Gevat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gevat
גבת
Wjazd do kibucu Gevat
Wjazd do kibucu Gevat
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jezreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Doliny Jezreel
Wysokość 104 m n.p.m.
Populacja (2010)
• liczba ludności

687
Kod pocztowy 36579
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Gevat
Gevat
Ziemia 32°40′31″N 35°12′42″E/32,675278 35,211667Na mapach: 32°40′31″N 35°12′42″E/32,675278 35,211667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Gevat (hebr. גבת; ang. Gevat, lub także Gvat; pol. Wzgórze) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Doliny Jezreel, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (HaTenoa'a HaKibbutzit).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc jest położony na wysokości 104 metrów n.p.m., na północnej granicy intensywnie użytkowanej rolniczo Doliny Jezreel z masywem górskim Hare Naceret, który ciągnie się na wschód od osady w kierunku do miasta Nazaret w Dolnej Galilei. Z tych wzgórz spływa przepływający na północ i zachód od kibucu strumień Cvi, natomiast na południu jest strumień Jifat. Okoliczny teren łagodnie opada w kierunku południowo zachodnim. W jego otoczeniu znajdują się miasto Migdal ha-Emek, kibuce Ramat David, Jifat i Sarid, moszawy Nahalal i Kfar Baruch, oraz wieś komunalna Timrat. Na południowy zachód od kibucu jest baza lotnicza Ramat David.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Gevat jest położony w Samorządzie Regionu Doliny Jezreel, w Poddystrykcie Jezreel, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Większość mieszkańców kibucu jest Żydami, jednak nie wszyscy identyfikują się z judaizmem. Tutejsza populacja jest świecka[1][2]:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kibuc został założony w dniu 28 listopada 1926 roku przez grupę żydowskich imigrantów z Pińska. Opuścili oni swoją miejscowość po masakrze Żydów i wyjechali do Brytyjskiego Mandatu Palestyny. Tutejszą ziemię wykupiły organizacje syjonistyczne od okolicznych arabskich właścicieli. We wrześniu 1934 roku zorganizowano tutaj pierwszy kurs szkoleniowy dowódców żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagana. W 1951 roku doszło do wewnętrznego rozłamu, w wyniku którego część lewicowych mieszkańców odeszła i następnie założyła nowy kibuc Jifat. Podczas Wojny Jom Kippur w dniu 6 października 1973 roku na kibuc spadła rakieta, powodując znaczne straty materialne[3][4]. W 2004 roku kibuc przeszedł przez proces prywatyzacji, zachowując kolektywną organizację instytucji kultury, edukacji i ochrony zdrowia. W 2010 roku rozpoczęto budowę nowego osiedla mieszkaniowego, które jest położone w południowej części osady.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa osady pochodzi od aramejskiego słowa "gabata" (גבתא) i oznacza "wzgórze"[5].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W kibucu jest ośrodek kultury z biblioteką, basen pływacki, sala sportowa, korty tenisowe oraz boisko do piłki nożnej.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Kibuc utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej w kibucu Sarid lub szkoły średniej w kibucu Jifat[6].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie. Uprawy są realizowane w ramach korporacji rolniczej skupiającej okoliczne kibuce. Korporacja powstała aby służyć rozwojowi biznesu i poprawieniu opłacalności interesów. Uprawy rolne obejmują pszenicę, wykę, koniczynę, sorgo, słonecznik, arbuzy, bawełnę, kukurydzę, groszek, marchew, brokuły, pomidory, paprykę i przyprawy. Jest tutaj duży sad drzew oliwkowych[7]. Dodatkowo hoduje się tutaj drób i bydło mleczne. Głównym źródłem dochodów jest jednak fabryka plastikowych rur, systemów nawadniających oraz innych akcesoriów Plastro Irrigation Systems Ltd. Od 2008 roku należy ona do międzynarodowej korporacji John Deere Water[8].

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

W kibucu jest przychodnia zdrowia z gabinetem stomatologicznym, sklep wielobranżowy, pralnia i warsztat mechaniczny.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się na północ na drogę nr 73, którą jadąc na wschód dojeżdża się do kibuców Jifat i Sarid, a dalej do miasta Migdal ha-Emek, natomiast jadąc na północny zachód dojeżdża się do kibucu Ramat David i moszawu Nahalal, a dalej do węzła drogowego z drogą ekspresową nr 75.

Osoby związane z kibucem[edytuj | edytuj kod]

  • Daniel Libeskind - żydowski architekt, który w latach 1960-1962 mieszkał w kibucu Gevat.

Przypisy

  1. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  2. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  3. Gevat (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  4. Krótka historia Gevat (hebr.). W: Kibbutz Gevat [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  5. Gevat (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  6. Gevat (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  7. Uprawy polowe (hebr.). W: Kibbutz Gevat [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  8. John Deere Water (ang.). W: John Deere Water [on-line]. [dostęp 2012-07-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]