Zbigniew Blechman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew Blechman
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 9 listopada 1929
Malina
Data śmierci 30 kwietnia 2018
Przebieg służby
Lata służby 1951 – 1991
Stanowiska zastępca szefa sztabu Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw Stron Układu Warszawskiego w Moskwie
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy I klasy Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal Komisji Edukacji Narodowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej
gen. Zbigniew Blechman na poligonie rakietowym (piąty z lewej)

Zbigniew Blechman (ur. 9 listopada 1929 w Malinie, zm. 30 kwietnia 2018[1]) – generał dywizji Wojska Polskiego, zastępca szefa sztabu Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw Stron Układu Warszawskiego w Moskwie.

W latach 1947–1951 był podchorążym w Oficerskiej Szkole Politycznej w Łodzi i Oficerskiej Szkole Piechoty nr 2 w Jeleniej Górze. W 1951 roku, po ukończeniu szkoły, wyznaczony został na stanowisko dowódcy plutonu w Oficerskiej Szkole Samochodowej w Pile. W 1953 roku został dowódcą kompanii w tejże uczelni. W 1958 roku, po ukończeniu Kursu Doskonalenia Oficerów w Akademii Sztabu Generalnego został wykładowcą Cyklu Taktyki w OSSam. W latach 1960–1963 był słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie.

Po zakończeniu akademii dowódca batalionu w 27 pułku zmechanizowanym. W latach 1964–1966 pomocnik szefa Wydziału Operacyjnego Sztabu 2 Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej w Nysie. Od 1966 roku szef sztabu-zastępca dowódcy 6 pułku zmechanizowanego w Częstochowie. W latach 1967–1971 dowódca 18 pułku czołgów średnich w Wędrzynie. W latach 1971–1972 szef sztabu-zastępca dowódcy 11 Drezdeńskiej Dywizji Pancernej w Żaganiu.

W latach 1973–1975 słuchacz Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR. Po zakończeni akademii dowódca 20 Dywizji Pancernej w Szczecinku. Na tym stanowisku w 1977 roku został mianowany generałem brygady. Dowodzona przez niego dywizja uzyskała tytuł przodującego związku taktycznego w Wojsku Polskim. Od 1978 roku szef sztabu-zastępca dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy. W latach 1983–1989 dowodził tym okręgiem. Ukończył Wyższy Kurs Akademicki przy Akademii Sztabu Generalnego SZ ZSRR. W 1983 roku został mianowany generałem dywizji.

W latach 1986–1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego. W latach 1986–1990 członek Komitetu Centralnego PZPR.

Od 1990 roku zastępca szefa sztabu Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw Stron Układu Warszawskiego w Moskwie. Od 1991 roku, po rozwiązaniu struktur Układu Warszawskiego, w dyspozycji ministra obrony narodowej. 28 maja 1991 roku został przeniesiony w stan spoczynku. Na emeryturze osiadł w Bydgoszczy.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pogrzeb generała Zbigniewa Blechmana na cmentarzu w Bydgoszczy [zdjęcia] - expressbydgoski.pl, www.expressbydgoski.pl [dostęp 2018-07-07] (pol.).
  2. VII Plenum KC PZPR, Książka i Wiedza, Warszawa 1988, str. 8

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Jędrzejko, M. L. Krogulski, M. Paszkowski Generałowie i admirałowie III Rzeczypospolitej, wyd. von Boroviecky, Warszawa 2002
  • H. P. Kosk Generalicja polska, t. 1, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Pruszków 1998
  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. I: A-H, Toruń 2010, s. 155–157.