2 Warszawska Dywizja Zmechanizowana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 2 Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej. Zobacz też: 2 Dywizja Zmechanizowana –.
2 Dywizja Zmechanizowana
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1955
Rozformowanie 1989
Nazwa wyróżniająca Warszawska
Patron Jan Henryk Dąbrowski
Tradycje
Rodowód 2 Warszawska Dywizja Piechoty
Kontynuacja 20 Baza Materiałowo-Techniczna
Dowódcy
Pierwszy ppłk Artur Raginia
Ostatni płk Bolesław Balcerowicz
Organizacja
Dyslokacja Nysa – sztab
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Wojska zmechanizowane
Podległość Śląski Okręg Wojskowy
Jan Henryk Dąbrowski, patron 2 WDZ

2 Warszawska Dywizja Zmechanizowana im. Henryka Dąbrowskiego (2 DZ) – związek taktyczny Wojsk Zmechanizowanych Sił Zbrojnych PRL.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z rozporządzeniem Nr 0026/org. Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 września 1956 roku, 7 Łużycka Dywizja Piechoty została przeformowana i przemianowana na 2 Warszawską Dywizję Zmechanizowaną. Dowództwo i sztab dywizji stacjonował w Nysie. W 1961 roku w skład dywizji został włączony 15 Pułk Czołgów Średnich z Gliwic, natomiast 13 Warszawski Pułk Czołgów Średnich został podporządkowany dowódcy 10 Dywizji Pancernej.

Dywizja stanowiła częściowo skadrowany związek taktyczny spełniając przede wszystkim zadania szkoleniowe[1] i mobilizacyjne. W pułkach dywizji funkcjonowały poddoddziały szkolne przygotowujące podoficerów i młodszych specjalistów dla potrzeb jednostek Śląskiego Okręgu Wojskowego.

W październiku 1989 roku dywizja została przekształcona w 20 Bazę Materiałowo-Techniczną, a jej numer i nazwa wyróżniająca przekazana 20 Dywizji Pancernej ze Szczecinka.

Skład i dyslokacja[edytuj | edytuj kod]

1960

1970-1989

Żołnierze dywizji[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy dywizji[2]:

  • ppłk Artur Raginia (1956 – 1956)
  • płk Zbigniew Ohanowicz (18.11.1956 – 14.11.1964)
  • ppłk Stanisław Banasiak (14.11.1964 – 20.06.1966)
  • płk Kazimierz Makarewicz (20.06.1966 – 18.08.1966)
  • płk / gen. bryg. Józef Jaworski 19.08.1966 – 24.10.1970)
  • płk / gen. bryg. Edward Drzazga (24.10.1970 – 13.08.1975)
  • płk Edward Kułak (13.08.1975 – 13.10.1979)
  • płk Kazimierz Tomaszewski (14.10.1979 – 23.01.1984)
  • płk Henryk Janusek (03.1984 – 05.08.1987)
  • płk Bolesław Balcerowicz (05.08.1987 – 06.10.1989)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Paweł Piotrowski, Śląski Okręg Wojskowy. Przekształcenia organizacyjne 1945-1956, Warszawa 2003.
  • Franciszek Puchała: Budowa potencjału bojowego Wojska polskiego 1945-1990. Obszary szpiegowskich działań. Warszawa: Fundacja "Historia i Kultura", 2013. ISBN 978-83-11-12800-2.
  • K.Czernikowski – „Wojska Lądowe – Część I Okręgi Wojskowe, Korpusy i Dywizje 1943-2008”, Elbląg 2008
  • K.Czernikowski – „Wojska Lądowe – Część II Jednostki Wojskowe Korpusów i Dywizji 1943-2008”, Elbląg 2008
  • Wiesław Mąsior: Dowódcy dywizji Wojska Polskiego. Profesjonalne Forum Wojskowe. Serwis-militarny.net, 2005. [dostęp 2018-02-05].