Edmund Bojanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Błogosławiony
Edmund Bojanowski
Pomnik Edmunda Bojanowskiego w Panewnikach.jpg
Pomnik Edmunda Bojanowskiego w Katowicach
Data urodzenia 14 listopada 1814
Grabonóg
Data śmierci 7 sierpnia 1871
Górka Duchowna
Kościół / wyznanie rzymskokatolicki
Data beatyfikacji 13 czerwca 1999
Warszawa
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 7 sierpnia
Szczególne miejsca kultu Luboń-Żabikowo (sanktuarium)
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Edmund Wojciech Stanisław Bojanowski (ur. 14 listopada 1814 w Grabonogu koło Gostynia, zm. 7 sierpnia 1871 w Górce Duchownej koło Leszna) – polski błogosławiony Kościoła katolickiego, założyciel zgromadzenia sióstr służebniczek Najświętszej Marii Panny i twórca ochronek wiejskich w Polsce.

Spis treści

[edytuj] Biografia

Edmund Bojanowski urodził się na polskiej wsi w Grabonogu. Otrzymał staranne wychowanie w katolickiej rodzinie. Poważna choroba uniemożliwiła mu ukończenie studiów filozoficznych, które podjął na uniwersytetach we Wrocławiu i w Berlinie. Problemy zdrowotne uniemożliwiły mu realizację marzeń o kapłaństwie, chociaż podejmował próby studiów seminaryjnych.

Założyciel Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Najświętszej Marii Panny. Jako 36-letni świecki mężczyzna 3 maja 1850 r., otworzył uroczyście ochronkę w Podrzeczu i założył Bractwo Ochroniarek. W Grabonogu założył „Dom miłosierdzia” dla sierot, ponadto apteki dla biednych, wypożyczalnie książek oraz czytelnie.

Gromadził zgłaszające się do niego dziewczęta i przygotowywał je do pracy w swoim dziele. Wpajał im mocnego ducha wiary i uczył praktyk religijnych, takich jak modlitwa, rachunek sumienia, czytanie duchowne, medytacja oraz wzajemna miłość, a po pewnym czasie postanowił założyć zgromadzenie zakonne Sióstr Służebniczek Bogarodzicy Dziewicy Niepokalanie Poczętej. Regułę tego zgromadzenia opracował przy pomocy wybitnych postaci swojej epoki (J. Koźmiana, ks. H. Kajsiewicza, ks. P. Semenenki i innych). W r. 1855 arcybiskup poznański L. Przyłuski udzielił Bojanowskiemu tymczasowego pozwolenia na jej przestrzeganie. Do zgromadzenia zgłaszało się coraz więcej kandydatek i wzrastało zapotrzebowanie na ochroniarki. Równocześnie mnożyły się też różnego rodzaju trudności. W r. 1858 abp Przyłuski przyjął zgromadzenie pod opiekę Kościoła, a jego następca, abp Mieczysław Ledóchowski 27 grudnia 1866 r. zatwierdził definitywnie statuty i konstytucje służebniczek. W 1869 r. Edmund Bojanowski wstąpił w Gnieźnie do seminarium duchownego, lecz ze względu na słabe zdrowie (chorował na gruźlicę) musiał je opuścić.

Przed śmiercią Bojanowskiego, która nastąpiła 7 sierpnia 1871 r. w Górce Duchownej, zgromadzenie miało w Wielkim Księstwie Poznańskim 22 domy i liczyło 98 sióstr. Oprócz tego jeszcze za życia Bojanowskiego służebniczki zaczęły pracować także w innych częściach Polski rozbiorowej: w Galicji, w Królestwie Polskim oraz na Śląsku.

[edytuj] Kult

Beatyfikacji dokonał papież Jan Paweł II 13 czerwca 1999 w Warszawie.

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 7 sierpnia.

[edytuj] Patronat

Bł. Edmund Bojanowski jest patronem:

Jego relikwie są w parafii p.w św Małgorzaty w Gostyniu .

  • w Henrykowie
    • Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego

[edytuj] Galeria

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. na podstawie UCHWAŁY NR VI/27/11 RADY MIEJSKIEJ BIAŁEGOSTOKU z dnia 17 stycznia 2011 r. - BIP-Białystok
  2. Krótka historia kapliczki przy Domu Macierzystym Sióstr Służebniczek w Dębicy, ul. Krakowskiej 15

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Literatura dodatkowa

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach