Podpis
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Podpis Benjamina Franklina
Podpis – językowy znak graficzny utrwalony w dokumencie własnoręcznie postawiony przez składającego, świadczenie wskazuje imię i nazwisko podpisującego, a jeżeli jego identyfikacji można dokonać w inny sposób (np. karta wzorów podpisów) – dopuszczalna jest forma skrócona.
Podpis umieszcza się pod tekstem oświadczenia woli. Wszystko to, co znajduje się poniżej podpisu nie jest objęte oświadczeniem.
Podpis może pełnić rolę pieczęci.
[edytuj] Formy zastępcze podpisu
Formy zastępcze podpisu – nie mają cech podpisu, nie są podpisem, ale wywołują skutki prawne przewidziane dla podpisu:
- osoba niemogąca pisać, ale mogąca czytać może zamiast podpisu:
- uczynić tuszowy odcisk własnego palca (obok tego odcisku osoba trzecia wypisze jej imię i nazwisko oraz się podpisze);
- zamiast składającego oświadczenie może podpisać się inna osoba, z tym, że jej podpis musi być poświadczony przez: notariusza, wójta, starosty lub marszałka województwa z zaznaczeniem, że został złożony na życzenie osoby niemogącej pisać a mogącej czytać;
- osoba niemogąca czytać – przy sporządzaniu oświadczenia woli w formie pisemnej może się posłużyć tylko aktem notarialnym;
- osoby pełniące urzędy, posiadające natłok korespondencji i dokumentów do podpisania mogą używać faksymile.
[edytuj] Bibliografia
- Radwański Z., Prawo cywilne - część ogólna, Warszawa 2007.