Unia Łacińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa krajów członkowskich Unii Łacińskiej

Unia Łacińska – organizacja międzynarodowa zrzeszająca państwa, w których używane są języki romańskie. Zajmuje się ochroną, wsparciem i promocją wspólnego dziedzictwa świata postłacińskiego. Utworzono ją w 1954 roku w Madrycie, w Hiszpanii. Jako sprawna instytucja, Unia Łacińska działała od roku 1983 do 2012[1]. Liczyła 35 członków na całym świecie.

Oficjalne nazwy unii to:

Członkowie[edytuj]

Lista członków Unii Łacińskiej według języka urzędowego:

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Disolución de la Secretaría general de la Unión Latina (hiszp.). Union Latine, 31 lipca 2012. [dostęp 10 czerwca 2016].
  2. W Mołdawii język rumuński często nazywa się językiem mołdawskim.
  3. Zakon Joannitów uznawany jest za podmiot prawa międzynarodowego na równi z państwami i organizacjami międzynarodowymi. Jego dwie rzymskie nieruchomości i jedna na Malcie posiadają status eksterytorialny. Zakon jest stroną umów międzynarodowych, utrzymuje stosunki dyplomatyczne, bierze udział w konferencjach międzynarodowych i działa w różnych organizacjach jako obserwator. Stanowi suwerenne państwo i jest oficjalnie uznawany przez rządy 92 państw na świecie (w tym Polskę), przy których posiada on swoich ambasadorów.

Linki zewnętrzne[edytuj]