Katarzyna Celestyna Faron

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Błogosławiona
Celestyna
Katarzyna Stanisława Faron
dziewica
męczennica
Data urodzenia 24 kwietnia 1913
Zabrzeż
Data śmierci 9 kwietnia 1944
Auschwitz-Birkenau
Kościół/
wyznanie
Kościół katolicki
Data beatyfikacji 13 czerwca 1999
Warszawa
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 9 kwietnia, 12 czerwca
Szczególne miejsca kultu Bazylika Matki Bożej Bolesnej Królowej Polski w Licheniu Starym
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Celestyna
Celestyna Faron
Katarzyna Stanisława Faron
siostra
Kraj działania  Polska
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja NMP NP
Śluby zakonne 15 września 1938

Celestyna Faron NMP NP, właśc. Katarzyna Stanisława Faron (ur. 24 kwietnia 1913 w Zabrzeży, zm. 9 kwietnia 1944 w Auschwitz-Birkenau) – polska siostra zakonna ze Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP Niepokalanie Poczętej, męczennica chrześcijańska, błogosławiona Kościoła katolickiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Katarzyna Faron w wieku pięciu lat straciła matkę i wychowywała się u bezdzietnych krewnych zamieszkałych w miejscowości Kamienica. W 1930 roku wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny w Starej Wsi. W instytucie przyjęła imię zakonne Celestyna. Śluby wieczyste złożyła 15 września 1938 roku. Zdobywała kwalifikacje zawodowe do pracy wychowawczej i katechetycznej na kursach we Lwowie, Poznaniu, Przemyślu. W 1936 roku w Poznaniu uzyskała dyplom wychowawczyni przedszkola. Dzięki zdobytym uprawnieniom pracowała jako przedszkolanka w Brzozowie.

Po wybuchu II wojny światowej kierowała domem zakonnym, prowadziła ochronkę i punkt pomocy potrzebującym. 19 lutego 1942 roku pod zarzutem działalności konspiracyjnej (mieszkała w punkcie kontaktowym AK), otrzymała polecenie zgłoszenia się na komendę Gestapo w Brzozowie. Gdy jedna z sióstr doradzała jej ucieczkę lub ukrycie się, usłyszała odpowiedź, że tak zrobić nie może ponieważ przez to mogłaby narazić Zgromadzenie na przykre następstwa ze strony okupanta. Wolała cierpieć sama, poszła na gestapo i już nie wróciła. Została aresztowana w Brzozowie i osadzona w więzieniu w Jaśle, a następnie w więzieniu w Tarnowie. 6 stycznia 1943 roku została przewieziona do niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Auschwitz-Birkenau. Otrzymała numer obozowy 27989. W obozie pracowała przy kopaniu rowów. Zachorowała na tyfus plamisty. Na skutek trudnych warunków obozowych, choroba siostry Celestyny przeszła w gruźlicę płuc z powtarzającymi się krwotokami.

Siostra Celestyna mimo cierpienia i bólu nigdy nie skarżyła się na swój los. Była pogodzona ze wszystkim, co ją spotkało. Przebywając w szpitalu modliła się intensywnie w różnych intencjach na nieodłącznym różańcu zrobionym z chleba. Zmarła z wycieńczenia chorobą w Wielkanoc 9 kwietnia 1944 roku nad ranem.

Według wspomnień świadków swoje życie zakonne i cierpienia obozowe ofiarowała w intencji nawrócenia i powrotu do Kościoła rzymskokatolickiego, biskupa Władysława Farona[1].

Beatyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Siostra Celestyna Faron została beatyfikowana przez papieża Jana Pawła II w Warszawie 13 czerwca 1999 w grupie 108 polskich męczenników.

Dzień obchodów[edytuj | edytuj kod]

Błogosławiona Celestyna wspominana jest w Kościele rzymskokatolickim w dzienną pamiątkę śmierci oraz 12 czerwca (w grupie 108 męczenników).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Syska: Błogosławiona siostra Celestyna Faron. Włocławek: Wydawnictwo Duszpasterstwa Rolników, 2001. ISBN 83-88743-77-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]