Olaf Haakonsson
| Olaf Haakonsson |
|
![]() |
|
| król Danii jako Olaf II | |
| Okres panowania | od 1376 do 23 sierpnia 1387 |
| król Norwegii jako Olaf IV | |
| Okres panowania | od 1380 do 23 sierpnia 1387 |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Folkungowie |
| Urodzony | 1370 |
| Zmarł | 23 sierpnia 1387 |
| Ojciec | Haakon VI Magnusson |
| Matka | Małgorzata I |
Olaf Haakonsson (ur. 1370 - zm. 23 sierpnia 1387) - król Danii w latach 1376 - 1387 (jako Olaf II (Oluf 2.) i Norwegii w latach 1380 - 1387 (jako Olaf IV (Olav 4.).
Olaf był synem norweskiego króla Haakona VI i Małgorzaty I - córki Waldemara IV, króla Danii. Po śmierci dziadka w roku 1376 zajął tron Danii, mimo obietnicy złożonej przez Waldemara królowi Szwecji - Albrechtowi Meklemburskiemu, że tron ten przypadnie jego synowi.
Na tron Norwegii Olaf wstąpił po śmierci swego ojca Haakona VI w 1380 roku.
Tydzień po śmierci siedemnastoletniego (i bezdzietnego) Olafa w roku 1387 jego matka Małgorzata I ogłosiła się władczynią Danii (wkrótce również Norwegii). Adoptowała Eryka Pomorskiego i rozpoczęła działania dyplomatyczne, które w 1397 roku zostały uwieńczone zjednoczeniem trzech skandynawskich królestw (Danii, Norwegii i Szwecji) w Kalmarze - tzw. Unia kalmarska.
| Poprzednik Waldemar Atterdag |
król Danii 1376 - 1387 |
Następca Małgorzata I |
| Poprzednik Haakon VI Magnusson |
król Norwegii 1380 - 1387 |
Następca Małgorzata I |
