Eryk III Jagnię

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eryk III Jagnię
Erik lam.jpg
Król Danii
Okres panowania od 1137
do 1146
Dane biograficzne
Dynastia Estrydsenidzi
Urodziny ok. 1120
Śmierć 27 sierpnia 1146
Odense
Ojciec Haakon Sunivasson
Matka Ragnilda
Żona Ludgarda z Salzwedel
Dzieci Magnus (nieślubny)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Eryk III Jagnię duń. Erik 3. Lam (ur. ok. 1120[1], zm. 27 sierpnia 1146 w Odense) – król Danii w latach 1137-1146, z dynastii Estrydsenidów.

Eryk III był synem Haakona Sunivassona i Ragnildy, nieślubnej córki króla Danii Eryka I, zwanego Zawsze Dobry (duń. Ejegod). Ród jego matki był skoligacony z władcami Danii i Norwegii.

Podczas walk domowych, jakie toczyły się między królami Nielsem Starym a Erykiem II Pamiętnym, Eryk III poparł tego drugiego, dowodząc wojskami zaciężnymi. Po śmierci Eryka II (1137) został obwołany królem Danii. Po objęciu władzy Eryk III musiał się zmierzyć z rebelią, która wybuchła w Skanii. Na jej czele stanął Olaf Haraldsson, który był synem Haralda Włóczni, zamordowanego przez króla Eryka II. Walki z Olafem, który obwołał się królem Danii (jako Olaf II) trwały od 1139, podczas nich Olaf zabił biskupa Roskilde, wskutek czego przywódca rebelii został ekskomunikowany przez papieża i utracił w kraju poparcie. W 1141 doszło na terenach środkowej Skanii do bitwy, podczas której resztki wojsk Olafa zostały pokonane, a on sam zginął.

Eryk III od początku swego panowania dążył do uspokojenia sytuacji wewnętrznej w kraju, w tym celu poparł starania biskupa Eskila (swego dalekiego krewnego) o przywrócenie duńskiego arcybiskupstwa w Lund (zlikwidowanego w 1133). Papiestwo zgodziło się na reaktywowanie duńskiej metropolii i już w 1139 do Lund przybyli na synod prowincjonalny biskupi z całej Skandynawii. Król Eryk III w dalszym ciągu popierał kościelne reformy kontynuowane w kraju przez abpa Lund, patronując powstaniu pierwszych cysterskich klasztorów w Danii (1144). Głęboka religijność króla skłoniła go w końcu do abdykacji i wstąpienia do klasztoru w Odense, gdzie wkrótce zmarł.

Po abdykacji Eryka III w Danii rozpoczęła wojna domowa pomiędzy Swenem III (synem Eryka II) a Kanutem V (wnukiem Nielsa Starego).

Żoną Eryka III była Ludgarda z Salzwedel, córka hrabiego Rudolfa von Salzwedel. Z tego związku nie było potomstwa. Król miał pochodzącego z nieprawego łoża syna Magnusa.

Przypisy

  1. Nota biograficzna na stronie lexopen.dk (duń.). [dostęp 11 lutego 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Hertmanowicz-Brzoza, K. Stepan, Słownik władców świata, Kraków 2005, s. 200, ISBN 83-7435-077-6.


Poprzednik
Eryk II Pamiętny
National Coat of arms of Denmark.svg Król Danii
1137-1146
National Coat of arms of Denmark.svg Następca
Swen III Grade