Alfons Nossol
| Alfons Nossol | ||
| arcybiskup ad personam | ||
|
||
| Kraj działania | Polska | |
| Data i miejsce urodzenia | 8 sierpnia 1932 Brożec |
|
| Biskup diecezjalny opolski | ||
| Okres sprawowania | 1977–2009 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 23 czerwca 1957 | |
| Nominacja biskupia | 25 czerwca 1977 | |
| Sakra biskupia | 17 sierpnia 1977 | |
| Odznaczenia | ||
| Sukcesja apostolska | |||||||||||||
| Data konsekracji | 17 sierpnia 1977 | ||||||||||||
| Miejscowość | Opole | ||||||||||||
| Miejsce | katedra opolska | ||||||||||||
| Konsekrator | Stefan Wyszyński | ||||||||||||
| Współkonsekratorzy | Henryk Gulbinowicz Antoni Adamiuk |
||||||||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
Alfons Nossol (ur. 8 sierpnia 1932 w Brożcu) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup diecezjalny opolski w latach 1977–2009, od 2009 biskup senior diecezji opolskiej, arcybiskup ad personam, profesor teologii.
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
Ukończył Wyższe Seminarium Duchowne w Nysie. Święcenia kapłańskie otrzymał 23 czerwca 1957 w Opolu. Kontynuował naukę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie w 1962 obronił pracę doktorską Nauka Jana Hessena o religijnym poznaniu Boga. Na przełomie lat 1961–1962 pełnił obowiązki administratora parafii Zielina-Kujawy. Od 1961 wykładał w seminarium w Nysie. W latach 1969–1977 pracował jako adiunkt na KUL-u. Od 1982 profesor nadzwyczajny KUL-u, a od 1988 profesor zwyczajny.
Mianowany biskupem diecezjalnym diecezji opolskiej 25 czerwca 1977, kanoniczne objął diecezję 4 sierpnia 1977, konsekrowany (ingres do katedry opolskiej) 17 sierpnia 1977. W 1999 mianowany przez papieża Jana Pawła II arcybiskupem tytularnym.
Członek Papieskiej Rady ds. Jedności Chrześcijan, Papieskich Komisji Mieszanych ds. Dialogu Teologicznego pomiędzy Kościołem katolickim i prawosławnym oraz pomiędzy Kościołem katolickim i luterańskim, Rady Stałej Episkopatu Polski, Rady Naukowej Episkopatu, przewodniczący Rady Episkopatu ds. Ekumenizmu, profesor i Wielki Kanclerz Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego.
W 2007 miał zamiar odejść na emeryturę (w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego 75 lat) i wrócić do pracy naukowej, jednak papież Benedykt XVI nie przyjął rezygnacji i przedłużył jego posługę do 2009. W dniu 14 sierpnia 2009 papież przyjął jego rezygnację z funkcji biskupa diecezjalnego opolskiego i mianował na jego miejsce Andrzeja Czaję.
Odznaczenia i wyróżnienia [edytuj]
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (17 października 2008)[1]
- Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (17 lipca 2009)[2]
- Komandoria Missio Reconciliationis (13 grudnia 2003)[3]
- Order Ecce Homo (29 maja 2011)[4]
- Medal „Za zasługi dla Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego” (4 grudnia 2007)
- Tytuł Honorowego Obywatela Województwa Opolskiego (21 grudnia 2004)[5]
- Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (8 grudnia 2009)[6]
- Deutscher Nationalpreis (Niemiecka Nagroda Narodowa (23 czerwca 2010)
- Medal Śląski przyznany przez Ziomkostwo Śląskie (6 października 2011)[7]
Doktor honoris causa uniwersytetów w Bambergu, Münster, Moguncji, Opolu[8], ChAT w Warszawie i Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu, laureat wielu nagród m.in. Lux ex Silesia w 1996.
Publikacje książkowe [edytuj]
- „Cognitio Dei experimentalis” : nauka Jana Hessena o religijnym poznaniu Boga, Akademia Teologii Katolickiej, Warszawa 1974
- Arcybiskup Nossol : miałem szczęście w miłości / z biskupem opolskim rozmawiają Krzysztof Zyzik i Krzysztof Ogiolda, „Pro Media”, Lublin 1976
- Teologia na usługach wiary : wokół zagadnień odnowionej teologii, Wydawnictwo Św. Krzyża, Opole 1978
- Chrystologia Karola Bartha : (wpływ na współczesną chrystologię katolicką) : rozprawa habilitacyjna, KUL, Lublin 1979
- Prawda i miłość : teologia w służbie Słowa Bożego, Wydawnictwo Św. Krzyża, Opole 1982
- Ku cywilizacji miłości : teologia a wspólnotowy kontekst Słowa Bożego, Wydawnictwo Św. Krzyża, Opole 1984
- Teologia bliższa życiu : wpływ teologii na egzystencję chrześcijańską, Wydawnictwo Św. Krzyża, Opole 1984
- Miłość zwycięstwem prawdy : dynamiczny charakter słowa Bożego, Wydawnictwo Św. Krzyża, Opole 1987
- Gelebte Theologie heute : Skizzen zur postkonziliaren Glaubenswissenschaft, Wydawnictwo Św. Krzyża, Opole 1992
- Miłość współweseli się z prawdą : ewangeliczny wymiar przepowiadania, Wydawnictwo Św. Krzyża, Opole 1996
- Być dla, czyli Myśleć sercem / z Księdzem Biskupem Alfonsem Nossolem rozmawia ksiądz Jerzy Szymik., Księgarnia Św[iętego] Jacka, Katowice 1999
- Radość tajemnicy Bożego Narodzenia : homilie Bożonarodzeniowe, Wydawnictwo Świętego Krzyża, Opole 1999
- Ekumenizm jako imperatyw chrześcijańskiego sumienia : przez dialog i pojednanie ku ekumenicznej jedności, Wydawnictwo Świętego Krzyża, Opole 2000
- Prawdziwie zmartwychwstał : kazania paschalne, Wydawnictwo Świętego Krzyża, Opole 2005
- Wielkopostne Rekolekcje Watykańskie : życie współczesnego chrześcijanina zakotwiczone w nadziei, miłości i wierze, Wydawnictwo i Drukarnia Świętego Krzyża, Opole 2011
Przypisy
- ↑ M.P. z 2009 r. Nr 25, poz. 347
- ↑ Krzysztof Gołębiowski: Abp Alfons Nossol – ostatni biskup w Polsce z nominacji Pawła VI. ekai.pl, 2009-07-28. [dostęp 2013-01-09].
- ↑ Ordery za działalność na rzecz pojednania. „Kombatant”. nr 1, s. 23, 2004.
- ↑ Kawaler Orderu Abp Alfons Nossol. ecce-homo.pl. [dostęp 2011-08-17].
- ↑ Arcybiskup Alfons Nossol – Honorowym Obywatelem Województwa Opolskiego. umwo.opole.pl, 2005-02-15. [dostęp 2011-02-18].
- ↑ Niemcy: Federalny Krzyż Zasługi dla abp. Alfonsa Nossola. ekai.pl, 2009-12-08. [dostęp 2010-07-22].
- ↑ K. Ogiolda: Arcybiskup Alfons Nossol uhonorowany. nto.pl, 2011-10-07. [dostęp 2011-10-07].
- ↑ Doktorzy Honoris Causa. uni.opole.pl. [dostęp 2011-02-16].
Bibliografia [edytuj]
- Nota biograficzna Alfonsa Nossola na stronie diecezji opolskiej [dostęp 2010-11-22]
- Alfons Nossol w bazie catholic-hierarchy.org (ang.) [dostęp 2010-11-22]
- Alfons Nossol w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [dostęp 2010-11-22]
|
||||||||
- Biskupi opolscy
- Polscy ekumeniści
- Urodzeni w 1932
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Polacy odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec
- Odznaczeni Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis
- Odznaczeni Missio Reconciliationis
- Odznaczeni Orderem Ecce Homo
- Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Opolskiego
- Laureaci medalu świętego Jerzego