Alain Madelin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Alain Madelin
Alain Madelin.jpg
Data i miejsce urodzenia 26 marca 1946
Paryż
Minister gospodarki i finansów Francji
Przynależność polityczna UDF
Okres urzędowania od maja 1995
do sierpnia 1995
Poprzednik Edmond Alphandéry
Następca Jean Arthuis
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Alain Madelin (ur. 26 marca 1946 w Paryżu) – francuski polityk, były minister, eurodeputowany i parlamentarzysta, założyciel Demokracji Liberalnej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia prawnik. W trakcie studiów, od 1964 stał na czele paramilitarnej, antykomunistycznej organizacji Occident.

Praktykował jako adwokat w Paryżu. Od 1978 do 2007 z wyjątkiem okresów pełnienia funkcji rządowych sprawował mandat deputowanego do Zgromadzenia Narodowego. W trakcie swojej kariery politycznej pełnił także różne funkcje w administracji terytorialnej. Od 1995 do 2001 był merem Redonu. Zasiadał w radzie regionu Bretania i departamentu Ille-et-Vilaine.

Trzykrotnie wchodził w skład francuskich rządów. Od 1986 do 1988 był ministrem przemysłu i turystyki w gabinecie Jacques'a Chiraca, zaś od 1993 do 1995 ministrem przedsiębiorczości i rozwoju gospodarczego w gabinecie Édouarda Balladura. W 1995 przez kilka miesięcy sprawował urząd ministra gospodarki i finansów w rządzie Alaina Juppé.

Przez wiele lat działał w centrowej Unii na rzecz Demokracji Francuskiej, a w jej ramach w Partii Republikańskiej. W 1997 stanął na czele republikanów, w tym samym roku zainicjował jej przekształcenie w Demokrację Liberalną, której został przewodniczącym. Rok później doprowadził do wyjścia DL z UDF[1].

W 1989 po raz pierwszy przez kilka miesięcy zasiadał w Parlamencie Europejskim, był członkiem Grupy Liberalnej, Demokratycznej i Reformatorskiej oraz wiceprzewodniczącym Komisji ds. Gospodarczych i Walutowych oraz Polityki Przemysłowej. Mandat europosła sprawował ponownie w okresie 1999-2002, zasiadając we frakcji Europejskiej Partii Ludowej i Europejskich Demokratów[2].

W 2002 wystartował w wyborach prezydenckich, mimo braku poparcia wśród posłów swojej partii, z których około 3/4 podpisało się pod apelem wspierającym już w pierwszej turze Jacques'a Chiraca. Alain Madelin otrzymał w głosowaniu poparcie na poziomie około 4%. Kilka dni po głosowaniu był jednym z zaledwie 4 deputowanych liberałów, którzy nie wsparli deklaracji o przystąpieniu do Unii na rzecz Większości Prezydenckiej[1]. Ostatecznie wraz ze swoim ugrupowaniem przeszedł do UMP, w 2002 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję do Zgromadzenia Narodowego, a następnie został członkiem Unii na rzecz Ruchu Ludowego.

Uważany był za najbardziej proamerykańskiego polityka we Francji. W 2003 w "Le Figaro" opublikował tekst jednoznacznie popierający interwencję USA w Iraku[3]. Alain Madelin nie uzyskał istotnej pozycji w nowym ugrupowaniu, w wyborach w 2007 zrezygnował z ubiegania się o reelekcję. W tym samym roku stanął na czele międzynarodowej fundacji Digital Solidarity Fund.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Démocratie libérale (DL): Histoire (fr.). france-politique.fr.
  2. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego
  3. Paryż, "Przegląd mediów światowych: Biuletyn specjalny: Afryka i Bliski Wschód – dot. Iraku" (Departament Systemu Informacji MSZ) nr 12 (36) z 28 lutego 2003

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]