Andrzej Czaja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Czaja
Astare coram Te et Tibi ministrare
Trwać przed Tobą i Tobie służyć
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 12 grudnia 1963
Olesno
Biskup diecezjalny opolski
Okres sprawowania od 2009
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Diakonat 25 października 1987
Prezbiterat 11 czerwca 1988
Nominacja biskupia 14 sierpnia 2009
Sakra biskupia 29 sierpnia 2009
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 29 sierpnia 2009
Miejscowość Opole
Miejsce bazylika katedralna Podwyższenia Krzyża Świętego
Konsekrator Alfons Nossol
Współkonsekratorzy Damian Zimoń
Jan Wieczorek
Od lewej: bp Andrzej Czaja (promotor), ks. prof. Stanisław Celestyn Napiórkowski (doktorant), rektor prof. Stanisław Nicieja, ks. prof. Tadeusz Dola podczas uroczystości nadania doktoratu honoris causa na Uniwersytecie Opolskim

Andrzej Konrad Czaja[1] (ur. 12 grudnia 1963 w Oleśnie) – polski biskup rzymskokatolicki, doktor habilitowany nauk teologicznych, biskup diecezjalny opolski od 2009.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 12 grudnia 1963 w Oleśnie[1]. W latach 1978–1982 kształcił się w Liceum Ogólnokształcącym im. Lotników Polskich w Oleśnie, gdzie zdał egzamin dojrzałości[2][3].

W latach 1982–1988 studiował w Seminarium Śląska Opolskiego w Nysie[1]. Święcenia diakonatu otrzymał 25 października 1987 w Nysie przez posługę Gerarda Kusza, biskupa pomocniczego opolskiego, natomiast święceń prezbiteratu udzielił mu 11 czerwca 1988 w Kluczborku inny biskup pomocniczy opolski Jan Bagiński[2][4].

W latach 1989–1993 odbył studia specjalistyczne w zakresie teologii dogmatycznej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie w 1994 uzyskał doktorat na podstawie dysertacji Jedna Osoba w wielu osobach. Pneumatologiczna eklezjologia Heriberta Mühlena[5][2].

W latach 1996–1998 przebywał na stypendium naukowym w Ekumenicznym Instytucie Johanna Adama Möhlera w Padeborn, gdzie przygotowywał rozprawę habilitacyjną Credo in Spiritum Vivificantem. Pneumatologiczna interpretacja Kościoła jako komunii w posoborowej teologii niemieckiej[2]. W 2003 na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim zdał kolokwium habilitacyjne, po którym uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk teologicznych w zakresie teologii dogmatycznej[1][2].

Działalność naukowo-dydaktyczna[edytuj | edytuj kod]

W 1993 został asystentem, a w 1999 adiunktem na Wydziale Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 1994 objął stanowisko adiunkta na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego, a w 2005 stanowisko profesora Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego[5].

W 2004 został mianowany kierownikiem Katedry Pneumatologii i Eklezjologii na Wydziale Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, a także kierownikiem Katedry Zasad Ekumenizmu na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego. Objął również funkcję kuratora Katedry Teologii Rodziny Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego[5].

W latach 1999–2003 był kuratorem Koła Naukowego Teologów Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, organizując w tym czasie Tygodnie Eklezjologiczne. Pełnił funkcję sekretarza Rady Wydziału Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Był współautorem reformy studiów teologicznych na tym uniwersytecie. Koordynował zjazd absolwentów z okazji 75-lecia KUL-u[2].

W latach 1995–2000 pełnił funkcję sekretarza Sekcji Dogmatycznej Teologów Polskich[2].

Wszedł w skład Rady Naukowej Laboratorium „Więzi”. Wraz z Elżbietą Adamiak i Józefem Majewskim napisał podręcznik akademicki teologii dogmatycznej Dogmatyka, opracował również hasła do Leksykonu Duchowości Katolickiej i Leksykonu Teologii Fundamentalnej[1][2].

Prezbiter[edytuj | edytuj kod]

W latach 1988–1989 był wikariuszem w parafii św. Józefa w Zabrzu[2].

W 2005 został kapelanem wspólnoty modlitewnej przy parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Raciborzu[2]

Biskup[edytuj | edytuj kod]

14 sierpnia 2009 papież Benedykt XVI mianował go biskupem diecezjalnym diecezji opolskiej[6][7]. 29 sierpnia 2009 otrzymał święcenia biskupie i odbył ingres do bazyliki katedralnej Podwyższenia Krzyża Świętego w Opolu. Głównym konsekratorem był arcybiskup Alfons Nossol, poprzedni biskup diecezjalny opolski, zaś współkonsekratorami Damian Zimoń, arcybiskup metropolita katowicki, i Jan Wieczorek, biskup diecezjalny gliwicki[8]. Za swoje zawołanie biskupie przyjął słowa „Astare coram Te et Tibi ministrare” (Trwać przed Tobą i Tobie służyć)[9]. Jako biskup diecezjalny opolski objął urząd wielkiego kanclerza Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego[10].

W ramach prac Konferencji Episkopatu Polski objął funkcję przewodniczącego Komisji Nauki Wiary i Zespołu ds. Ruchów Intronizacyjnych, a także został członkiem: Zespołu ds. Kontaktów z Polską Radą Ekumeniczną, Zespołu ds. Stypendiów Naukowych i Językowych oraz Rady ds. Ekumenizmu[11][12].

W 2014 był współkonsekratorem w trakcie sakry biskupa pomocniczego opolskiego Rudolfa Pierskały[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Trzy decyzje papieskie dotyczące diecezji opolskiej. episkopat.pl, 2009-08-14. [dostęp 2013-05-31].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 2,9 Sylwetka biskupa nominata. diecezja.opole.pl. [dostęp 2013-01-15].
  3. M. Dragon: Biskup Andrzej Czaja w oleskim ogólniaku: – Studenci nazwali mnie Rzeźnikiem Roku. nto.pl, 2009-11-06. [dostęp 2013-01-15].
  4. 4,0 4,1 Andrzej Czaja w bazie catholic-hierarchy.org (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2014-01-11].
  5. 5,0 5,1 5,2 Ks. Andrzej Czaja nowym biskupem opolskim. ekai.pl, 2009-08-14. [dostęp 2012-05-10].
  6. Rinuncia del Vescovo di Opole (Polonia) e nomina del successore (wł.). press.vatican.va, 2009-08-14. [dostęp 2013-12-22].
  7. Decyzje Ojca Świętego dotyczące ordynariusza diecezji opolskiej. episkopat.pl (arch.), 2009-08-14. [dostęp 2013-05-31].
  8. Diecezja opolska ma nowego biskupa. ekai.pl, 2009-08-29. [dostęp 2012-05-10].
  9. Odezwa Biskupa Opolskiego w związku z tegorocznymi święceniami kapłańskimi. diecezja.opole.pl. [dostęp 2013-01-15].
  10. Umowa między Przewodniczącym Konferencji Episkopatu Polski i Biskupem Opolskim a Ministrem Edukacji Narodowej w sprawie Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego. wt.uni.opole.pl. [dostęp 2013-01-15].
  11. Andrzej Czaja na stronie Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl. [dostęp 2013-01-15].
  12. 362. zebranie plenarne Konferencji Episkopatu Polski. ekai.pl, 2013-06-22. [dostęp 2013-06-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]