Kąkolewo (gmina Grodzisk Wielkopolski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kąkolewo
Centrum wsi
Centrum wsi
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat grodziski
Gmina Grodzisk Wielkopolski
Liczba ludności 699[1]
Strefa numeracyjna (+48) 61
Kod pocztowy 62-065
Tablice rejestracyjne PGO
SIMC 0583993
Położenie na mapie gminy Grodzisk Wielkopolski
Mapa lokalizacyjna gminy Grodzisk Wielkopolski
Kąkolewo
Kąkolewo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kąkolewo
Kąkolewo
Ziemia 52°14′50″N 16°14′00″E/52,247222 16,233333

Kąkolewowieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie grodziskim, w gminie Grodzisk Wielkopolski.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wzmiankowane po raz pierwszy w 1415 roku (Kankolewo). Przez wieki wieś wchodziła w skład dóbr grodziskich. Przywilejem z 10 października 1720 roku istniejącej wsi nadano prawa osady olęderskiej.

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Konkolewo należała do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski)[2]. Konkolewo należało do okręgu lutomyślskiego i stanowiło część majątku Bukowiec, którego właścicielem był wówczas Szolc i Łubieński (posiadali oni także sąsiedni, rozległy majątek Grodzisk)[2]. W skład majątku Bukowiec wchodziło łącznie 7 wsi oraz Kozia karczma. Według spisu urzędowego z 1837 roku Konkolewo liczyło 704 mieszkańców i 110 dymów (domostw)[2].

W latach pięćdziesiątych XX wieku powstało tu lotnisko wojskowe (zapasowe dla poznańskich Krzesin), obecnie opuszczone.

W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Kościół poewangelicki pw. Niepokalanego Serca Maryi z ok. 1880 r., neogotycki z widoczną z dala wieżą o spiczastym hełmie. Od 1945 r. jest kościołem katolickim, a w 1974 r. utworzono tu parafię. Wewnątrz polichromia z 1963 r. (mal. Witold Siwiński). Kościół wpisany jest do rejestru zabytków pod numerem 2568/A z dnia 12. grudnia 1995.
  • Lipa o obwodzie 400 cm, obok kościoła.
  • Stare zabudowania mieszkalne i gospodarcze z 1 poł. XIX wieku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Liczba mieszkańców
  2. 2,0 2,1 2,2 Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜stwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 200.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Władysław Rusiński: Osady tzw. "Olędrów" w dawnym województwie poznańskim. Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 1947.
  • Paweł Anders: "Grodzisk Wielkopolski", Wydawnictwo WBP, Poznań 1995, ISBN 83-85811-26-5, Str. 59