy przy ul. Kochanowskiego 20

Ulica Jana Kochanowskiego w Katowicach − jedna z ulic w katowickiej dzielnicy Śródmieście. Ulica rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania z ulicą Tadeusza Kościuszki i ulicą Wojewódzką. Następnie krzyżuje się z ul. Stefana Batorego i ul. Jagiellońską. Kończy swój bieg przy ulicy Wita Stwosza w rejonie placu Karola Miarki.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Do końca XIX wieku pomiędzy ulicą Wita Stwosza a ulicą Jana Kochanowskiego znajdowała się skotnica − teren pastwiskowy[2]. W dwudziestoleciu międzywojennym pod numerem 8/10 funkcjonował oddział Akwizgrańsko-Monachijskiego Towarzystwa Ubezpieczeń[3]. Pod numerem 10 istniało także biuro wynajmu filmów "Metro Goldwyn Mayer"[4].

Przy ul. Jana Kochanowskiego znajdują się następujące historyczne obiekty:

  • kamienica mieszkalno-handlowa (ul. J. Kochanowskiego 2), wpisana do rejestru zabytków 28 września 1994 (nr. rej.: A/1546/94[5]). Została wzniesiona w latach 1896−1906 według projektu Paula Frantziocha w stylu eklektycznym z elementami secesji i neogotyku[6]. W 1924 r. mieścił się w niej skład hurtowy alkoholi B. Wilczka.[7]
  • historyczny budynek hotelu "Polonia" (ul. J. Kochanowskiego 3)[8];
  • kamienica mieszkalna (ul. J. Kochanowskiego 4)[8];
  • kamienica mieszkalna z oficyną (ul. J. Kochanowskiego 5)[8];
  • kamienica mieszkalna (ul. J. Kochanowskiego 6)[8];
  • kamienica mieszkalna (ul. J. Kochanowskiego 7/9)[8];
  • kamienica mieszkalna (ul. J. Kochanowskiego 8/10)[8];
  • kamienica mieszkalna (ul. J. Kochanowskiego 11)[8];
  • kamienica mieszkalna (ul. J. Kochanowskiego 12/12a)[8];
  • kamienica mieszkalna (ul. J. Kochanowskiego 13, róg z pl. K. Miarki)[8];
  • kamienica mieszkalna (ul. J. Kochanowskiego 14)[8];
  • kamienica mieszkalna (ul. J. Kochanowskiego 16)[8];

Przy ulicy Jana Kochanowskiego swoją siedzibę mają, bądź miały[9]: Galeria Sztuki Współczesnej Parnas (działająca od 1993), agencje reklamowe, przedsiębiorstwa wielobranżowe, biura architektoniczne, wydawnictwo "Business Media Group", Komunalny Zakład Gospodarki Mieszkaniowej − Oddział Eksploatacji Budynków nr 17, Urząd Pocztowy nr 7, Hotel Polonia Katowice (obecnie akademik).

W okresie Rzeszy Niemieckiej (do 1922) ulica nosiła nazwę Sachsstraße[10] (na cześć serologa Hans Sachs)[11] zaś w okresie niemieckiej okupacji Polski w latach 1939−1945[12] ulica nosiła nazwę Eichendorffstraße[13] (na cześć niemieckiego poety Josepha von Eichendorffa). W latach międzywojennych pod numerem 12 istniał skład wódek i likierów Wawel Józefa Pissarka[14].

Ulicą Jana Kochanowskiego kursują obecnie tramwaje o numerach: 6, 11, 14, 16, 36 i linia specjalna 23. Historycznie prowadziła tędy linia 19 kończąca bieg na Placu Miarki. Podczas przebudowy Dworca PKP wraz z centrum przesiadkowym przy ulicy zlokalizowany był przystanek tramwajowy "Katowice Konopnickiej Dworzec"[15].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urząd Miasta Katowice: Plan zimowego utrzymania dróg na sezon 2009/2010 (pol.). www.bip.um.katowice.pl. [dostęp 2011-06-27].
  2. Katowice 1865–1945. Zarys rozwoju miasta. Red. J. Szaflarski, Śląski Instytut Naukowy w Katowicach, Wydawnictwo "Śląsk", Katowice 1978, s. 100.
  3. Wojciech Janota: Katowice między wojnami. Miasto i jego sprawy 1922-1939. Łódź: Księży Młyn, 2010, s. 51. ISBN 978-83-7729-021-7.
  4. Wojciech Janota: Katowice między wojnami. Miasto i jego sprawy 1922-1939. Łódź: Księży Młyn, 2010, s. 92. ISBN 978-83-7729-021-7.
  5. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo śląskie. 2018-09-30. [dostęp 2011-06-27].
  6. Śląski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Katowicach: Rejestr zabytków w Katowicach (pol.). www.wkz.katowice.pl. [dostęp 2011-06-27].
  7. "Kurjer wieczorny" nr 184, 14 sierpnia 1924, s. 4
  8. a b c d e f g h i j k l Urząd Miasta Katowice: Wartości dziedzictwa kulturowego (załącznik 1.9) (pol.). www.bip.um.katowice.pl. [dostęp 2011-06-02].
  9. Spis firm na ulicy Kochanowskiego w mieście Katowice (pol.). www.katalog.pf.pl. [dostęp 2011-06-27].
  10. Wiadomości Administracyjne Miasta Katowic, 1928, nr 5, strona 214 - Spis ulic miasta Wielkich Katowic (dawniejsze nazwy w nawiasach)
  11. Kattowitz - Stare Katowice, katowice.one.pl [dostęp 2017-11-10].
  12. Plan Katowic z 1942 roku www.grytzka-genealogie.de [dostęp 2011-06-27]
  13. Alle Straßen bzw. Straßennamen von Kattowitz Deutsch – Polnisch (niem.). www.grytzka-genealogie.de. [dostęp 2011-06-27].
  14. Jerzy Abramski: Ulice Katowic. Zawiercie: Graf−Mar, 2000, s. 120. ISBN 83-913341-0-4.
  15. KZK GOP: Kursy dla przystanku Katowice Konopnickiej Dworzec (pol.). www.rozklady.kzkgop.pl. [dostęp 2011-06-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Katowice - Plan miasta, wyd. Demart SA, Warszawa 2009/2010.