Amel-Marduk

Amel-Marduk
król Babilonu
Okres panowania	od 562 p.n.e. do 560 p.n.e.
Dane biograficzne
Dynastia	chaldejska (XI dynastia z Babilonu)
Ojciec	Nabuchodonozor II

Amel-Marduk (Ewil-Merodak) – władca Babilonu w latach 562-560 p.n.e., syn Nabuchodonozora II. Uważany za władcę słabego i nieudolnego, nie dorównującego swemu ojcu. Pojawia się w 2 Księdze Królewskiej 25,27-30 i w Księdze Jeremiasza 52,31-34. Według nich okazał łaskę byłemu królowi Judy - Jojakinowi.

Władzę sprawował tylko dwa lata, ponieważ niezadowolone kręgi arystokracji i kapłaństwa dokonały przewrotu pałacowego. Przewrót był kierowany przez jego szwagra Nergal-szarra-usura (Neriglisara).

W źródłach istnieja rozbieżność co do lat panowania Amel-Marduka. O dwuletnim okresie panowania wspomina Ptolemeusz i Berossos. Natomiast inni starożytni historycy mówią o znacznie dłuższym panowaniu (Synkellos I i Antiquitatum - 3 lata, Synkelos II – 5 lat, Polihistor – 12 lat, Jozef Flawiusz – 18 lat, Talmud – 23 lata).

Bibliografia

1. Praca zbiorowa, Historia powszechna, Tom 2, Od prehistorii do cywilizacji na kontynentach pozaeuropejskich, Mediaset Group SA, 2007, ss. 605, ISBN 978-84-9819-809-6.

Poprzednik Nabuchodonozor II

król Babilonu 562 p.n.e.–560 p.n.e.

Następca Nergal-szarra-usur