John Hennigan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
John Morrison
John Randall Hennigan
John Morrison
Pseudonim John Hennigan
Johnny Blaze
John Morrison
Johnny Nitro
Johnny Onyx
Johnny Spade
Johnny Superstar
Shaman of sexy
Monday Night Delight
Data i miejsce urodzenia 3 października 1979[1]
Los Angeles, Kalifornia, USA
Obywatelstwo amerykańskie
Wzrost 185 cm
Masa ciała 99 kg
Starship Pain

John Randall Hennigan, znany jako John Morrison (ur. 3 października 1979 w Los Angeles) – profesjonalny amerykański wrestler. Występował w World Wrestling Entertainment, lecz 30 listopada 2011 roku rozstał się z federacją WWE. Był mistrzem Intercontinental, ECW, WWE Tag Team[2].

Prywatnie w latach 2003-2015 był związany z byłą divą WWE Meliną[3]. W 2016 poznał Tayę Valkyrie, z którą się zaręczył 14 czerwca 2017[4].

Kariera[edytuj]

Studiował na Uniwersytecie Kalifornijskim w Davis na wydziałach filmu i biologii. Karierę zawodowego wrestlingu rozpoczął w Pro Wrestling w Sacramento, następnie został przyjęty do Ohio Valley Wrestling (OVW). 1 marca 2004 Hennigan zadebiutował na WWE RAW. Kontrakt z WWE podpisał w 2005 (debiut na WWE SmackDown!. John karierę rozpoczynał w Supreme Pro Wrestling School w Sacramento. Nie został przyjęty do programu Tough Enugh 2, ale udało mu się dostać do jego III edycji w 2002 roku, wygrywając go wspólnie z Mattem Cappotellim. Jako zwycięzca otrzymał kontrakt z rozwojówką WWE – Ohio Valley Wrestling aby kontynuować tam treningi. W WWE zadebiutował w Bar Room Brawl matchu na Vengeance 2003.

Na RAW Morrison zadebiutował 1 marca 2004 roku pod nickiem "Johnny Blaze". Otrzymał taki pseudonim ponieważ był asystentem ówczesnego RAW GM-a Erica Bischoffa Po 3 tygodniach jego nazwa została zmieniona na Johnny Nitro, która była odniesieniem do Monday Nitro z WCW, dla której pracował Bischoff. Jego przygoda została przerwana w czerwcu kiedy to przegrał walkę z Eugene, w której karą za porażkę była utrata pracy, został zesłany powtórnie do OVW. Podczas pobytu w rozwojówce rozpoczął spór z Cappotellim, potem do tego feudu wprowadzono Melinę jako byłą dziewczynę Nitro. Niedługo po tym dołączył do nich też Joey Mercury, tworząc stajnię MNM.

Po powrocie do WWE w brandzie SmackDown! pokonali Eddiego Guerrero i Reya Mysterio w walce o pasy WWE Tag Team Championship. Tytuły te stracili dwa dni przed Armageddonem w grudniu. Po raz 3 mistrzostwo zdobyli pokonując Mysterio i Batistę z duża pomocą Marka Henry'ego 30 grudnia. W maju stracili pasy na rzecz Paula Londona i Briana Kendricka co doprowadziło do rozpadu ich TT. Następnego dnia GM Teddy Long zwolnił Nitro i Melinę. Tydzień później zadebiutował na RAW ale przegrał z Johnem Ceną. Natychmiast został wprowadzony do feudu o pas IC, zdobył go na Vengeance pokonując w Triple Threat matchu Sheltona Benjamina (c) i Carlito. Tytuł posiadał przez 4 miesiące, przegrywając go z Jeffem Hardym 2 października. W listopadzie ponownie go odzyskał, gdy Eric Bischoff wznowił walkę, a Nitro przegrał ją przez dyskwalifikację. Tydzień później Hardy odzyskał tytuł. MNM rozpoczęło feud z Hardy Boyz, Mercury doznał kontuzji w Fata 4-way Ladder matchu na Armageddonie. Potem MNM dostało lanie od Hardyz na Royal Rumble a potem na No Way Out które to zakończyło feud. W kwietniu 2007 roku został przedraftowany do ECW. John zadebiutował w ECW 19 czerwca pokonując Nunzio, tydzień później na Night of Champions wziął udział w walce o wakujący pas ECW Championship zastępując nieobecnego Chrisa Benoita.

Morrison & The Miz[edytuj]

Mimo rywalizacji Morrison i Miz zostali umieszczeni w WWE Tag Team Championship matchu przeciwko MVP i Mattowi Hardy’emu. Na Survivor Series obaj przegrali z Punkiem w Triple Threat matchu o ECW Championship. W lutym 2008 roku Miz i John mieli streaming programu o nazwie The Dirt Sheet w którym wyśmiewali innych zapaśników i celebrytów. Zespół ten wielokrotnie bronił tytułów TT aż do Great American Bash w którym to wzięli udział w Fata 4-way TT matchu. Ani John ani Miz nie zostali przypięci, jednak to Jesse (z Festusem) spinował Curta Hawkinsa (z Ryderem) i odniósł zwycięstwo.

John Morrison & The Miz i pasy Tag Team[edytuj]

Następnie rozpoczęli feud z Cryme Tyme, z którymi zmierzyli się jako zwycięzcy głosowania Telewidzów na Cyber Sunday. 8 grudnia zdobyli nagrodę Slammy Awards (Tag Team roku), 5 dni potem wywalczyli tytuły World TT Championship pokonując CM Punka i Kofiego Kingstona. Następnie zaangażowali się w feud z The Colons’, panującymi mistrzami WWE Tag Team. Jedni i drudzy bronili z powodzeniem swoich tytułów, a ich feud zakończył się Lumberjack Unified TT Championship machem na Wrestlemanii XXV. Górą okazali się Primo i Carlito.

John Morrison jako solowy zawodnik[edytuj]

13 kwietnia w Drafcie 2009 Miz został przeniesiony na RAW, co skutkowało rozpadem ich TT, wtedy to Miz zaatakował Morrisona. 2 dni później Johna przedraftowano na SD!. Na Judgment Day JoMo pokonał Sheltona Benjamina. 31 lipca miał swoją pierwszą walkę o World Heavyweight Championship, ale przegrał z Jeffem Hardym. 4 września na SmackDown! pokonał Reya Mysterio i po raz 3. zdobył tytuł Intercontinental Championa. Na TLC stracił ten tytuł na rzecz Drewa McIntyre.

Morrison & R-Truth[edytuj]

W 2010 roku stworzył team z R-Truthem. Wziął udział w Elimination Chaber WHC matchu, ale przegrał (wyeliminowany przez Kane). Potem pokonali Cryme Tyme i Hart Dynasty i zostali pretendentami do Pasów TT. Na Wrestlemanii XXVI przegrali z teamem Sho-Miz. 26 kwietnia został powołany do RAW, tej samej nocy przegrał w debiucie z Jackiem Swaggerem.

World Wrestling Entertainment[edytuj]

1 marca 2004 Hennigan zadebiutował na WWE Raw. Kontrakt z WWE podpisał w 2005 (debiut na WWE SmackDown!. Wraz z Meliną i Joeyem Mercurym założyli tag team MNM, zdobywając trzy razy WWE Tag Team Championship. Po rozpadzie drużyny Hennigan zdobył WWE Intercontinental Championship. W czerwcu 2007 Hennigan został przeniesiony z WWE Raw na Extreme Championship Wrestling, gdzie zdobył ECW Championship (debiut w wadze ciężkiej). Ponadto w 2007 wraz z The Mizem zdobył WWE World Tag Team Championship oraz WWE Tag Team Championship. W kwietniu 2009 wrócił na SmackDown! gdzie zdobył pas WWE Intercontinental Championship. Na WrestleManii 26 wraz z R-Truthem przegrali pasy Tag Team na rzecz ShowMiz (Big Show & The Miz). W wyniku Draftu w 2010 roku Morrison został przeniesiony na WWE Raw. Na SumerSlam występował w teamie "Raw" który wygrał walkę z The Nexus. Walczył również na Bragging Rights występując w "czerwonym" brandzie, lecz zwyciężył team SmackDown. Na Survivor Series oraz TLC pokonał Sheamusa stając się jednocześnie po raz pierwszy pretendentem do tytułu mistrza WWE .Na Elimination Chamber walczył o miano pretendenta do pasa WWE Championship na Wrestlemani 27 w 6-osobowej walce w stalowej klatce, lecz został wyliminowany przez CM Punka. 3 kwietnia na WrestleManii 27 walczył w teamie z Trish Stratus i Nicole "Snookie" Polizzie przeciwko Dolphowi Zigglerowi i LayCool w którym Team Morrisona wygrał. 18 kwietnia na Raw wygrał pojedynek z R-truthem i zajął jego miejsce w Triple Threat Steel Cage Matchu o pas WWE na Extreme Rules, gdzie zmierzył się z WWE Championem The Mizem oraz Johnem Ceną. Na gali Extreme Rules przegrał jednak walkę, stało się to przez niedawnego kolegę R-Trutha, który zaatakował Morrisona tym samym niszcząc mu szansę na zdobycie najważniejszego pasa WWE.Na jednym z Raw został kontuzjowany przez R-Trutha. Powrócił po kontuzji 25 lipca na Raw atakując R-Trutha. Na następnej gali przegrał walkę z Christianem. Na Night of Champions przegrał w Fatal 4 Wayu z United States Championem Dolphem Zigglerem Jackem Swaggerem i Alexem Rileyem. o pas Stanów Zjednoczonych. Podczas Hell in a Cell przegrał z Codym Rhodesem o pas WWE Intercontinental Championship. 30 listopada 2011 John rozstał się z WWE, ponieważ skończył mu się kontrakt i nie chciał go przedłużyć.

Federacje niezależne (2012-obecnie)[edytuj]

Po odejściu z WWE, Hennigan zaczął używać swojego prawdziwego imienia i nazwiska na pokazach zapaśniczych. 4 lutego 2012 r., w walce wieczoru Champions Showcase Tour federacji WWFX w Manili na Filipinach, pokonał Sheltona Benjamina i zdobył tytuł wagi ciężkiej. 12 sierpnia Hennigan wystąpił w federacji Juggalo Championship Wrestling by w walce wieczoru Bloodymanii 6 pokonać Matta Hardy'ego i Breyera Wellingtona.

W dniu 25 stycznia 2013 r. wrestler pojawił się jako John Morrison na Dragon Gate USA's Open Golden Gate i pokonał Akira Tozawę w main evencie show. 22 lutego Morrison pokonał pięciu innych zawodników, by stać się mistrzem świata NGW na pierwszej gali federacji Next Generation Wrestling. Hennigan uczestniczył w weekendzie WrestleManii, zmagając się na Pro Wrestling Syndicate. W dniu 4 kwietnia, Hennigan pokonał Elijaha Burke a 5 kwietnia, Morrison pokonał japońską legendę Jushin "Thunder" Ligera w "International Dream Matchu" w Pro Wrestling Syndicate (PWS).

Osiągnięcia[edytuj]

Continental Wrestling Federation

  • CWF United States Championship

Family Wrestling Entertainment

  • FWE Heavyweight Championship

Next Generation Wrestling

  • NGW World Championship

Ohio Valley Wrestling

Pro Wrestling Illustrated

  • PWI_Most Improved Wrestler of the Year (2009)
  • PWI Tag Team Roku (2005)[5]
  • PWI sklasyfikowało go na 27. miejscu z 500 najlepszych wrestlerów roku 2010 i 2011

World Wrestling Entertainment

Wrestling Observer Newsletter

Przypisy

  1. John Hennigan w bazie Internet Movie Database (ang.)
  2. John Hennigan (ang.). Listal. [dostęp 2017-08-11].
  3. John Hennigan Dating (ang.). famousfix.com. [dostęp 2017-08-11].
  4. Daily Update: Mayweather vs. McGregor, Cena, Ryder returns (ang.). Wrestling Observer Newsletter. [dostęp 2017-08-11].
  5. Tag Team of the Year. Wrestling Information Archive. [dostęp 2007-06-28].
  6. ECW World Heavyweight Title. Wrestling-Titles.com. [dostęp 2007-06-27].
  7. WWF / WWE Intercontinental Heavyweight Title. Wrestling-Titles. [dostęp 2007-07-28].
  8. WWE (Smackdown) Tag Team Title. Wrestling-Titles. [dostęp 2007-07-28].