Bieszczadzka Kolejka Leśna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bieszczadzka Kolejka Leśna
Bieszczadzka Kolejka Leśna
Na trasie Bieszczadzkiej Kolejki Leśnej
Dane ogólne
Lokalizacja Bieszczady,  Polska
Rodzaj transportu kolej wąskotorowa
Data uruchomienia 1895
Dane techniczne
Całkowita
długość linii
28 km[1]
Liczba linii 2[1]
Liczba stacji 6[2]
Inne informacje
Prześwit toru 750 mm
Właściciel Fundacja Bieszczadzkiej Kolejki Leśnej
Operator Fundacja Bieszczadzkiej Kolejki Leśnej
Portal Portal Komunikacja miejska
Majdan, stacja kolejki wąskotorowej
Majdan, przystanek kolejowy

Bieszczadzka Kolejka Leśnakolej wąskotorowa w Bieszczadach. Powstała przed I wojną światową. Od kilku lat infrastruktura kolejki jest odbudowywana w celach turystycznych. Bazą kolejki jest stacja w Majdanie. Stąd pociągi kursują w kierunku stacji Przysłup (zatrzymując się w Cisnej, Dołżycy i Krzywem) oraz Balnica[2]. Zamknięte pozostają odcinki PrzysłupMoczarne, BalnicaSmolnik, SmolnikRzepedź oraz SmolnikNowy Łupków. Od 2012 – po 23 latach przerwy – kolejka kursuje również zimą w okresie ferii szkolnych (w piątki i soboty)[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budowa[edytuj | edytuj kod]

W roku 1890 rozpoczęto budowę linii kolejki wąskotorowej z Cisnej do Nowego Łupkowa. Linia ta miała ułatwić eksploatację największego bogactwa Bieszczadów jakim są lasy. Projektantem kolejki był polski inżynier Albin Zazula. Większość prac przy budowie linii kolejowej wykonywano ręcznie, bez pomocy urządzeń technicznych. Główny szlak poprowadzono wzdłuż doliny rzeki Solinki. Tory o rozstawie 760 mm zostały wówczas ułożone na dębowych podkładach. Do budowy mostów, przepustów, wiaduktów oraz murów oporowych, które służą również obecnie sprowadzono wykwalifikowanych kamieniarzy z Włoch. Niektórzy z włoskich kamieniarzy pozostali w Bieszczadach na stałe po zakończeniu prac budowlanych jak np. rodzina Meinardich. W roku 1895 odbyła się uroczystość uruchomienia kolejki. Przy linii kolejowej zaczęły powstawać tartaki, które ożywiły gospodarczo ten rejon Bieszczadów. W latach 1900-1904 wraz ze wzrostem zapotrzebowania na drewno właściciele kolejki przedłużyli linię kolejową z Cisnej do Beskidu i Kalnicy.

Eksploatacja[edytuj | edytuj kod]

W czasie I wojny światowej decyzją Austro-Węgier, wobec niepowodzeń na froncie wschodnim, kolejka została uszkodzona. Wysadzono mosty, rozjazdy, część urządzeń. Po odwrocie armii rosyjskiej w roku 1916 rozpoczęto odbudowę. Po odzyskaniu niepodległości w 1918, kolejka stała się własnością PKP. Z upływem czasu rozstaw toru został zmieniony na 750 mm.

W czasie II wojny światowej (w latach 1944-45) kolejka uległa zniszczeniu. Po wojnie została przejęta przez Lasy Państwowe, odbudowana i rozbudowana (odcinek SmolnikRzepedź). W miejsce zniszczonej prywatnej linii MajdanKalnica – Beskid zbudowano niżej położoną linię MajdanWetlinaMoczarne. W 1963 uruchomiono ruch pasażerski, który prowadzono do 30 listopada 1994, kiedy całkowicie wstrzymano ruch pociągów. Po przejęciu kolejki przez Fundację Bieszczadzkiej Kolejki Leśnej, 4 lipca 1997 wznowiono ruch z Majdanu do Przysłupia, w 1998 do Balnicy, a w 2001 do Woli Michowej. W 2009 roku przywrócono ruch na odcinku z Woli Michowej do Smolnika. W 2011 ruch na odcinku BalnicaSmolnik został jednak ponownie zawieszony.

W 2007 roku kolejka przewiozła 52 tys. pasażerów, w 2009 – 68 tys., w 2010 – 60 tys., a w 2011 – 72 tys. pasażerów[4]. Dla porównania, w latach 80. przewozy wynosiły około 30 tys. pasażerów, a w 1994 – zaledwie 13 tysięcy.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Artur Bata: Szlakiem Bieszczadzkiej Kolejki. Rzeszów: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1983. ISBN 8303003038.
  • Judyta Kurowska-Ciechańska, Ariel Ciechański: Koleje. Warszawa: Carta Blanca, 2008, s. 250-254. ISBN 978-83-60887-23-3.
  • Zygmunt Rygiel: Bieszczadzkie kolejki leśne. Krosno: Apla, 2002. ISBN 83-88065-88-2.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Bieszczadzka Ciuchcia | Trasy
  2. 2,0 2,1 Rozkład jazdy | Bieszczadzka Ciuchcia
  3. J. Chiżyński "Zima na Bieszczadzkiej Kolei Leśnej", "Świat Kolei" nr 3/2012