Waldemar Dąbrowski
| Waldemar Dąbrowski | |
| Data urodzenia | 23 sierpnia 1951 |
| Minister kultury | |
| Okres urzędowania | od 6 lipca 2002 do 31 października 2005 |
| Poprzednik | Andrzej Celiński |
| Następca | Kazimierz Michał Ujazdowski |
| Odznaczenia | |
Waldemar Dąbrowski (ur. 23 sierpnia 1951) – polski animator kultury, polityk, w latach 2002–2005 minister kultury.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Ukończył studia na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej. Był stypendystą The British Council, Goethe Institiut oraz Departamentu Stanu USA. Ukończył również Executive Programme for Leaders in Development na Uniwersytecie Harvarda.
W latach 1973–1978 był założycielem i dyrektorem klubu Riwiera-Remont. Od 1979 do 1981 zajmował stanowisko wicedyrektora Wydziału Kultury w Urzędzie Miasta Stołecznego Warszawy. W 1982 (wraz z Jerzym Grzegorzewskim) objął kierownictwo Centrum Sztuki Studio w tym mieście. Zajmował się promowaniem artystów polskiego teatru, muzyki i plastyki. Doprowadził do utworzenia orkiestry Sinfonia Varsovia, współpracując z Jerzym Maksymiukiem i Yehudi Menuhinem. Jako producent przyczynił się do powstania ponad siedemdziesięciu spektakli Teatru Studio.
W latach 1988–1990 zasiadał w Stołecznej Radzie Narodowej[1]. W latach 1990–1994 zajmował stanowiska podsekretarza stanu w Ministerstwie Kultury i Sztuki oraz szefa Komitetu Kinematografii. Zainicjował wówczas Festiwal Gwiazd w Międzyzdrojach. Następnie do 1998 stał na czele zarządu Państwowej Agencji Inwestycji Zagranicznych.
W okresie od września 1998 do lipca 2002 pełnił funkcję dyrektora Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie (wraz z Jackiem Kaspszykiem). Został także prezesem Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych i honorowym prezesem Polskiego Związku Golfa. 6 lipca 2002 objął urząd ministra kultury w rządzie Leszka Millera, a od 2 maja 2004 do 31 października 2005 sprawował ten urząd rządach Marka Belki.
1 października 2008 został ponownie dyrektorem Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie. W 2010 minister kultury Bogdan Zdrojewski powierzył mu obowiązki dyrektora Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina, pełnił tę funkcję do 2011.
Jest żonaty, ma córkę.
[edytuj] Odznaczenia i nagrody
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (3 czerwca 2011)[2]
- Złoty Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis (2011)[3]
- Krzyż Wielki Prywatnego Orderu Świętego Stanisława – nadany przez przez Marka Kwiatkowskiego (9 maja 2005)
- Order Księcia Jarosława Mądrego II stopnia (2004 Ukraina)[4]
- Specjalny Feliks Warszawski za "rozwój nowoczesnej sceny operowej" (25 października 2010)[5]
- Honorowy Obywatel Województwa Opolskiego (14 października 2006)[6]
Przypisy
- ↑ Kandydaci na radnych do Stołecznej Rady Narodowej, w: "Warszawski Magazyn Wyborczy" [dodatek do "Życia Warszawy" nr 141 z 18-19 czerwca 1988], s. 12; Wyniki wyborów do Rady Narodowej m.st. Warszawy, "Życie Warszawy" nr 150 z 29 czerwca 1988, s. 8
- ↑ Ordery dla przedstawicieli rządów okresu transformacji. prezydent.pl, 3 czerwca 2011. [dostęp 3 czerwca 2011].
- ↑ Warszawa. Gloria Artis dla Waldemara Dąbrowskiego. e-teatr.pl, 3 marca 2011. [dostęp 3 lipca 2011].
- ↑ Указ Президента України № 1302/2004 (ukr.). president.gov.ua. [dostęp 29 kwietnia 2011].
- ↑ Warszawa. Wręczono Feliksy Warszawskie. e-teatr.pl, 26 października 2010. [dostęp 18 lutego 2011].
- ↑ Bogdan Hussakowski i Waldemar Dąbrowski honorowymi Opolanami – Tu jest Polska!. umwo.opole.pl, 16 października 2006. [dostęp 18 lutego 2011].
[edytuj] Źródła
- "Przegląd Rządowy" nr 5/2004
- Waldemar Dąbrowski w bazie e-teatr.pl. [dostęp 18 lutego 2011].
|
||||||||||
|
|||||||
|
||||||||||
|
|||||||
- Ministrowie kultury III RP
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Orderem Księcia Jarosława Mądrego
- Odznaczeni Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis
- Politycy SdRP i SLD
- Polscy działacze kulturalni
- Radni Rady Narodowej miasta stołecznego Warszawy
- Wiceministrowie i urzędnicy III Rzeczypospolitej
- Urodzeni w 1951