Józef Londzin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Józef Londzin
Józef Londzin
Data i miejsce urodzenia 3 lutego 1862
Zabrzeg
Data i miejsce śmierci 21 marca 1929
Cieszyn
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1889
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Józef Londzin (ur. 3 lutego 1862 w Zabrzegu koło Czechowic, zm. 21 marca 1929 w Cieszynie) − polski ksiądz katolicki (od 1927 r. prałat, honorowy kanonik kapituł: katowickiej i sandomierskiej), działacz społeczny i polityczny, historyk, burmistrz Cieszyna.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jego ojciec był nauczycielem i miłośnikiem miejscowej kultury ludowej, a zamiłowanie to przekazał synowi. Józef Londzin po ukończeniu szkoły ludowej w Zabrzegu uczył się do 1884 w niemieckim gimnazjum w Bielsku, a następnie wstąpił do seminarium duchownego w Ołomuńcu, które ukończył w 1889 uzyskując święcenia kapłańskie.

Pracował następnie jako wikary w parafiach w Strumieniu i Międzyrzeczu, a w 1890 został przeniesiony do Cieszyna, gdzie objął obowiązki starszego wikarego i kapelana więziennego. Objął też obowiązki redaktora "Gwiazdki Cieszyńskiej" - lokalnego czasopisma wydawanego w języku polskim, którym kierował (z przerwami) aż do swojej śmierci.

W 1897 zrezygnował z funkcji wikarego i objął stanowisko katechety w Gimnazjum Polskim prowadzonym przez Macierz Szkolną dla Księstwa Cieszyńskiego. Następnie został sekretarzem i skarbnikiem Macierzy, a w latach 1903-1904 jej prezesem. Był też założycielem i aktywnym działaczem wielu innych polskich organizacji religijnych i społecznych, m.in. Dziedzictwa bł. Jana Sarkandra dla ludu polskiego na Śląsku. Był działaczem Polskiego Towarzystwa Turystycznego "Beskid" w Cieszynie od jego założenia w r. 1909, w latach 1912-1921 jego prezesem, a po połączeniu się "Beskidu" z Polskim Towarzystwem Tatrzańskim prezesem Oddziału PTT "Beskid Śląski" w Cieszynie (1921-1925). W ramach tej działalności turystycznej był jednym z inicjatorów budowy dwóch polskich schronisk turystycznych: na Ropiczce i Stożku. W roku 1896 zainicjował powstanie Muzeum śląskiego, gromadzącego zabytki polskiej przeszłości z terenu Śląska Cieszyńskiego.

Jako sekretarz Związku Śląskich Katolików, którym kierował od 1903 r., w 1907 i 1911 został wybrany do Rady Państwa w Wiedniu. W czasie I wojny światowej był członkiem Naczelnego Komitetu Narodowego. W październiku 1918 razem z Janem Michejdą, reprezentującym polskich ewangelików oraz socjalistą Tadeuszem Regerem stanął na czele Rady Narodowej Księstwa Cieszyńskiego. Wiosną 1919 brał udział w konferencji pokojowej w Paryżu, gdzie bronił interesów ludności polskiej i walczył o przyłączenie większości Śląska Cieszyńskiego do Polski. W latach 1919-1928 poseł na Sejm RP, a od roku 1928 senator. W 1927 został wybrany burmistrzem Cieszyna; funkcję tę sprawował aż do śmierci.

Pochowany w grobach zasłużonych dla miasta na Cmentarzu Komunalnym w Cieszynie.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Józef Londzin jest autorem bibliografii druków wydanych na Śląsku Cieszyńskim oraz prac z dziejów kościoła i historii szkolnictwa na Śląsku Cieszyńskim.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Józef Londzin, "Zaprowadzenie języka polskiego w szkołach ludowych w Księstwie Cieszyńskim", Cieszyn 1901
  2. Józef Londzin, "Stan szkół ludowych w Ks. Cieszyńskim na początku XIX stulecia", Cieszyn 1902
  3. Józef Londzin, "Bibliografii druków polskich w Księstwie Cieszyńskiem od roku 1716 do roku 1904", jako też bibliografia nowszych druków aż do roku 1922. Cz. 1, (A-O)", Cieszyn 1922
  4. Józef Londzin, "Polskość Śląska Cieszyńskiego", Cieszyn 1924
  5. "Słownik historii Polski", Wiedza Powszechna, Warszawa 1973, str.225, hasło "Londzin Józef"
  6. Józef Londzin, "Przyczynek do historji początków ruchu narodowego na Śląsku Cieszyńskim", Cieszyn 1926

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]