Stefan Stuligrosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Stefan Stuligrosz
Stefan Stuligrosz Śrem.jpg
Stefan Stuligrosz z chórem „Poznańskie Słowiki” podczas koncertu w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Śremie.
Data i miejsce urodzenia 26 sierpnia 1920
Poznań
Gatunek muzyka poważna
Zawód dyrygent, kompozytor
Zespół
Poznańskie Słowiki
Odznaczenia
Order Orła Białego Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" Order Ecce Homo Order Uśmiechu
Stefan Stuligrosz z prezydentem Bronisławem Komorowskim

Stefan Stuligrosz (ur. 26 sierpnia 1920 w Poznaniu) – polski dyrygent chórów, twórca Chóru Chłopięco-Męskiego „Poznańskie Słowiki”, kompozytor. Kawaler Orderu Orła Białego.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

W latach 1931–1937 był uczniem Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu (maturę zdał po wojnie w Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu), od 1937 aż do wybuchu II wojny światowej uczył się kupiectwa w Domu Handlowym Woźniaka. W okresie okupacji prowadził zajęcia konspiracyjnego chóru, występującego w poznańskich kościołach i prowadzonego wcześniej przez ks. Wacława Gieburowskiego, pracując zawodowo w narzędziowni Zakładów Cegielskiego[1]. W 1945 oficjalnie założył Chór Chłopięco-Męski im. Wacława Gieburowskiego („Poznańskie Słowiki”) i został jego kierownikiem artystycznym i dyrygentem; od 1950 chór działa przy Filharmonii Poznańskiej.

Stuligrosz ukończył studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Poznańskiego (1950, Sekcja Muzykologii) oraz na Wydziale Wokalnym i Wydziale Kompozycji, Teorii i Dyrygentury Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej (późniejszej Akademii Muzycznej) w Poznaniu (1953). Z tą uczelnią przez wiele lat współpracował jako pedagog (od 1973 profesor), wykładowca dyrygentury chóralnej, kierownik Katedry Chóralistyki, dziekan Wydziału Wokalnego, prorektor i rektor (1967–1981). Był także kierownikiem Redakcji Muzycznej Rozgłośni Polskiego Radia w Poznaniu.

Wieloletnia praca z „Poznańskimi Słowikami” przyniosła mu międzynarodowe uznanie i liczne nagrody. Chór pod dyrekcją Stuligrosza koncertował w wielu krajach Europy, w USA, Kanadzie, Japonii. W 1992 chór wystąpił w Koncercie Galowym w Dniu Narodowym Polski na Wystawie Światowej EXPO w Sewilli. Stuligrosz jest laureatem m.in. dwóch Nagród Państwowych I stopnia (1976, 1984), Nagrody miasta Poznania (1954) i wielu innych wyróżnień. Zagranica uhonorowała Stefana Stuligrosza m.in. symbolicznymi kluczami do Nowego Jorku, Filadelfii, Cleveland i Chicago. Uniwersytet im. Adama Mickiewicza przyznał mu tytuł doktora honoris causa (29 maja 1995). W 2000 został odznaczony Medalem Polonia Mater Nostra Est. Gigant Roku 2000 według poznańskiego oddziału „Gazety Wyborczej”, trzecie miejsce w plebiscycie tej gazety na Wielkopolanina XX wieku – za Cyrylem Ratajskim i Wiktorem Degą.

10 września 2005, podczas uroczystości w Teatrze Stanisławowskim w Łazienkach Królewskich w Warszawie, otrzymał z rąk ministra kultury Waldemara Dąbrowskiego Złoty Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis[2].

Jest stryjem posła Michała Stuligrosza.

[edytuj] Odznaczenia i wyróżnienia

W 2007 otrzymał Nagrodę im. Jerzego Kurczewskiego.

[edytuj] Kompozycje

Stuligrosz skomponował ponad 600 utworów, przede wszystkim religijnych utworów chóralnych, w tym:

  • O matko miłościwa
  • Modlitwa eucharystyczna do słów Jana Pawła II
  • Missa Brevis
  • Cantate Domino
  • Matko niebieskiego Pana
  • Nie lękaj się
  • Singen wir mit Froehlichkeit
  • Jauchzet ihr Himmel
  • Maria durch ein'n Dornwald ging
  • Alleluja, Zdrowaś Maryjo
  • Msza Niedzielna
  • Missa in honorem Sanctae Faustine
  • Gorzkie Żale

Wraz z chórem nagrał wiele płyt.

[edytuj] Publikacje

  • Telefon z Watykanu (1994, ISBN 83-85203-14-1)
  • Piórkiem Słowika. O najbliższych, Poznaniu, muzyce i drogowskazach życia, cz. 1, (Media Rodzina, Poznań 1995, ISBN 83-85594-24-8)
  • Piórkiem Słowika. O najbliższych, Poznaniu, muzyce i drogowskazach życia, cz. 2, (Media Rodzina, Poznań 2000. ISBN 83-7278-015-3)
  • Piórkiem Słowika. O najbliższych, Poznaniu, muzyce i drogowskazach życia, cz. 3, (Media Rodzina, Poznań 2010. ISBN 978-83-7278-443-8)
  • Pasja życia. (Fundacja „Chór Stuligrosza – Poznańskie Słowiki”, Poznań 2000. ISBN 83-914381-0-4)

Przypisy

  1. ↑ Gabriela Ułanowska "Druh ze Słowiczej Rodziny" Express Bydgoski 6 sierpnia 2011 http://www.express.bydgoski.pl/look/article.tpl?IdLanguage=17&IdPublication=2&NrIssue=1893&NrSection=100&NrArticle=210107
  2. ↑ Warszawa. Odznaczeni Gloria Artis. e-teatr.pl, 6 września 2005. [dostęp 1 lipca 2011].
  3. ↑ M.P. z 1997 r. Nr 69, poz. 680 - poz. 1.
  4. ↑ Warszawa. Odznaczeni Gloria Artis. e-teatr.pl, 6 września 2005. [dostęp 1 lipca 2011].
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Stefan_Stuligrosz&oldid=29947819”
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach