Harald Hein

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy władcy Danii. Zobacz też: Harald Hein – niemiecki szermierz.
Harald Hein
Harald 3. Hen.jpg
król Danii
Okres panowania od 1074
do 17 kwietnia 1080
Dane biograficzne
Dynastia Estrydsenidzi
Urodziny ok. 1041
Śmierć 17 kwietnia 1080
Miejsce pochówku Kościół Świętego Krzyża w Dalby
Ojciec Swen II Estrydsen
Żona Małgorzata Asbjørnsdatter
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Harald III Hein (duń. Harald 3. Hén) (ur. ok. 1041, zm. 17 kwietnia 1080) – król Danii w latach 1074 – 1080, syn Swena Estrydsena.

Zanim został królem, Harald przewodził w roku 1069 ostatniemu najazdowi wikingów na Anglię. Okazją do wykorzystania miało być niezadowolenie Anglików z rządów normandzkiego najeźdźcy Wilhelma Zdobywcy. Najazd jednak nie powiódł się i Harald powrócił do Danii, gdzie po śmierci ojca został obwołany królem.

Pomijając drobne konflikty z braćmi Erykiem Dobrym i Kanutem Świętym (wspieranych przez króla Norwegii Olafa Kyrre Pokojowego) czas panowania Haralda był czasem pokoju. Król utrzymywał nawiązane przez swojego ojca dobre stosunki z kościołem i papieżem (który popierał go w konfliktach z braćmi). Harald został również zapamiętany jako przyjazny chłopom, ponieważ często rozsądzał konflikty na korzyść ich, a nie możnych. Udostępnił również lasy królestwa dla wszystkich jego mieszkańców i zmodernizował system monetarny kraju.

Przydomek Haralda, hein/hén ("osełka"), miał wskazywać na słabość króla. Prawdopodobnie został on mu nadany przez zwolenników Kanuta Świętego.

Harald zmarł bezdzietnie 17 kwietnia 1080. Pochowany został w kościele w Dalby (Skania).


Poprzednik
Swen Estrydsen
National Coat of arms of Denmark.svg król Danii
1074 – 1080
National Coat of arms of Denmark.svg Następca
Kanut IV Święty