Grille (1934)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy niemieckiego okrętu z okresu II wojny światowej. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Grille
Grille
Historia
Stocznia Blohm & Voss, Hamburg
Położenie stępki 1934
Wodowanie 15 grudnia 1934
 Kriegsmarine
Wejście do służby 1935
Los okrętu zezłomowany w 1951
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 2560 t
pełna: 3430 t
Długość na linii wodnej: 115 m
całkowita: 135 m
z bukszprytem: 143 m
Szerokość 13,5 m
Zanurzenie 3,4 - 4,2 m
Prędkość 26 węzłów
Napęd
2 turbiny parowe Blohm & Voss o mocy łącznej 22 000 KM (na próbach 26 400 KM), 2 kotły parowe Benson
Uzbrojenie
3 × 127 mm (3xI),
4 x 37 mm plot (2xII),
4 × 20 mm plot (4xI),
tory na 280 min morskich
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Grille – niemiecki okręt wojenny klasy awizo z czasów II wojny światowej. Nazwa kontynuowała tradycję królewskiego jachtu pruskiej admiralicji SMS „Grille”.

Jacht państwowy[edytuj | edytuj kod]

Okręt został zamówiony jako Flottentender C i wybudowany w latach 1934/35 w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu dla Rzeszy niemieckiej jako jacht państwowy. Był wykorzystywany przy okazji oficjalnych uroczystości, jak na przykład parada floty z okazji 20. rocznicy bitwy jutlandzkiej 30 maja 1936, udział niemieckiej delegacji pod przewodnictwem ministra wojny marszałka polnego Wernera von Blomberga w uroczystościach koronacyjnych Jerzego VI i powiązanej z nimi paradzie floty w Spithead 12 i 13 maja 1937, oficjalna wizyta regenta admirała Miklósa Horthyego latem 1938, oficjalna wizyta króla Włoch Wiktora Emanuela III w sierpniu 1939 oraz wizyta Benito Mussoliniego w lecie 1942.

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

„Grille” był uzbrojony w trzy pojedyncze działa 127 mm SK C/34, cztery działa przeciwlotnicze 37 mm Flak C/30 na dwóch podstawach dwudziałowych oraz cztery działa przeciwlotnicze 20 mm Flak C/30; ponadto miał wyposażenie umożliwiające transport i postawienie 280 min morskich. Po rozpoczęciu wojny w 1939 postawił zagrodę minową pod Wilhelmshaven. Za sprawą zadania postawienia min u ujścia Tamizy stał się jednym z pierwszych niemieckich okrętów wojennych podejmujących działania na wodach brytyjskich. Dopiero w drugiej połowie 1942 został pomalowany w szary morski kolor. W tej postaci jako okręt sztabowy oraz główna kwatera głównodowodzącego Kriegsmarine, wielkiego admirała Ericha Raedera, stacjonował w Narwiku i służył na Morzu Północnym. Od wiosny 1944 z pokładu „Grille” Fregattenkapitän Reinhard Suhren sprawował dowództwo nad U-Bootami walczącymi na Morzu Północnym.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Obowiązki dowódcy „Grille” pełnili następujący oficerowie:

  • Fregattenkapitän Brinkmann (1. listopada 1937)
  • Kapitän zur See v.d. Forst (maj 1938 - czerwiec 1940)
  • Korvettenkapitän Friedrich Poske (czerwiec 1940 - listopad 1940)
  • Korvettenkapitän Lanz (listopad 1940 - marzec 1942)
  • Korvettenkapitän Just (sierpień 1942 - maj 1944)
  • Kapitänleutnant Ludloff (od maja 1944 do końca wojny)

Okres powojenny[edytuj | edytuj kod]

Podczas powojennego podziału resztek niemieckiej floty, „Grille” został przydzielony Wielkiej Brytanii, po czym w 1946 sprzedany prywatnej osobie w Kanadzie. Następnie okręt zakupił w 1948 libański producent tekstyliów i milioner George Arida, który nieoficjalnie reprezentował w tej transakcji króla Egiptu Faruka I. Król jednak stracił zainteresowanie jednostką, po czym Arida próbował znaleźć na nią nabywcę w Nowym Jorku, gdzie „Grille” był przez pewien czas zacumowany i oferowany do zwiedzania za opłatą, jako atrakcja turystyczna. W kwietniu 1951 jednostka została sprzedana stoczni złomowej w Bordentown (Burlington County, New Jersey) nad rzeką Delaware, dokąd została zaholowana i tam rozebrana.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Siegfried Breyer: Spezial- und Sonderschiffe der Kriegsmarine (I). Marine-Arsenal, Band 30, Podzun-Pallas-Verlag, Eggolsheim-Bammersdorf, 1995, ISBN 3-7909-0523-2

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]