Andrzej Siemieniewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andrzej Siemieniewski
Biskup tytularny Theuzi
Andrzej Siemieniewski
Herb Andrzej Siemieniewski Deus Caritas est
Bóg jest Miłością
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 8 sierpnia 1957
Wrocław
Biskup pomocniczy wrocławski
Okres sprawowania od 2006
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1 czerwca 1985
Nominacja biskupia 5 stycznia 2006
Sakra biskupia 11 lutego 2006
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 11 lutego 2006
Miejscowość Wrocław
Miejsce archikatedra św. Jana Chrzciciela
Konsekrator Marian Gołębiewski
Współkonsekratorzy Henryk Gulbinowicz
Ignacy Dec

Andrzej Siemieniewski (ur. 8 sierpnia 1957 we Wrocławiu) – polski biskup rzymskokatolicki, profesor nauk teologicznych, biskup pomocniczy wrocławski od 2006.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 8 sierpnia 1957 we Wrocławiu[1]. Egzamin dojrzałości zdał w II Liceum Ogólnokształcącym we Wrocławiu[2].

W 1976 podjął studia na na Wydziale Podstawowych Problemów Techniki Politechniki Wrocławskiej[1][3]. Przerwał je w 1979 i wstąpił do Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu[1][2]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 1 czerwca 1985 w archikatedrze wrocławskiej kardynał Henryk Gulbinowicz, arcybiskup metropolita wrocławski[4][5]. W tym samym roku uzyskał magisterium z teologii[2].

W latach 1987–1991 odbył studia teologiczne na Papieskim Uniwersytecie Świętego Tomasza z Akwinu w Rzymie, które ukończył ze stopniem doktora teologii w zakresie teologii duchowości[1]. W 1998 na podstawie rozprawy Ewangelikalna duchowość nowego narodzenia a tradycja katolicka uzyskał na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu stopień doktora habilitowanego nauk teologicznych w zakresie teologii duchowości[6].

W 2004 otrzymał tytuł profesora nauk teologicznych[6].

Działalność naukowo-dydaktyczna[edytuj | edytuj kod]

W latach 1991–1998 pełnił funkcję ojca duchownego wrocławskiego seminarium[1].

W 1991 został zatrudniony na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu, początkowo na stanowisku adiunkta, w 2000 został profesorem nadzwyczajnym, a w 2004 profesorem zwyczajnym[2]. W latach 1993–1995 był dyrektorem tamtejszej Biblioteki, a w 1997 został kierownikiem Katedry Teologii Duchowości. W latach 1998–2001 sprawował urząd prorektora uczelni[1].

Pełnił funkcję koordynatora Wrocławskiego Festiwalu Nauki dla Papieskiego Wydziału Teologicznego[2].

Prezbiter[edytuj | edytuj kod]

W latach 1985–1987 pracował jako wikariusz w parafii św. Stanisława w Świdnicy[1]. Po studiach w Rzymie był również duszpasterzem we Włoszech w parafii Forli[2].

W 1994 został asystentem kościelnym wspólnoty „Hallelujah” we Wrocławiu, należącej do Ruchu Odnowy w Duchu Świętym. W 2004 objął urząd wikariusza biskupiego ds. stałej formacji kapłanów[2]. Został członkiem rady kapłańskiej[1].

W 2005 otrzymał godność kapelana Jego Świątobliwości[2].

Biskup[edytuj | edytuj kod]

5 stycznia 2006 papież Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji wrocławskiej ze stolicą tytularną Theuzi[1][7]. Święcenia biskupie otrzymał 11 lutego 2006 w archikatedrze św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu[3]. Udzielił mu ich arcybiskup metropolita wrocławski Marian Gołębiewski, któremu asystowali kardynał Henryk Gulbinowicz, emerytowany arcybiskup metropolita wrocławski, i Ignacy Dec, biskup diecezjalny świdnicki[5]. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Deus Caritas est” (Bóg jest Miłością)[8]. W archidiecezji objął urząd wikariusza generalnego[9]. W 2012 został prepozytem kapituły archidiecezjalnej we Wrocławiu[10].

W Konferencji Episkopatu Polski objął funkcje delegata ds. Federacji Bibliotek Kościelnych „Fides” oraz delegata ds. Ruchu Rodzin Nazaretańskich[8].

Książki[edytuj | edytuj kod]

Autor książek poświęconych przede wszystkim teologii duchowości, a także stosunkowi Kościoła do nauki.

  • Gli elementi della spiritualità sacerdotale nel pensiero di Hans von Balthasar (rozprawa doktorska), Rzym 1991.
  • Ewangelikalna duchowość nowego narodzenia a tradycja katolicka (rozprawa habilitacyjna), Wrocław 1997, ISBN 83-905471-5-5.
  • Między sektą, herezją a Odnową, Wrocław 1998, ISBN 83-908073-4-3.
  • Na skale czy na piasku? Katolicy a Biblia, Wrocław 2000, ISBN 83-88555-55-3.
  • Wiele ścieżek na różne szczyty: mistyka religii, Wrocław 2000, ISBN 83-86882-39-5.
  • Ochrzczeni w jednym Duchu. Perspektywy integracji mistycyzmu pentekostalnego z duchowością katolicką, Wrocław 2002, ISBN 83-87318-60-4.
  • Dary duchowe w dawnych wiekach Kościoła, Wrocław 2005, ISBN 83-60370-02-8.
  • Nowe narodzenie w dawnych wiekach Kościoła, Wrocław 2007, ISBN 978-83-60370-21-6.
  • Ścieżką nauki do Boga, Warszawa 2009, ISBN 9788388747472.
  • Stwórca i ewolucja stworzenia, Warszawa 2011, ISBN 978-83-62268-81-8.
  • Skąd się wziął świat? Historyczne lekcje duchowości scjentystycznej, Wrocław 2012, ISBN 978-83-7454-209-8.
  • Chrześcijańska medytacja monologiczna, Wrocław 2013, ISBN 978-83-7454-255-5 (z Mirosławem Kiwką)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Nomina di Ausiliare di Wrocław (Polonia) (wł.). press.vatican.va, 2006-01-05. [dostęp 2014-05-10].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Wrocław: Nowy biskup pomocniczy. episkopat.pl, 2006-01-05. [dostęp 2014-05-10].
  3. 3,0 3,1 Wrocław: ks. prof. Andrzej Siemieniewski przyjął sakrę biskupią. ekai.pl, 2006-02-11. [dostęp 2013-08-26].
  4. Nowy biskup archidiecezji wrocławskiej. „Niedziela”. 4/2006 (edycja legnicka). ISSN 0208-872X. [dostęp 2013-08-26]. 
  5. 5,0 5,1 Andrzej Siemieniewski w bazie catholic-hierarchy.org (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-08-26].
  6. 6,0 6,1 Andrzej Siemieniewski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska. nauka-polska.pl. [dostęp 2014-05-10].
  7. Ks. prof. Andrzej Siemieniewski biskupem pomocniczym we Wrocławiu. ekai.pl, 2006-01-05. [dostęp 2013-08-26].
  8. 8,0 8,1 Andrzej Siemieniewski na stronie Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl. [dostęp 2013-08-26].
  9. Nota biograficzna Andrzeja Siemieniewskiego na stronie archidiecezji wrocławskiej. archidiecezja.wroc.pl. [dostęp 2013-08-26].
  10. K. Białkowski: Święto kapituły. wroclaw.gosc.pl, 2012-11-16. [dostęp 2012-11-18].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]