Władysław Marian Zawadzki
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
8 września 1885 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Minister skarbu | |
Okres |
od 6 września 1932 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7b/Gr%C3%B3b_W%C5%82adys%C5%82awa_Zawadzkiego_w_Wilnie.jpg/220px-Gr%C3%B3b_W%C5%82adys%C5%82awa_Zawadzkiego_w_Wilnie.jpg)
Władysław Marian Zawadzki (ur. 8 września 1885 w Wilnie, zm. 8 marca 1939 w Warszawie) – polski ekonomista, polityk, działacz państwowy II Rzeczypospolitej.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Studia odbył w Moskwie, Lipsku, Krakowie i na Ecole des Sciences Politiques w Paryżu. Od 1917 roku wykładał ekonomię na Politechnice Warszawskiej, od 1918 roku również w Wyższej Szkole Handlowej, mianowany członkiem Rady Stanu w 1918 roku[1], od kwietnia 1919 roku profesor nadzwyczajny ekonomii politycznej na Politechnice Warszawskiej. Od października 1919 mieszkał i pracował w Wilnie. Od 1920 roku profesor zwyczajny. W latach 1919–1931 profesor Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie.
Od 1905 roku w PPS. W latach 1916–1917 prezes Związku Niepodległości.
W 1918 roku członek Komitetu Polskiego w Wilnie. W 1919 roku w misji do Paryża w celu nawiązania współpracy pomiędzy Naczelnikiem Państwa Józefem Piłsudskim a Komitetem Narodowym Polskim w związku z paryską konferencją pokojową.
Ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 roku.
Działacz Stronnictwa Prawicy Narodowej. W 1931 roku wiceminister skarbu, rok później minister bez teki, w latach 1932–1935 minister skarbu w kolejnych gabinetach. Od 1936 roku profesor Szkoły Głównej Handlowej. W latach 1929–1930 był radcą Izby Przemysłowo-Handlowej w Wilnie z nominacji Ministra Przemysłu i Handlu[2].
Pozostawił Dziennik, opublikowany w 2010 roku nakładem wydawnictwa „Historia Iagellonica”.
Spoczywa na cmentarzu parafii kościoła św. Piotra i Pawła na Antokolu w Wilnie (sektor 9, rząd nr 91, kwatera grobów rodziny Zawadzkich)[3].
Główne prace
[edytuj | edytuj kod]Opublikował liczne książki, broszury i artykuły[4], m.in.:
- „Zastosowanie matematyki do ekonomji politycznej” (1914, również po francusku),
- „Wartość i cena, wypisy ekonomiczne” (1919),
- „Teorja produkcji” (1923),
- „O potrzebach w obrębie ekonomii politycznej” Nauka Polska, t. X. 1928
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (22 października 1929)[5][6][7]
- Krzyż Niepodległości (1933)[7]
- Krzyż Wielki Orderu Gwiazdy Rumunii (Rumunia)[7]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Monitor Polski Nr 57 z 26 kwietnia 1918 r., s. 1.
- ↑ „Monitor Polski” 1930 Nr 132, poz. 194.
- ↑ Vilniaus miesto kapinių registras [online], zemelapiai.vplanas.lt [dostęp 2022-05-19] (lit.).
- ↑ oprac. Aurelia Jermakowicz (Pracownia Historyczna Biblioteki Głównej PW): Piśmiennictwo profesora Władysława Zawadzkiego – zestawienie bibliograficzne i pełne teksty wybranych publikacji. [w:] Strona internetowa BG PW [on-line]. Biblioteka Główna Politechniki Warszawskiej, 1985. [dostęp 2017-06-25].
- ↑ M.P. z 1929 r. nr 247, poz. 578 „za zasługi na polu pracy naukowej i narodowo-społecznej”.
- ↑ Dalszy ciąg uroczystości wileńskich. Przemówienia i gratulacje. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 235 z 12 października 1929.
- ↑ a b c Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Wyd. II popr. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 839.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- „Kto był kim w II Rzeczypospolitej”, pod red. prof. Jacka. M. Majchrowskiego, Warszawa 1994, wyd I.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Członkowie Izby Przemysłowo-Handlowej w Wilnie
- Członkowie Rady Stanu Królestwa Polskiego (1918)
- Ludzie urodzeni w Wilnie
- Ministrowie bez teki II Rzeczypospolitej
- Ministrowie skarbu II Rzeczypospolitej
- Ochotnicy w wojnie polsko-bolszewickiej
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Niepodległości
- Polacy odznaczeni Orderem Gwiazdy Rumunii
- Politycy Stronnictwa Prawicy Narodowej
- Polscy ekonomiści
- Politycy Polskiej Partii Socjalistycznej
- Polscy autorzy pamiętników i dzienników
- Wiceministrowie II Rzeczypospolitej
- Wykładowcy Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie
- Urodzeni w 1885
- Zmarli w 1939