Sega Mega Drive

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
SEGA Mega Drive / SEGA Genesis
Oryginalny europejski model konsoli

Typ konsola gier wideo
Producent SEGA
Generacja czwarta generacja
Premiera Japonia: 29 października 1988
Ameryka Północna: 14 sierpnia 1989
PAL: 30 listopada 1990
Nośniki danych kartridż, CD-ROM
Kontrolery dżojpad
Sprzedanych
jednostek
ok. 30 milionów[1]
Najlepiej
sprzedawana gra
Sonic the Hedgehog 2 – 6 mln.[2]
Poprzednik Sega Master System
Następca Sega Saturn

Sega Mega Drive (SMD) – 16-bitowa konsola firmy Sega, której premiera odbyła się w roku 1988 w Japonii i 1989 w Europie. W Ameryce Północnej konsola była sprzedawana jako Sega Genesis, ponieważ firma Sega nie mogła uzyskać pełni praw do nazwy Mega Drive.

Do konsoli wyszły dwa sprzętowe dodatki – napęd odtwarzający płyty CD, o nazwie Sega MegaCD, oraz przystawka, która zmieniała konsolę 16-bitową w 32-bitowy sprzęt, o nazwie 32X. Niektóre gry potrzebowały obu tych sprzętów.

Zaprzestano jej produkcji w roku 1997. Powodem była niska sprzedaż po wprowadzeniu następcy, 32-bitowego Saturna. Jest następcą znanej konsoli Master System.

W Japonii i Brazylii do konsoli można było dokupić Sega Meganet, modem oferujący funkcje online dla gier na konsolę.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Drugi model konsoli Genesis z klipsami umożliwiającymi zamontowanie przystawki 32x

Procesor[edytuj | edytuj kod]

Główny procesor: 16-bitowy Motorola 68000 (lub jego odpowiednik)

  • Taktowanie procesora w konsolach PAL 7,61 MHz, w konsolach NTSC 7,67 MHz
  • Niektóre systemy posiadały "klony" tegoż procesora wyprodukowane przez Hitachi i Signetics
  • Signetics 68K był używany tylko we wczesnych wersjach tejże konsoli, gdyż nie był wystarczająco efektywny
Odpowiednik Zilog Z80 firmy NEC

Drugorzędny procesor: 8-bitowy Zilog Z80 (lub jego odpowiednik)

  • Taktowanie procesora w konsolach PAL 3,55 MHz, w konsolach NTSC 3,58 MHz
  • Zilog 80 używany był jako główny procesor w trybie emulacji konsoli Sega Master System

Pamięć[edytuj | edytuj kod]

Boot ROM: 2 KB

  • Znana jako "Trademark Security System" (TMSS)
  • Po włączeniu konsoli testuje grę w celu znalezenia odpowiedniego kodu, który był dawany twórcom gier
  • Nielicencjowane gry bez tegoż kodu nie mogły zostać uruchomione
  • Jeśli gra jest poprawnie licencjonowana, konsola wyświetla "Produced by or under license from Sega Enterprises Ltd."
  • Boot ROM nie istnieje we wczesnych wersjach konsoli
  • Niektóre gry wyprodukowane przed wprowadzeniem TMSS mogą nie działać na nowszych wersjach konsoli posiadające ten system

Główny RAM: 64 KB

Video RAM: 64 KB

  • Nie jest osiągalna bezpośrednio przez procesor, musi być odczytywana i zapisywana przez VDP (Video Display Processor)

Drugorzędny RAM: 8 KB

  • Używany jako główny RAM w trybie emulacji konsoli Sega Master System

Obszar pamięci kartridża: do 4 MB (32 Mb)

Obraz[edytuj | edytuj kod]

Mega Drive posiada VDP (Video Display Processor) dla kontroli płaszczyzn i sprite'ów. Jest to ulepszona wersja VDP używanego w konsoli Sega Master System.

Płaszczyzny: 4 (2 scrollowane, 1 dla sprite'ów, 1 dla systemu okien)

Sprite'y: do 80 jednocześnie, w zależności od używanego trybu

Paleta kolorów: 512 – z czego jednocześnie mogły być używane 64

Rozdzielczość: do 320x240 w konsolach PAL, do 320x224 w konsolach NTSC

Dźwięk[edytuj | edytuj kod]

Główny dźwięk: Yamaha YM2612

Drugorzędny dźwięk: Texas Instruments SN76489 (wbudowany w VDP)

Mega Drive dzisiaj[edytuj | edytuj kod]

Mimo iż od 1998 nie wydano żadnej nowej gry, w maju 2006 roku pojawiła się gra pt. Beggar Prince. Jest to gra RPG, która oryginalne została wydana w 1996 roku na Tajwanie.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]