Andrzej Siemieniewski
| Andrzej Siemieniewski | ||
| biskup tytularny Theuzi | ||
 |
||
|
||
| Kraj działania | Polska | |
| Data i miejsce urodzenia | 8 sierpnia 1957 Wrocław |
|
| biskup pomocniczy wrocławski | ||
| Okres sprawowania | od 2006 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 1 czerwca 1985 | |
| Nominacja biskupia | 5 stycznia 2006 | |
| Sakra biskupia | 11 lutego 2006 | |
| Sukcesja apostolska | |
| Data konsekracji | 11 lutego 2006 |
| Konsekrator | Marian Gołębiewski |
| Współkonsekratorzy | Henryk Gulbinowicz Ignacy Dec |
Andrzej Siemieniewski (ur. 8 sierpnia 1957 we Wrocławiu) – polski biskup rzymskokatolicki, teolog, profesor nauk teologicznych, biskup pomocniczy wrocławski od 2006.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
[edytuj] Młodość
Syn Henryka i Teresy z d. Hofman. Uczęszczał do II Liceum Ogólnokształcącego we Wrocławiu, w którym w 1976 zdał maturę.
[edytuj] Wykształcenie
Rozpoczął studia na Wydziale Podstawowych Problemów Techniki Politechniki Wrocławskiej. W czasie studiów zaprzyjaźnił się z wrocławskim duszpasterzem akademickim księdzem Stanisławem Orzechowskim.
W 1979 wstąpił do Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu, które ukończył w 1985 obroną na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu pracy magisterskiej Więź człowieka z Bogiem w świetle filozofii dialogu Martina Bubera (jego promotorem był Ignacy Dec) — i przyjęciem 1 czerwca święceń kapłańskich z rąk kardynała Henryka Gulbinowicza.
[edytuj] Działalność duszpasterska
Po przyjęciu święceń przez dwa lata pracował jako wikariusz i katecheta w parafii św. Stanisława i św. Wacława w Świdnicy. W latach 1994–2006 sprawował funkcję asystenta kościelnego młodzieżowych ruchów i stowarzyszeń religijnych, m.in. Katolickiej Wspólnoty Hallelu Jah we Wrocławiu. Od 1998 do dnia nominacji biskupiej piastował stanowisko wikariusza biskupiego ds. formacji kapłańskiej. Rekolekcjonista związany m.in. z Ruchem Światło-Życie i katolicką Odnową w Duchu Świętym.
[edytuj] Działalność dydaktyczno-naukowa
W 1987 uzyskał na PWT tytuł licencjata teologii i został wysłany do Rzymu na dalsze studia na Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza z Akwinu, które zakończył w 1991 obroną pracy doktorskiej z teologii duchowości Gli Elementi della spiritualità sacerdotale nel pensiero di Hans von Balthasar (pol. Elementy duchowości kapłańskiej w myśli Hansa von Balthasara). Po powrocie do Polski pełnił funkcję ojca duchownego w seminarium we Wrocławiu (do roku 1998) oraz wykładał na tamtejszym PWT, pracując początkowo na stanowisku adiunkta. W latach 1993–1995 pełnił funkcję dyrektora Biblioteki PWT i MWSD. W 1997 przeprowadził habilitację z teologii duchowości na podstawie rozprawy Ewangelikalna duchowość nowego narodzenia a tradycja katolicka. W latach 1998–2001 był prorektorem PWT. Kierownik Katedry Teologii Duchowości Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu.
[edytuj] Biskupstwo
5 stycznia 2006 papież Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji wrocławskiej ze stolicą tytularną Theuzi. Sakrę biskupią przyjął 11 lutego 2006 z rąk arcybiskupa Mariana Gołębiewskiego, któremu asystowali kardynał Henryk Gulbinowicz i biskup Ignacy Dec). Za swoją dewizę biskup Siemieniewski przyjął słowa z Pisma świętego: „Bóg jest miłością” (łac. Deus caritas est).
Wikariusz generalny archidiecezji wrocławskiej, delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. Federacji Bibliotek Kościelnych „FIDES”. W kurii metropolitalnej wrocławskiej sprawuje także funkcje m.in. egzaminatora prosynodalnego i cenzora.
Przewodniczący Rady Dortmundzko-Wrocławskiej Fundacji Partnerstwa Międzyparafialnego św. Jadwigi we Wrocławiu.
[edytuj] Obecność w mediach
Biskup Siemieniewski jest obecny w mediach (m.in. Radio Maryja, Radio Rodzina we Wrocławiu, TVP Wrocław, „Gość Niedzielny”, „Niedziela”, „Nowe Życie”), dla których udziela wywiadów, wygłasza katechezy i prowadzi audycje. Z racji zamiłowania do apologetyki chrześcijańskiej jest opiekunem duchowym i naukowym Katolickiego Serwisu Apologetycznego, którego był współzałożycielem. Ponadto jest przewodniczącym rady programowej „Wrocławskiego Przeglądu Teologicznego”.
[edytuj] Wybrane publikacje książkowe
- Gli Elementi della spiritualità sacerdotale nel pensiero di Hans von Balthasar (rozprawa doktorska), Rzym 1991.
- Ewangelikalna duchowość nowego narodzenia a tradycja katolicka (rozprawa habilitacyjna), Wrocław 1997, ISBN 83-905471-5-5 (wersja elektroniczna).
- Między sektą, herezją a Odnową, Wrocław 1998.
- Na skale czy na piasku? Katolicy a Biblia, Wrocław 2000, ISBN 83-88555-55-3 (wersja elektroniczna).
- Wiele ścieżek na różne szczyty: mistyka religii, Wrocław 2000, ISBN 83-86882-39-5 (wersja elektroniczna).
- Ochrzczeni w jednym Duchu. Perspektywy integracji mistycyzmu pentekostalnego z duchowością katolicką, Wrocław 2002, ISBN 83-87318-60-4 (wersja elektroniczna).
- Dary duchowe w dawnych wiekach Kościoła, Wrocław 2005, ISBN 83-60370-02-8 (wersja elektroniczna – Wrocław 2007, wyd. 2 popr.).
- Nowe narodzenie w dawnych wiekach Kościoła, Wrocław 2007, ISBN 978-83-60370-21-6.
- Ścieżką nauki do Boga, Warszawa 2009, ISBN 9788388747472.
- Stwórca i ewolucja stworzenia, Warszawa 2011, ISBN 978-83-62268-81-8.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Nota biograficzna Andrzeja Siemieniewskiego na stronie archidiecezji wrocławskiej [dostęp 2011-06-08]
- Strona Andrzeja Siemieniewskiego z dostępem do jego książek w wersji elektronicznej [dostęp 2011-06-08]
- Andrzej Siemieniewski w bazie catholic-hierarchy.org (ang.) [dostęp 2011-06-08]
