Drolerie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Drolerie na marginesie Psałterza floriańskiego

Drolerie (fr. drôlerie żartobliwe) – motyw dekoracyjny w postaci małych scenek figuralnych lub zwierzęcych, nacechowanych fantazją, humorem, groteskową deformacją i karykaturą[a].

W rękopisach gotyckich, motyw wprowadzany do dekoracji marginalnej; popularny w iluminatorstwie ang. i fr. XIII i XIV wieku. Pierwszy raz wprowadzone w karolińskim malarstwie książkowym. Drolerie miały różne funkcje od symbolicznych do zwykłych elementów dekoracyjnych. Często była to zabawa iluminatora[1]. Przykładem występowania takich motywów w literaturze polskiej jest Psałterz floriański i Graduał Jana Olbrachta.

Drolerie, stosowano także na kapitelach, konsolach i fryzach. Szczególnie chętnie umieszczano je poniżej siedzeń na gotyckich stallach. W renesansie pojawiły się w malarstwie ściennym i grafice, w okresie baroku połączyły się z groteską i chinoiserie[2]

Uwagi

  1. Cytat z: Dzieje kultury francuskiej autor Jacek Kowalski, Anna i Mirosław Loba, Jan Prokop wyd. PWN Warszawa 2007 s. 178: „Oto z łodyg marginalnych ornamentów wyrastają fantazyjne postaci, „dziwadła” (drôleries): a to pół byka, a to pół kobiety, a to małpa jadąca na ośle, a to osioł odprawiający msze, a to zakonnica romansująca z księdzem...”

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jacek Kowalski, Anna i Mirosław Loba, Jan Prokop: Dzieje kultury francuskiej. Warszawa: PWN, 2007. ISBN 978-83-01-14499-9.
  2. Sztuka świata. Słownik terminów A-K tom 17. Warszawa: Arkady, 2013. ISBN 978-83-213-4726-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia wiedzy o książce, Kraków 1971, s. 543.