Charles Pasqua

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Charles Pasqua
Charles Pasqua.jpg
Data i miejsce urodzenia 18 kwietnia 1927
Grasse
Minister spraw wewnętrznych Francji
Przynależność polityczna Zgromadzenie na rzecz Republiki
Okres urzędowania od 20 marca 1986
do 10 maja 1988
Poprzednik Pierre Joxe
Następca Pierre Joxe
Minister spraw wewnętrznych Francji
Przynależność polityczna Zgromadzenie na rzecz Republiki
Okres urzędowania od 29 marca 1993
do 16 maja 1995
Poprzednik Paul Quilès
Następca Jean-Louis Debré
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Charles Pasqua (ur. 18 kwietnia 1927 w Grasse) – francuski polityk, senator, dwukrotnie minister, były eurodeputowany.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się na Korsyce. W okresie II wojny światowej zaanagażował się w działalność francuskiego ruchu oporu[1]. Ukończył licencjackie studia prawnicze, pracował przez lata jako przedsiębiorca.

W drugiej połowie lat 40. zaangażował się w działalność organizacji gaullistowskich. Działał w Unii Demokratów na rzecz Republiki, a po jej rozwiązaniu został członkiem Zgromadzenia na rzecz Republiki. W latach 1968–1973 sprawował mandat posła do Zgromadzenia Narodowego. W okresach 1970–1976 i 1988–2004 zasiadał w radzie generalnej departamentu Hauts-de-Seine (był m.in. jej przewodniczącym). Od 1983 do 2001 był radnym miejskim w Neuilly-sur-Seine.

W latach 1977–1986, 1988–1993 i 1995–1999 pełnił funkcję senatora[2]. Dwukrotnie wchodził w skład rządu. Od 20 marca 1986 do 12 maja 1988 był ministrem spraw wewnętrznych w drugim gabinecie Jacques'a Chiraca. Od 30 marca 1993 do 18 maja 1995 ponownie pełnił tę funkcję (w randze ministra stanu) w rządzie Édouarda Balladura. W związku ze swoją działalnością na tych stanowiskach stał się podejrzanym w kilku sprawach karnych. W 2004 zarzucono mu przyjęcie 12 mln baryłek ropy naftowej w zamian za publiczne wspieranie reżimu Saddama Husajna[3]. W 2008 rozpoczął się proces, w którym Charles Pasqua oraz ponad 40 innych przedsiębiorców i polityków (w tym syn byłego prezydenta François Mitterranda) zostali oskarżeni o korupcję i udział w procederze nielegalnego dostarczania broni do Angoli[4].

W 1998 opuścił RPR, zarzucając jego liderom odejście od idei gaullistowskich. Powołał własną partię pod nazwą Zgromadzenie na rzecz Francji, która w 1999 w sojuszu z MPF zajęła drugie miejsce w wyborach do Parlamentu Europejskiego. Charles Pasqua sprawował mandat eurodeputowanego w okresie 1999–2004. Był przewodniczącym grupy Unii na rzecz Europy Narodów[5].

Zadeklarował swój start w wyborach prezydenckich w 2002, jednak nie zdołał zarejestrować swojej kandydatury. Jego zmarginalizowane ugrupowanie nawiązało współpracę z Unią na rzecz Ruchu Ludowego, a po porażce w wyborach do PE w 2004, praktycznie zaprzestało aktywnej działalności. Charles Pasqua w tym samym roku z poparciem UMP został ponownie wybrany do Senatu[2].

Przypisy