Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego w Katowicach

Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego w Katowicach
The Karol Szymanowski Academy of Music Katowice
Data założenia	1929
Państwo	Polska
Adres	ul. Zacisze 3 40-025 Katowice
Liczba studentów	885 (30 listopada 2007)
Rektor	prof. Tomasz Miczka
Położenie na mapie Polski Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego w Katowicach
50°15′19″N 19°01′48″E
Strona internetowa

Gmach Akademii Muzycznej w Katowicach dawnej Königliche Baugewerkschule

Centrum Nauki i Edukacji Muzycznej SYMFONIA, sala koncertowa

Widok od ul. Wojewódzkiej

Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego w Katowicach – najstarsza wyższa uczelnia działająca na Górnym Śląsku.

Wydziały

• Wydział Kompozycji, Interpretacji, Edukacji i Jazzu
• Wydział Wokalno-Instrumentalny

Kierunki

• Dyrygentura
• Kompozycja i teoria muzyki
• Edukacja artystyczna w zakresie sztuki muzycznej
• Jazz i muzyka estradowa
• Instrumentalistyka
• Wokalistyka (o specjalności wokalno-aktorskiej)

Siedziba uczelni

Uczelnia mieści się w czterech budynkach. Pierwszy, przy ulicy Wojewódzkiej 33, pochodzący z przełomu XIX i XX wieku gmach w stylu neogotyku który został odrestaurowany w 1998, drugi dla celów dydaktycznych przy ulicy Szafranka 5, trzeci przy ulicy Zacisze 3 posiada następujące pomieszczenia: gabinety rektora oraz prorektorów. Czwarty przy ulicy Zygmunta Krasińskiego 27 w którym mieszczą się Instytuty Wokalno-Aktorski oraz Jazzu i Muzyki Rozrywkowej. W budynku tym znajduje się także uczelniany teatr operowy.

11 grudnia 2008 oddano do użytku Centrum Nauki i Edukacji Muzycznej Symfonia (proj . Tomasz Konior i Krzysztof Barysz), z salą koncertową na 470 widzów, o zmiennej aranżacji i akustyce, biblioteką i czytelnią, laboratorium dźwięku, salą do zajęć terapeutycznych, pracownią komputerową oraz bufetem studenckim. Centrum łączy się ze starym budynkiem przy ulicy Wojewódzkiej i budynkiem przy ulicy Zacisze, poprzez przestronne, przeszklone patio.

Historia

Początki Akademii Muzycznej w Katowicach wiążą się z założonym w 1929 roku przez Witolda Friemanna Państwowym Konserwatorium Muzycznym, które swoją działalność zainaugurowało uroczystym koncertem w dniu 28 września 1929 roku. W gronie pierwszych pedagogów Uczelni znaleźli się m.in.: Stefania Allinówna (uczennica A. Michałowskiego), Aleksander Brachocki (uczeń Z. Stojowskiego i I. J. Paderewskiego), Stanisław Bielicki (uczeń I. J. Paderewskiego), Wanda Chmielowska (uczennica H. Melcera), Marian Cyrus-Sobolewski (doktor praw, uczeń W. Żeleńskiego), Zbigniew Dymmek (uczeń H. Melcera, A. Michałowskiego, E. Młynarskiego i R. Statkowskiego), Władysława Markiewiczówna (po studiach w Krakowie i Berlinie), Adam Mitscha (prawnik i muzykolog) oraz Bolesław Szabelski (organista i kompozytor, rekomendowany przez swojego pedagoga Karola Szymanowskiego). Kształcenie muzyczne odbywało się na trzech stopniach - w zakresie Niższej, Średniej i Wyższej Szkoły Muzycznej - oraz na siedmiu wydziałach: Teorii, Kompozycji i Dyrygentury, Fortepianu, Organów i Harfy, Instrumentów Smyczkowych, Instrumentów Dętych, Śpiewu Solowego, Kształcenia Nauczycieli Muzyki i Śpiewu, Wojskowa Szkoła Muzyczna (pierwsza tego typu w Polsce, a druga w Europie kształcąca przyszłych kapelmistrzów i członków orkiestr wojskowych). W 1938 roku wyodrębniono kurs niższy, a po wojnie eksperyment ten zaowocował utworzeniem w Katowicach pierwszej w kraju szkoły muzycznej łączącej przedmioty ogólnokształcące z zawodowymi. Działające do wybuchu II wojny światowej Konserwatorium było najważniejszą instytucją muzyczną w Województwie Śląskim, wpływającą na poziom umuzykalnienia środowiska oraz przygotowującą kadrę wysoko wykwalifikowanych artystów muzyków: kompozytorów, teoretyków, instrumentalistów i wokalistów oraz nauczycieli. W 1936 roku - na rok przed śmiercią - podjęcie pracy w Śląskim Konserwatorium Muzycznym planował Karol Szymanowski. Wybuch wojny przerwał pracę Śląskiego Konserwatorium Muzycznego. W latach 1939-1945 w budynku Konserwatorium powstała Okręgowa Śląska Szkoła Muzyczna (Höhere Landesmusikschule), gdzie funkcję dyrektora pełnił Fritz Lubrich. Polskie konserwatorium wznowiło działalność 11 lutego 1945 roku, zaś 1 września tegoż roku przemianowane zostało na Państwową Wyższa Szkołę Muzyczną. Trzon grona pedagogicznego tworzyli profesorowie Konserwatorium oraz przybyli po wojnie na Śląsk artyści: wspomniany wcześniej Bolesław Szabelski. kompozytor i pianista Bolesław Woytowicz, a także będący u szczytu swych karier: kompozytor Ludomir Różycki, śpiewak Adam Didur, dyrygent Grzegorz Fitelberg. Uczelnia stała się szybko matecznikiem dla śląskiej szkoły kompozytorów.

Po wojnie utworzono też nową strukturę organizacyjną uczelni. Zamiast dotychczasowych sześciu, powstały cztery wydziały: Teorii, Kompozycji i Dyrygentury; Instrumentalny; Wokalny; Pedagogiczny. W 1968 roku powstało Studium Zawodowe Muzyki Rozrywkowej, które po dwuletniej działalności w roku 1970 przekształcono w wydział Muzyki Rozrywkowej, przemianowany w 1984 roku w Wydział Jazzu i Muzyki Rozrywkowej - jedyny tego typu kierunek w polskim szkolnictwie muzycznym, którego założycielem i pierwszym dziekanem był Zbigniew Kalemba. 12 listopada 1979 roku uczelnia zmieniła status na Akademię Muzyczną, równocześnie nadane jej zostało imię kompozytora Karola Szymanowskiego. Strukturę Uczelni wypełniało pięć wydziałów: Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki; Instrumentalny, Wokalno-Aktorski, Wychowania Muzycznego, Jazzu i Muzyki Rozrywkowej oraz 12 Katedr: Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki, Edukacji Muzycznej, Chóralistyki, Fortepianu, Instrumentów Smyczkowych, Organów i Klawesynu, Instrumentów Dętych i Perkusji, Kameralistyki, Akordeonu, Gitary, Wokalistyki, Jazzu i Muzyki Estradowej. 18 czerwca 1998 roku Rady Wydziałów: Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki oraz Wychowania Muzycznego podjęły wspólnie uchwałę o połączeniu obu Wydziałów i utworzeniu jednego o nazwie - Wydział Kompozycji, Teorii i Edukacji Muzycznej. W wyniku tego połączenia od roku akademickiego 1998/1999 dydaktyka w uczelni prowadzona była w ramach czterech wydziałów: Kompozycji, Teorii i Edukacji Muzycznej, Instrumentalny, Wokalno-Aktorski, Jazzu i Muzyki Rozrywkowej. Rok 2002 obfitował w liczne zmiany. W październiku powołano nową jednostkę artystyczno-dydaktyczna pod nazwą Akademicka Orkiestra Symfoniczna im. Karola Szymanowskiego. Zostały wprowadzone nowe formy studiów w systemie zaocznym: 3-letnie licencjackie oraz 2.5-letnie uzupełniające magisterskie. Dokonano zmian w systemie współpracy z zagranicą poprzez wprowadzenie programu SOCRATES. Studenci zyskali możliwość wyboru przedmiotów fakultatywnych. Wprowadzono także punktową wartość przedmiotów wg ECTS oraz system ocen wg ECTS. 25 marca 2004 roku Senat Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego, na wniosek Rady Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej i Rady Wydziału Wokalno-Aktorskiego, podjął uchwałę o przekształceniu obu tych jednostek w Instytuty, które są kontynuatorami i beneficjentami dorobku artystycznego, naukowego i dydaktycznego dotychczasowych Wydziałów. Na tym samym posiedzeniu Senat Uczelni podjął uchwały o włączeniu Instytutu Jazzu i Muzyki Rozrywkowej w strukturę organizacyjną Wydziału Kompozycji, Teorii i Edukacji Muzycznej, jak również Instytutu Wokalno-Aktorskiego w strukturę organizacyjną Wydziału Instrumentalnego. Uchwały weszły w życie z dniem 26 kwietnia 2004 roku.

Obecnie

W 2007 roku zacieśniła się współpraca pomiędzy Akademią oraz TVP Katowice w postaci cyklu koncertów Fajfy z jazzem, projektu artystycznego prof. Renaty Danel. Na koncertach występowali studenci Instytutu Jazzu, m.in. Kaja Karaplios, Alicja Kalinowska, Kuba Molęda, czy też Maciej Starnawski. Kierownikiem muzycznym projektu był Kamil Barański. Koncerty są transmitowane przez TVP Katowice oraz Radio Katowice. W roku 2008 dyplomowe koncerty magisterskie wokalistek i wokalistów na studiach niestacjonarnych były nagrywane i transmitowane przez TVP Katowice - cykl koncertów w telewizji nosił nazwę Gotowi na estradę. W roku 2009 odbyła się jedynie rejestracja dźwięku.