Wspaniałe stulecie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wspaniałe stulecie
Muhteşem Yüzyıl
Gatunek serialu kostiumowy, historyczny
Kraj produkcji Turcja
Oryginalny język turecki
Twórcy Meral Okay
Główne role Meryem Uzerli
Okan Yalabık
Halit Ergenç
Liczba odcinków 139
Liczba serii 4
Produkcja
Produkcja Tims Production
Reżyseria Yağmur Taylan
Durul Taylan
Scenariusz Meral Okay
Muzyka Soner Akalin
Zdjęcia Aydin Sarioglu
Czas trwania odcinka 90–150 min
Pierwsza emisja
Stacja telewizyjna Turcja Show TV, Star TV Polska TVP1
Lata emisji 2011–2014
Data premiery Ziemia 5 stycznia 2011
Polska 6 października 2014
Status zakończony
Chronologia
Kontynuacja Muhteşem Yüzyıl: Kösem Sultan
Oficjalna strona serialu

Wspaniałe stulecie (tur. Muhteşem Yüzyıl) – turecki serial telewizyjny, produkowany w latach 2011–2014. Początkowo serial produkowany był przez kanał Show TV, a od 2012 przez Star TV. Ostatni odcinek wyemitowano 11 czerwca 2014.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Film przedstawia obrazy z życia dworu osmańskiego, w okresie panowania sułtana Sulejmana Wspaniałego (najdłużej panującego sułtana osmańskiego). Jednym z głównych wątków w filmie jest miłość sułtana do Roksolany (Hürrem).

Seria 1[edytuj | edytuj kod]

Rok 1520. Sułtan Selim Groźny umiera. Władzę w Imperium Osmańskim przejmuje jego syn Sulejman. Wezyrowie z niezadowoleniem przyjmują zażyłość nowego władcy z konwertytą Ibrahimem z Pargi, który został przez Sulejmana mianowany szambelanem. Papież Klemens VII bagatelizuje zmiany na osmańskim tronie.

Do seraju w Konstantynopolu zostają przywiezione niewolnice z Krymu. Wśród nich jest Aleksandra, córka popa z Rohatyna, której najbliżsi zostali zamordowani podczas najazdu tatarskiego. Dziewczyna postanawia awansować w hierarchii haremu i próbuje uwieść władcę. Podczas wieczornego przyjęcia on rzuca jej purpurową chustę – zaproszenie do alkowy. Mahidevran, żona sułtana, jest zrozpaczona . Sulejman nadaje Aleksandrze nowe imię – Hürrem i ofiarowuje jej pierścień ze szmaragdem. Później ona przyjmuje islam. Mahidevran zachodzi w ciążę, ale traci dziecko. Obwinia o to Hürrem i bije ją. Gdy sułtan się o tym dowiaduje, wścieka się na Mahidevran.

Sulejman wyrusza na Belgrad. Podczas ataku na jedną z twierdz ginie mąż Victorii (później Sadıki). Poprzysięga ona zemstę sułtanowi. Po zdobyciu Belgradu władca wraca do Konstantynopola. Hürrem zachodzi w ciążę. Mahidevran postanawia się jej pozbyć i każe służącej podać jej truciznę. Sulejmanowi udaje się uratować Hürrem. Domyśla się, że truciznę kazała podać Mahidevran. Jego gniew na nią wzrasta. Hürrem rodzi sułtanowi syna Mehmeda.

Sułtanka matka postanawia wydać Hatice, siostrę sułtana, za mąż. Kandydatem na męża dla niej jest Mehmed Çelebi. Ona nie chce za niego wyjść, gdyż kocha szambelana Ibrahima. Sułtan jednak ignoruje jej sprzeciw.

Do Konstantynopola dociera Victoria. Chce się zemścić na Sulejmanie za śmierć męża. Udaje jej się trafić do haremu. Sułtan postanawia wyruszyć na Rodos. Hürrem dowiaduje się, że znów jest w ciąży. Przekazuje tę nowinę Sulejmanowi.

Przed wyprawą na Rodos władca wyprawia przyjęcie zaręczynowe Hatice. Podczas niego wybucha pożar. Victoria ratuje Mustafę i Mehmeda z ognia. Zostaje służącą sułtanki matki. Później przechodzi na islam i przybiera imię Sadıka (czyt. Sadyka).

Sułtan wyrusza na Rodos. Jego statek zostaje zaatakowany i zaczyna tonąć. Udaje mu się jednak przeżyć. Jego wojska zdobywają twierdzę. Zwycięstwo kończy się jednak próbą zamachu na władcę. Ibrahim ratuje życie sułtana i w efekcie zostaje ranny.

Hürrem rodzi córkę. Sułtanka matka nadaje jej imię Mihrimah. Sułtan po zwycięstwie na Rodos wraca do pałacu. Tymczasem okazuje się, że narzeczony sułtanki Hatice, Mehmet Çelebi, jest chory na gruźlicę. Mimo to Sulejman nie zrywa zaręczyn.

Sulejman nadaje Ibrahimowi tytuł wielkiego wezyra. Nie podoba się to sułtance matce i członkom Dywanu. Nowy wielki wezyr za zgodą sułtana wyjeżdża do Pargi – rodzinnej wsi, z której został zabrany wiele lat temu. Przedtem zostawia władcy list, w którym wyznaje swoje uczucia do Hatice. Sulejman każe mu wrócić do pałacu jak najszybciej. Wyraża zgodę na ślub przyjaciela i swojej siostry.

Hürrem urządza w haremie przyjęcie. Podczas niego wdaje się w awanturę z Ayşe, faworytą sułtana. Grozi jej, że ją zabije. Sadıka w nocy zabija Ayşe, gdyż ta zaczęła coś podejrzewać. Wszyscy uznają za winną Hürrem. Sułtan każe odesłać ją do starego pałacu. Ibrahim dowiaduje się od jednej z niewolnic, że to z pewnością nie Hürrem zabiła Ayşe. Wielki wezyr obiecuje Hürrem powrót do pałacu, jeśli przeprosi Mahidevran za swoje zachowanie. Ona z początku nie zgadza się na to, ale zmienia zdanie.

Do Konstantynopola przyjeżdża z Krymu malarz Leon, który szuka ukochanej – Aleksandry (Hürrem). Zaprzyjaźnia się z Matrakçım Nasuhem. Ibrahim zleca mu namalowanie fresków w swoim pałacu. Sułtan poleca mu, aby namalował jego portret. Hürrem dowiaduje się o tym, gdy przychodzi do Sulejmana, aby powiadomić go o kolejnej ciąży. Namawia go, aby malarz namalował ich razem. Leon rozpoznaje w niej Aleksandrę.

Rozpoczyna się wesele Hatice i Ibrahima. Podczas niego Hürrem zaczyna rodzić. Na świat przychodzi kolejny syn Hürrem i Sulejmana, Selim. Służącą w pałacu młodej pary zostaje Sadıka. Hatice zaprasza bliskich na kolację do nowego domu. Podczas niej Ibrahim przedstawia malarza Leona. Hürrem jest bardzo zaskoczona, gdyż myślała, że zginął podczas najazdu.

Ahmed Pasza w Egipcie wypowiada posłuszeństwo sułtanowi. Sulejman wysyła tam Ibrahima, aby stłumił powstanie. Wielki wezyr przed wyjazdem dowiaduje się o ciąży swojej żony. Bunt w Egipcie zostaje stłumiony. Ibrahim zaprowadza tam porządki. Sułtan zabiera Mustafę, Hürrem i Mehmeda na polowanie. Tymczasem w stolicy janczarzy wywołują bunt, korzystając z nieobecności sułtana i wielkiego wezyra. Hürrem, nie wiedząc o zagrożeniu, wraca do Konstantynopola z dziećmi. Hatice podczas ucieczki spada ze schodów i traci nienarodzone dziecko. Sulejman wraca do miasta. Bunt janczarów zostaje stłumiony. Ibrahim wraca z Egiptu.

Ibrahim dowiaduje się o tym, co łączy Hürrem i Leona. Zastawia na niego pułapkę i więzi go w swoim pałacu. Hürrem dowiaduje się, że jest w ciąży. Postanawia odbyć z Ibrahimem rozmowę na temat Leona. On stawia im ultimatum – polewa trucizną kandyzowane owoce i każe wybrać byłym kochankom, które z nich nie opuści tego pomieszczenia żywe. Ostatecznie Leon decyduje się na śmierć i ocalenie Hürrem.

Sulejman przybywa do pałacu siostry. Sadıka wykorzystuje okazję i próbuje go zabić. Przystawia mu nóż do gardła, jednak sułtanowi udaje się obezwładnić zamachowczynię. Matrakçı musi zapłacić za swoje uczucie do Sadıki, dlatego właśnie jemu Ibrahim powierza zadanie zgładzenia niedoszłej morderczyni.

Seria 2[edytuj | edytuj kod]

Sadıka nie była w stanie zabić Sulejmana, udaje mu się ją rozbroić, a ona jest skazana na karę więzienia. Później zostaje zabita przez Matrakçı, który zostaje uznany winnym za pomoc, żeby wysyłać wiadomości i zabicie Sadıki jest jego karą, a Hürrem rodzi trzeciego księcia, chłopca o imieniu Bayezid.

Hiszpańska księżniczka Isabella i jej sługa zostają porwane przez piratów tureckich i sprzedane Sulejmanowi. Żyją w izolacji, w lesie, w pałacyku myśliwskim. Sulejman chce wykorzystać je jako zaletę, podczas rokowań z władcami europejskimi. Isabella chce uciec, ale nie powiedzie się kilka razy. Hürrem jest zazdrosna i grozi Isabelli. W końcu pomaga jej uciec, ale księżniczka zostaje zatrzymana przez Ibrahima. Isabella zakochuje się w Sulejmanie, przenosi się do haremu i staje się ulubienicą Sulejmana. Hürrem z pomocą Nigar i Gül`a, udaje się wysłać księżniczkę do klasztoru, z którego ma zbiec do portu, a później odpłynąć do Wiednia. Znów się to jednak nie udaje. Hürrem postanawia zabić Isabellę. Równocześnie zatruwa dziennik należący do Ibrahima. Pasza jest w złym stanie, jednak udaje się go wyleczyć za pomocą ziemi z wyspy Lesbos. Syn Ibrahima i Hatice jednak umiera, prawdopodobnie przez kontakt z otrutym Ibrahimem (możliwe jest także, że został uduszony przez Hatice, gdy ta zasnęła podczas karmienia). Wściekły Ibrahim pokazuje swojej rywalce dziennik Leona, za pomocą którego może ją zniszczyć. Hürrem wysyła jadowitego węża do komnaty, w którym znajduje się sułtan i Isabella. Wąż kąsa księżniczkę, jednak Sulejmanowi udaje się zatrzymać przepływ jadu i wysysa go. Wkrótce później Hürrem grozi rannej Isabelli. Razem z Nigar postanawia zarazić księżniczkę dżumą poprzez bandaż należący do chorego. Nigar jednak zdradza sułtankę i dodaje trucizny do jedzenia Isabelli i jej służącej. Służąca księżniczki umiera, natomiast ta jest nieprzytomna. Zostaje przeniesiona do pralni. Gdy się budzi, próbuje uciec, jednak zostaje schwytana przez Gül Agę i Nigar. Hürrem wchodzi do komnaty i żegna się z Isabellą, po czym Nigar i Gül Aga zakładają jej worek na głowę. Daye Hatun dowiaduje się o zniknięciu księżniczki i przeszukuje harem w poszukiwaniu jej. Gdy udaje jej się dostać do zamkniętej pralni, jest już za późno. Księżniczki w nim nie ma, ponieważ Nigar zdążyła ją utopić w Bosforze. Daye podejrzewa, że to Hürrem i jej świta za tym stoi. Ostatecznie jednak sprawa pozostaje nierozstrzygnięta.

Sułtanka matka postanawia pozbyć się Hürrem. Rozkazuje Daye, by ta odebrała Hürrem jej dotychczasowe służące. Później człowiek przez nią wynajęty morduje konia należącego do nałożnicy jej syna. Najemnik wykonuje to za pomocą noża, którym wierna służąca sułtanki, Nilüfer, groziła Gulsah. Podejrzenie pada na służącą. Śledztwo w tej sprawi prowadzi Balı Bey. Nilüfer mówi, że została zmuszona do zabicia konia przez Daye Hatun, która groziła jej morderstwem. Pod naciskiem Ayşe Hafsy Balı Bey umieszcza Nilüfer w lochu. W nocy dziewczyna zostaje uduszona.

Mahidevran zdobywa dziennik Leona, który przekazuje sułtance matce mimo próby wykradnięcia go przez Nigar. Hafsa wzywa do siebie Hürrem i mówi jej, że ma opuścić harem. Hürrem szarpie się z nią, w wyniku czego sułtanka matka dostaje zawału. Hürrem przekupuje Daye, dzięki czemu zdobywa dziennik, który na oczach Ayşe Hafsy pali w piecu.

Hürrem pragnie się zająć dobroczynnością. Nie może jednak zafundować powstania darów dla ludności na świętych islamskich ziemiach, ponieważ nie jest wolną kobietą. Kiedy mówi o tym sułtanowi, ten daje jej wolność. Gdy tego samego dnia wzywa ją do alkowy, ta mówi mu, że nie będzie z nim współżyć bez ślubu, ponieważ jest to niezgodne z islamskimi zasadami. Rozwścieczony sułtan wygania ją razem z Mihrimah do pałacyku myśliwskiego. Córka sułtana dostaje jednak gorączki. Kiedy ten przyjeżdża do pałacyku, Hürrem udaje się go uprosić o przyjazd do pałacu. Sułtanka matka posyła zbójów, by ci zamordowali Hürrem podczas jazdy z pałacyku. Daye Hatun, martwiąc się jednak o Hürrem, posyła żołnierzy. Udaje im się zamordować zbójców, jednak jeden z nich goni sułtankę Hürrem, której udało się zbiec, kiedy szubrawcy próbowali ją zabić. Sułtanka upada i wpada w rów. Sułtanowi udaje się ją odnaleźć i powraca ona z córką do haremu, a w tym samym czasie przywódca zbirów wynajętych przez sułtankę matkę zostaje schwytany i odbywa się jego egzekucja. Wkrótce sułtan i Hürrem biorą ślub.

Do pałacu w Konstantynopolu przybywa Aybige, bratanica Ayşe Hafsy. Zaraz potem odbywa się ślub Nigar, którą Hatice postanowiła wydać za Nasuha Efendiego. W noc poślubną jednak ten rozwodzi się ze swoją żoną. Do pokoju zaraz potem wchodzi Ibrahim Pasza. Okazuje się, że to on postanowił wykorzystać swojego przyjaciela, by pozyskać kochankę. Był obrażony na Hatice, że ta go poniżyła. W tym samym czasie Mustafa staje się dorosły. Sułtanki urządzają dla niego harem.

Ayşe Hafsa ponownie postanawia pozbyć się Hürrem. Kiedy Sulejman jest na wojnie, nastawia przeciwko jego prawowitej żonie niewolnice, nie dając im obiecanej podwyżki pensji i mówiąc, że jest to wina jej synowej. Hürrem jednak rozdaje dodatkowe złoto służącym, które są jej wierne. Wściekła sułtanka matka po raz kolejny podjudza niewolnice. Jedna z nich obraża Hürrem, mówiąc jej obelgi w twarz. Wściekła sułtanka grozi jej. W tym czasie Ayse przeciąga na swoją stronę pod groźbą śmierci Fidan, służącą Hürrem. Ta mówi niewolnicy, która obraziła sułtankę, że Hürrem ją wzywa. Między korytarzami niewolnicę porywa wynajęty przez sułtankę matkę strażnik i obcina jej język. Niewolnice zaczynają się znów buntować przeciwko Hürrem. W nocy ich złoto zostaje zabrane i podłożone jednej z nich, faworycie Mustafy. Gdy zostaje odkryta, że pieniądze znajdują się u niej, ta podpala się żywcem. Wybucha powstanie. Niewolnice biorą pochodnie i idą zamordować Hürrem, jednak Aybige ratuje życie sułtanki. Mówi o niebezpieczeństwie Daye Hatun, która na czele strażników przechodzi przez zabarykadowane przejście i udaje się do komnaty Hürrem, a sama Aybige zatrzymuje część niewolnic. Gdy kilka z nich przebija się przez blokady, służąca Nora rzuca się, by bronić sułtanki. Zostaje jednak szybko obezwładniona. Fatma Hatun podpala Hürrem, jednak w porę Daye ratuje ją z opresji. Hürrem ma przez jakiś czas ślady na twarzy i wysyła list do sułtana, w którym opisuje całą sytuację. List jednak przejmuje i niszczy Ibrahim.

Gdy Hürrem wraca do pałacu, poprzysięga zemstę na sułtance matce. Sułtanka matka karze Daye, gdy dowiaduje się, że ta pomogła Hürrem. Degraduje ją do roli służącej i każe jej się wynieść z pałacu. Nowym głównym zarządcą haremu staje się na krótki czas Gulsah. Hürrem jednak wstawia się za Daye i ta powraca na swoje stanowisko. Równocześnie żona sułtana knuje razem z Norą, udając, że ta spiskowała przeciwko niej. Dzięki temu Nora staje się nałożnicą księcia, przechodzi na islam i przyjmuje imię Efsun. Wówczas Hafsa chce wydać Mustafę za zakochaną w Balı Bey'u Aybige. Hürrem obiecuje jej ucieczkę wraz z ukochanym, ale zdradza ją, gdy Mahidevran razem z Gulsah łapią Efsun i mówią jej, że jeżeli nie powie im jakiegoś sekretu Hürrem, zabiją ją. Wcześniej natomiast do haremu powracają Fatma i Fidan, które spowodowały, że Hürrem miała spaloną twarz. Sułtanka dusi Fatmę, ale zostaje powstrzymana przez Daye, a po jakimś czasie zleca, by Fatmie i Fidan także spalić twarze. Ponadto sułtanka każe Efsun, by ta otruła księcia. Dziewczyna z miłości jednak tego nie robi. Aybige ucieka wraz ze swoim ukochanym. Podczas rejsu jednak statek zostaje zatrzymany. Aybige wraca do haremu i zostaje uderzona przez Mahidevran. Sułtanka matka jednak jej broni. Nieszczęśliwa dziewczyna wraca później na Krym, w tym czasie Balı Bey omal nie zostaje stracony. Mustafa postanawia go jednak obłaskawić i szambelan zostaje wysłany w swoje rodzinne strony. Sułtan ma problemy ze zdrowiem. Leży przez jakiś czas nieprzytomny. Mahidevran mówi, że Mustafa zostanie sułtanem, a ona sułtanką matką, co słyszy Hafsa. Kobieta traci zaufanie do trzeciej żony Sulejmana. Hürrem obawia się wtedy o życie swoje i swoich dzieci. Omal nie wypada z balustrady, jednak Hafsa w porę ją powstrzymuje. Gdy stan sułtana wciąż jest niepewny, ma przy sobie truciznę, by w przypadku śmierci sułtana ona i jej dzieci zmarły szybko i bezboleśnie. Sułtan wkrótce wraca do zdrowia. Okazuje się, że słyszał rozmowy Mahidevran i Hürrem. Jest obrażony na Mahidevran. Efsun zachodzi w ciążę. Mustafa jednak nie ma we władaniu prowincji i nie jest to zgodne z prawem. Ma zostać wykonana aborcja. Mustafie udaje się jednak temu zapobiec i chcą wywieźć jego ukochaną z pałacu. Nie udaje się to jednak. Ayşe Hafsa stanowczo nakazuje aborcję. Ta zostaje wykonana, jednak w wyniku powikłań Efsun dostaje krwotoku i umiera. Przed śmiercią ostrzega księcia przed Hürrem. Akuszerka, która wykonała aborcję jest obwiniana za śmierć dziewczyny i Daye wyrzuca ją z pałacu. Za namową Gulsah ta jednak podsłuchuje rozmowę Nigar i Daye dotyczącą romansu Nigar, który jej przyjaciółka odkryła. Zaraz potem akuszerka kłóci się z Daye. Kobieta ją uderza i ta upada, uderzając głową, w efekcie czego umiera. Według przepisów Daye musi zostać zabita, ale ze względu na swoją wieloletnią pracę traci tylko posadę. Jej funkcję przejmuje Nigar. Gdy Daye jedzie powozem, napadają na nią zbójcy. Ledwie żywa kobieta dochodzi do domu Nigar, a ta ją przyjmuje. Okazuje się, że zbójcy, którzy napadli na Daye zostali wynajęci przez Gulsah. Jej rozmowę ze strażnikiem podsłuchuje Fatma, która donosi o tym Mahidevran. Sułtanka przepędza Gulsah, która błaga Hürrem, by ją przyjęła, ale ta ją wyśmiewa.

Nigar zachodzi w ciążę. Nieufna wobec swojego męża Hatice wysyła szpiega za Ibrahimem. Najemnik podsłuchuje rozmowę Nigar i Ibrahima. Pasza porzuca swoją kochankę, kiedy ta chce mu powiedzieć o ciąży. Zrozpaczona kobieta nie mówi mu o tym, ale chce to zrobić w najbliższym czasie. W haremie jej dziwne zachowanie podpatruje Gulsah, która zaczyna ją śledzić. Nigar mówi Ibrahimowi o swojej ciąży, o czym Gulsah się dowiaduje. Wkrótce jednak zostaje wypędzona do innego pałacu. Sługa, który śledził Ibrahima chce powiedzieć Hatice o tym, czego się dowiedział, ale ta jest szczęśliwa ze swoim mężem i mówi, że nie potrzebuje informacji. Ten jednak mówi o wszystkim sułtance matce. Zaraz potem zostaje zamordowany. Hafsa przywołuje do siebie Nigar. Krzyczy na nią, a gdy ta mówi, że jest w ciąży, traci nad sobą panowanie. Wtrąca kobietę do lochu. Kiedy chce powiedzieć Sulejmanowi o tym, czego się dowiedziała, doznaje zawału i jest sparaliżowana. Gül pomaga się wydostać Nigar z więzienia, a Gulsah chce powiadomić Hürrem o ciąży Nigar. Ibrahim jednak dowiaduje się o tym i w drodze do pałacu Gulsah zostaje zraniona nożem przez sługę. Mahidevran zostaje mianowana tymczasową władczynią haremu, na czas nieprzytomności Hafsy. Hürrem obmyśla intrygę. Wynajęta przez nią służąca pozbywa się osób pilnujących sułtanki matki i zawiązuje jej na szyi pętlę. W tym czasie Gül Aga woła Fidan, by ta ratowała matkę sułtana, a równocześnie zawołana zostaje Hatice. Gdy Fidan zaczyna odwiązywać pętlę zawiązaną na szyi Ayşe Hafsy, wbiega Hatice. Fidan ląduje w lochu, a Mahidevran zostaje oskarżona o próbę zabójstwa sułtanki matki. Prawda jednak wychodzi na jaw, bo Nigar wszystko podsłuchała i doniosła o tym Ibrahimowi. Wstawiła się za Gül Agą, by ten nie został zamordowany, a wygnany (Mahidevran miała w planach zgładzenie go i Nigar mu pomogła). Od tej chwili Hatice i Hürrem są wrogami. Fidan wychodzi na wolność, a wściekła Hürrem odgraża się Nigar. Ta także opuszcza harem i udaje się do swojego domu. Daye natomiast powraca, by opiekować się sułtanką matką. Później do haremu przybywa handlarka, która przekazuje Hürrem wiadomość, że ktoś chce się z nią spotkać. Podaje miejsce spotkania. Hürrem spotyka Gulsah, która mówi jej o wszystkim. Hürrem postanawia uwięzić Nigar. Kiedy ta jedzie powozem, napadają na nią zbójcy, którzy prowadzą ją do miejsca uwięzienia. Pilnuje jej Gulsah i wkrótce przenosi ją do jej domu. Gülfem Hatun, druga żona sułtana, zostaje głównym zarządcą haremu. Sułtanka matka odzyskuje świadomość. Hürrem odwiedza ją i rozżalona mówi o nieprzyjemnościach, jakie ją ze strony matki sułtana spotkały. Mówi też, że wie o ciąży Nigar i powie o wszystkim Hatice. Hafsa znów doznaje zawału. Jej stan gwałtownie się pogarsza i wkrótce umiera.

Harem jest pogrążony w żałobie po śmierci matki sułtana. Hürrem wysyła Hatice anonimową wiadomość, w której podaje miejsce zamieszkania kochanki jej męża. Hatice przyjeżdża tam i spotyka Nigar, która wyrwała się Gulsah i próbowała uciec. Nigar zostaje schwytana i uwięziona. Ibrahim próbuje ją uwolnić, ale nie udaje się to. Podczas ucieczki dochodzi do porodu. Hatice okłamuje kobietę, że jej dziecko umarło. W rzeczywistości ukryła je w jednej ze swoich posiadłości, gdzie zajmuje się nim jedna ze służących. Daye Hatun żyje w odosobnieniu. Wkrótce rozdaje swój majątek i popełnia samobójstwo. Mahidevran zarządzą haremem, podczas gdy Mustafa włada prowincją Manisą. Hürrem postanawia zdegradować swoją rywalkę ze stanowiska i wysłać ją do jej syna. W tym celu nadstawia żydowską lichwiarkę, u której Mahidevran ma długi. Kobieta pogrąża się coraz bardziej, podczas gdy Gülfem ją upomina. Punktem kulminacyjnym jest wynajęcie przez Hürrem służącej, która podszywając się pod służącą Mahidevran napada na Gülfem, a ta przeniesiona do izby lekarskiej opowiada o tym, co usłyszała. Mahidevran przestaje rządzić haremem i musi wyjechać do Manisy. Na końcu serii Hürrem zostaje ukoronowana na władczynię haremu.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Emisje poza Turcją[edytuj | edytuj kod]

Serial był wyświetlany w 54 krajach, ciesząc się wyjątkową popularnością w krajach arabskich i bałkańskich. Poza Turcją jako pierwsza zaprezentowała serial w sierpniu afgańska stacja 1TV. Już w grudniu 2011 pierwsze odcinki serialu zaprezentowała czeska TV Barrandov, a w 2012 stacje telewizyjne w Rosji i na Ukrainie. Od 6 października 2014 rozpoczęła się emisja w Polsce w TVP1. Dialogi na język polski przetłumaczyła Anna Mizrahi, tłumaczka kilku książek tureckiego noblisty Orhana Pamuka. Lektorem serialu jest Stanisław Olejniczak.

Spis serii[edytuj | edytuj kod]

Seria Liczba
odcinków
Premierowa emisja Turcja Premierowa emisja Polska Zakres odcinków
Rozpoczęcie Zakończenie Rozpoczęcie Zakończenie Oryginalnie Polska[a]
1 24 5 stycznia 2011 22 czerwca 2011 6 października 2014 31 grudnia 2014 1–24 1–48
2 39 14 września 2011 6 czerwca 2012 5 stycznia 2015 28 kwietnia 2015 25–63 49–127
3 40 12 września 2012 19 czerwca 2013 29 kwietnia 2015 (?) 64–103 128–219
4 36 13 września 2013 11 czerwca 2014 (?) (?) 104–139 220–317

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Serial wzbudził szereg protestów w Turcji. Liczba skarg na serial skierowana do Najwyższej Rady Radia i Telewizji przekroczyła 70 000[1]. Większość z nich krytykowała przedstawianie w filmie życia prywatnego władcy osmańskiego i jego skłonność do hedonizmu. Premier Turcji Recep Tayyip Erdoğan skrytykował serial, uznając, że przedstawia w złym świetle historię Turcji i jednego z najsłynniejszych jej władców[2].

Wśród oglądających serial widzów serbskich i macedońskich można zauważyć liczne przykłady zmiany postaw wobec Turcji i stereotypowego postrzegania jej na Bałkanach. Wielu widzów serialu zdecydowało się po raz pierwszy pojechać do Stambułu, by zobaczyć z bliska miejsca przedstawiane w filmie[3].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W Polsce oryginalny odcinek dzielony jest na dwie lub trzy części. Każda z nich liczona jest jako osobny odcinek, w związku z czym numeracja polska nie pokrywa się z numeracją turecką. W Turcji odcinki Wspaniałego stulecia trwają od 90 minut do 150 minut (ostatni odcinek trwa 157 minut), a w Polsce ok. 45 minut.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Muhtesem Yuzyil Magnificient Century takes Turkey by storm
  2. Magnificent Century divides Turkish TV viewers over the life of Suleiman
  3. Ivana Jovanović, Menekse Tokyay, TV series fosters Balkan, Turkey relations, Southeast Europe Times 21 XII 2012

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]