Jasło

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: Jasło – góra.
Jasło
Rynek z kamieniczkami, glorietka w parku miejskim, Sanktuarium św. Antoniego, kolegiata Wniebowzięcia NMP, kościół św. Stanisława BM, Pałac Sroczyńskich, kirkut, pomnik Tadeusza Kościuszki
Rynek z kamieniczkami, glorietka w parku miejskim, Sanktuarium św. Antoniego, kolegiata Wniebowzięcia NMP, kościół św. Stanisława BM, Pałac Sroczyńskich, kirkut, pomnik Tadeusza Kościuszki
Herb Flaga
Herb Jasła Flaga Jasła
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat jasielski
Gmina gmina miejska
Prawa miejskie 1365
Burmistrz Andrzej Czernecki
Powierzchnia 36,52 km²
Wysokość 225 do 380 m n.p.m.
Populacja (2012)
• liczba ludności
• gęstość

36 918[1]
1031,5 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 13
Kod pocztowy 38-200, 38-201, 38-211
Tablice rejestracyjne RJS
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Jasło
Jasło
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jasło
Jasło
Ziemia 49°44′52″N 21°28′17″E/49,747778 21,471389Na mapach: 49°44′52″N 21°28′17″E/49,747778 21,471389
TERC
(TERYT)
3182505011
SIMC 0953059
Urząd miejski
Rynek 12
38-200 Jasło
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Wikisłownik Hasło Jasło w Wikisłowniku
Strona internetowa
Altana zbudowana z okazji odwiedzin miasta Jasła przez cesarza Franciszka Józefa w 1900 roku. Altanka znajduje się w parku miejskim

Jasłowymowa i miasto powiatowe w południowo-wschodniej części Polski, w województwie podkarpackim, siedziba powiatu jasielskiego, położone w obrębie Dołów Jasielsko-Sanockich. Znajduje się ono na wysokości od 225 do 380 m n.p.m.[2] na przecięciu rzek Wisłoki, Ropy oraz Jasiołki.

Według danych z 1 stycznia 2012 r. miasto zamieszkiwało 36 918 mieszkańców.

Patronem miasta jest św. Antoni z Padwy[3].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Według danych z 1 stycznia 2009 powierzchnia miasta wynosi 36,52 km²[4]. Miasto stanowi 4,41% powierzchni powiatu.

Części miasta: Błonie, Bryły, Brzyszczki, Gamrat, Gądki, Gliniczek, Górka, Hankówka, Kaczorowy, Kowalowy, Krajowice, Niegłowice, Nowy Żółków, Podzamcze, Sobniów, Ulaszowice, Warzyce.

W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa krośnieńskiego.

Struktura powierzchni[edytuj | edytuj kod]

Według danych z roku 2002[5] Jasło ma obszar 36,65 km², w tym:

  • użytki rolne: 68%
  • użytki leśne: 5%

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Dane z 26 lutego 2009[6]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
Jednostka osób  % osób  % osób  %
Populacja 37 743 100 19 732 52,1 18 011 47,9
Gęstość zaludnienia
[mieszk./km²]
1031,5 536,9 494,6

Według danych GUS z 31.12.2011, miasto liczyło 36 918 mieszkańców.

Toponimia[edytuj | edytuj kod]

W pierwszych źródłach nazwa pojawia się w 1262 w postaci Jasieł[7]. W XIV-wiecznym dokumencie lokacyjnym występuje nazwa w jęz. niemieckim Jessel, Ieschil (1325)[8]. Nazwa jest pochodzenia słowiańskiego i pochodzi od nazwy rzeki przepływającej przez miasto; przypuszczalnie powstała od wyrazu jasny (błyszczący)[7], a konkretnie od prasłowiańskiego (J)ě(d)s z przyrostkiem ъlъ, co odpowiada polskim elementom: Jeś- || Jaś- i przyrostkowi -eł; jasieł „jasny, czysty”[9].

Wyraz „jesło” w okresie przedpolskim oraz staropolski wyraz „jasło” oznaczał „żłób” i pochodzi od czasownika „jeść” (utworzony na tej samej zasadzie jak słowo „mydło” od czasownika „myć”). Wyraz nie występuje w języku polskim, jedynie jej rzadko używane zdrobnienie „jasełka”.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Historia Jasła.

Po raz pierwszy nazwę Jasła zapisano w zabytku średniowiecznym, opiewającym Miracula Sancti Stanislai, wymieniając w nim również imiona jaślan, a wśród nich Gotszalka, noszącego tytuł archiprezbitera jasielskiego. Istotnym szczegółem w okresie rozwoju posiadłości klasztornych w powiecie jasielskim jest to, że wśród nich znalazło się również Jasło. Pierwszą wzmiankę o tym znajdujemy w roku 1262, w przywileju Bolesława Wstydliwego dla klasztoru cysterskiego w Koprzywnicy. Nadaje on osadzie Jasiel przywilej skarbowy i sądowy. Z innych dokumentów wynika, że cystersi otrzymać musieli tę osadę już w tzw. Fundatio primaeva, czyli w roku 1185. W każdym razie w połowie XIII wieku Jasło – zwane wtedy Jasiel lub Jasioł było osadą o niemałym znaczeniu gospodarczym. Tu mianowicie znajdowało się jedno z ważnych małopolskich targowisk.

Mury miejskie w Jaśle

Organizacja miejska Jasła, której skąpe ślady spotykamy w źródłach u schyłku XIV wieku i później, zawdzięczała swój początek dokumentowi Kazimierza Wielkiego wystawionemu w Sanoku 26 kwietnia 1366 roku. Tym dokumentem nadał król miasteczku Jasłu prawo niemieckie. W 1367 zwolnił je od ceł, zaś w 1368 dokonał formalnej zamiany miasta z cystersami. Zamiana ta została ostatecznie załatwiona w roku 1374 przez Elżbietę, królową regentkę, która dała cystersom odszkodowanie w postaci miasteczka Frysztak i wsi sąsiednich: Glinik i Kobyle. Połączenie części królewskiej i zakonnej miasta zostało w ten sposób zalegalizowane i stworzyło nowe podstawy organizacyjne miasteczka.

Parafia powstała w Jaśle przed 1325 rokiem, wcześniej Jasło należało do parafii w Zręcinie. Parafię jasielską niewątpliwie uposażyli biskup krakowski i król Władysław Łokietek. Pleban jasielski posiadał jako uposażenie nadany mu – być może w roku 1366 – folwark, przynajmniej jednołanowy z rolami i trzema sadzawkami, a ponadto pobierał dziesięcinę i meszne.

W latach 1648-1772 Jasło przeżywało okres upadku. Kilkukrotne okupacje Jasła: najpierw w roku 1655 przez wojska szwedzkie, potem w 1657 r. przez oddziały siedmiogrodzkie Jerzego II Rakoczego, a na początku XVIII w. ponownie przez wojska szwedzkie Karola XII, zrujnowały miasto doszczętnie. W dobie konfederacji barskiej w latach 1768-1772, miasto znowu było narażone na zniszczenia ze strony swoich i Rosjan.

Park Miejski w Jaśle

II połowa XIX wieku to czas autonomii, zarazem okres rozwoju miasta – powstają obiekty użyteczności publicznej, Kasa Oszczędności, Sąd Rejonowy, w 1896-1897 zostaje założony Park Miejski.

I LO w Jaśle, dawne gimnazjum

Ważnym wydarzeniem w historii miasta było założenie w roku 1868 gimnazjum (obecnie I Liceum Ogólnokształcące).

We wrześniu 1900 roku Jasło wizytował cesarz austro-węgierski Franciszek Józef.

W roku 1910 został założony klub piłkarski Czarni Jasło.

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Po wybuchu II wojny światowej władze opuściły miasto, mieszkańcy wybrali na burmistrza radnego miejskiego i zasłużonego dla Jasła architekta Stanisława Leszczyc-Macudzińskiego. Sprawował on swój urząd przez 73 dni, przez władze hitlerowskie był uznawany za burmistrza komisarycznego do czasu aresztowania pod pretekstem ukrywania wyposażenia placówek pedagogicznych w synagodze jasielskiej, która została podpalona przez SS[10].

W ramach tzw. „dzikiej” akcji wysiedleńczej Polaków z obszaru „Kraju Warty” w grudniu 1939 r. na teren województwa podkarpackiego trafiła bliżej nieokreślona ilość osób. Na pewno jeden transport z Łodzi. Ogólnie, przez Kraków, został skierowany do Krosna, ale część ludzi wysadzono w Jaśle. W następnych miesiącach część z nich powróciła do miejsca zamieszkania lub w pobliże. Prawdopodobnie drugi transport miał miejsce w lutym 1940 roku. Tych ludzi ulokowano w jasielskim klasztorze. Również i część z nich powróciła do miejsca zamieszkania. Ilu pozostało do końca wojny lub na stałe w Jaśle, nie wiadomo. zachowały się na ten temat tylko szczątkowe informacje, przede wszystkim wspomnienia wysiedlonych[11].

9 lipca 1943 oddział Armii Krajowej pod dowództwem por. Zenona Soboty „Korczaka” dokonał napadu na więzienie w Jaśle. Członkowie AK przebrani w mundury niemieckie oraz mówiący po niemiecku dostali się do wnętrza budynku wprowadzając w błąd strażników więziennych, po czym rozbroili ich. Uwolnili 120 więźniów[12]. Akcja zakończyła się sukcesem i więźniowie znaleźli schronienie w okolicznych lasach.

Wrzesień i październik 1944 roku to w Jaśle czas nasilenia się niemieckiego terroru i początek akcji wysiedleńczej w rejonie. Wysiedlono najpierw mieszkańców okolicznych wiosek znajdujących się w strefie przyfrontowej, a 13 września zaczęto wysiedlać ludność z Jasła. Po wysiedleniu mieszkańców Niemcy rozpoczęli rabunek i niszczenie opustoszałego miasta. Podpalali i wysadzali w powietrze budynki publiczne i domy prywatne – było to działanie systematyczne i zaplanowane.

Do Jasła zniszczonego w 97% wkroczyli 16 stycznia 1945 roku rosyjscy żołnierze z 76 Pierekopskiej Dywizji Artylerii Przeciwlotniczej pod dowództwem płk. Fiodora Bolbata. Po wojnie miasto zostało odbudowane.

Współcześnie[edytuj | edytuj kod]

W roku 2009, około 12 km na zachód od Jasła, w Trzcinicy, otwarto skansen archeologiczny „Karpacka Troja”, oddz. Muzeum Podkarpackiego w Krośnie. Jedna z największych atrakcji turystycznych w rejonie miasta. Jest to jedno z najważniejszych stanowisk archeologicznych w Polsce o wyjątkowym znaczeniu dla poznania pradziejów całej Europy środkowo-wschodniej.

10 kwietnia 2010 roku w katastrofie samolotu pod Smoleńskiem zginął, pochodzący ze Święcan koło Jasła senator Stanisław Zając. Uroczystości pogrzebowe, w których wziął udział m.in. marszałek Senatu Bogdan Borusewicz odbyły się w kościele farnym 25 kwietnia tegoż roku.

4 czerwca 2010 roku Jasło nawiedziła powódź, która swoim zasięgiem objęła 1/3 miasta (głównie osiedla: Gądki, Rafineryjne i Mickiewicza). Ewakuowano ponad 1300 osób.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Historia Jasła.
Rynek Jasło
Rynek Jasło
Dawna Szkoła Wydziałowa Męska
Pałac Sroczyńskich. Miejsce urodzenia Hubala obecnie Zespół Szkół Medycznych
Neogotycka kaplica cmentarna
Kościół i klasztor Sióstr Wizytek
Pomnik św. Antoniego Padewskiego – patrona Miasta Jasła

Zabytki chronione prawnie w Jaśle:

  • kolegiata pw. Wniebowzięcia NMP – kościół farny najstarszy zabytkowy kościół w mieście z XV, XVIII, XIX wieku, a także dzwonnica kościelna z połowy XIV, XV wieku. Budynek z kamienia w stylu gotyckim, był wielokrotnie niszczony; numer rejestru: 109/ZN/56 z 19.12.1956,
  • kościół pw. św. Stanisława Biskupa wybudowany w latach 1892-1893. Wcześniej stanowił kaplicę gimnazjalną. Inicjatorami budowy byli: ówczesny dyrektor szkoły Klemens Sienkiewicz, jego żona Hermina oraz grono nauczycielskie[13]. W latach 70. w Jaśle wprowadzono nowy podział na parafie. Przekształcono kaplicę w nowy kościół (skrzyżowanie ulic Czackiego i Mickiewicza); numer rejestru: A-371/98 z 6.07.1998,
  • cmentarz przy ul. Zielonej, założony w 1784 roku; numer rejestru: A-101 z 23.09.1986,
  • dom przy ul. Kazimierza Wielkiego 1 z XIX w.; numer rejestru: A-380 z 3.09.1968,
  • dom przy ul. 3 maja 23 z początku XX w.; numer rejestru: A-165 z 14.06.2006,
  • Szkoła Wydziałowa Męska wraz z internatem z 1906 r. (ul. Marchlewskiego 20), od roku 1906 do 1939 mieściła się tam Szkoła Wydziałowa Męska, 1945-1962 najpierw gimnazjum, a potem przekształcone z niego I Liceum Ogólnokształcące im. Króla Stanisława Leszczyńskiego, od 1962-Liceum Ekonomiczne, Szkoła Handlowa, obecnie dodatkowo Filia Akademii Ekonomicznej w Krakowie, IV Liceum Ogólnokształcące i inne instytucje; numer rejestru: A-113 z 6.10.1987,
  • dom z oficyną przy Rynku 14 z 2. połowy XVIII; numer rejestru: A-35 z 26.06.2001,
  • dom przy ul. Staszica 8 z końca XIX w.; numer rejestru: A-260 z 14.02.1992,
  • dom przy ul. Staszica 12 z XIX w.; numer rejestru: A-126 z 1.11.1988,
  • zespół pałacowy z 2. połowy XIX, obejmujący neogotycki pałac Sroczyńskich z 1858 oraz zabytkowy park, mieści się w dzielnicy Jasło-Gorajowice. Budynek pałacu jest siedzibą Zespołu Szkół Medycznych; numer rejestru: A-348 z 3.09.1968,
  • zespół dworski obejmujący dwór wybudowany w latach 1730-1732 następnie przebudowany w 2. połowie XIX w. oraz park z przełomu XVIII/XIX, mieści się w dzielnicy Jasło-Niegłowice, przy ul. Gajowej; numer rejestru: A-120 z 10.08.1988,

W roku 2013 w Jaśle został zbudowany park linowy, z dofinansowania unijnego, oraz został przeprowadzony remont basenu otwartego. Wstęp do parku linowego jest darmowy do roku 2018

Obiekty historyczne:

  • figura św. Jana Nepomucena z 1770 na środku rynku,
  • kaplica cmentarna z lat 1859-1872 w stylu romańskim,
  • fragmenty murów miejskich znajdujące się przy placu Bartłomieja z Jasła obok ZUS-u,
  • współczesny kościół wizytek na miejscu kościoła zburzonego przez hitlerowców na wzgórzu zwanym Górką Klasztorną (nazwa ta początkowo potoczna pojawiła się po przybyciu do Jasła sióstr wizytek w 1903 roku, obecnie jest używana również w materiałach urzędu miejskiego[14]), lub też Miejską Górą,
  • obelisk wzniesiony w 500. rocznicę zwycięstwa grunwaldzkiego na tymże wzgórzu,
  • park miejski założony przez nauczyciela Teodora Bernardzikiewicza; znajduje się tam pomnik Tadeusza Kościuszki z 1879, grób Nieznanego Żołnierza z 1894, oraz altanka z maszkaronem zbudowana z okazji odwiedzin miasta przez cesarza Franciszka Józefa w 1900 roku,
  • kamienice w Rynku, najstarsza pod nr 14 z piwnicami na wino z XVIII w.,
  • Muzeum Regionalne w Jaśle przy ul. Kadyiego 11 w domu darowanym przez lekarza okulistę dr Stanisława Kadyiego.
  • budynek poklasztorny oo. Franciszkanów przy ul. Mickiewicza 4, do roku 1965 pełniący tymczasowo funkcję kościoła, obecnie mieści Poradnię Rejonową. Podczas remontu w 2006 roku odkryto i odrestaurowano zabytkowe malowidło przedstawiające Matkę Boską.
  • kościół oo. Franciszkanów pw. św. Antoniego Padewskiego – w okresie międzywojennym znajdował się przy ul. Mickiewicza. Po jego zniszczeniu w czasie II wojny światowej zakonnicy zrezygnowali z odbudowy ruin, tylko rozpoczęli przygotowania do budowy w nowym miejscu na rogu ulic 3 maja i Chopina. Do roku 1965 tymczasowo funkcje kościoła spełniał budynek klasztorny przy ul. Mickiewicza 4, obecnie znajduje się w nim Poradnia Rejonowa. W roku 1965 oddano do użytku największy w Jaśle kościół. Na froncie wykonano płaskorzeźby świętych zasłużonych dla Kościoła. Jeszcze przed beatyfikacją znalazła się tam figura oo. Maksymiliana Kolbego. Mieści się w nim sanktuarium patrona Miasta Jasła – św. Antoniego Padewskiego.

Znani jaślanie[edytuj | edytuj kod]

Urodzeni w Jaśle:

Związani z Jasłem:

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Plac dworca PKS w Jaśle, w tle Górka Klasztorna z kościołem sióstr Wizytek

W mieście działa Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej – PKS Jasło oraz Zakład Miejskiej Komunikacji Samochodowej – ZMKS Jasło.

Przez Jasło przebiegają dwie drogi krajowe: 28 oraz 73.

Stacja kolejowa w Jaśle jest głównym węzłem kolejowym na południu województwa podkarpackiego. Ze stacji wychodzą linie nr 106 w stronę Rzeszowa i nr 108 do Stróż i Zagórza.

W 2013 powstało w mieście wielofunkcyjne lądowisko Ikar Jasło.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Podkarpacka Szkoła Wyższa im. Bł. Ks. Władysława Findysza
Information icon.svg Osobny artykuł: Lista szkół w Jaśle.

W Jaśle znajduje się kilkanaście placówek edukacyjnych oferujących naukę osobom o różnym poziomie wykształcenia. W mieście znajdują się cztery szkoły podstawowe, gimnazjum oraz pięć zespołów szkół miejskich (szkoła podstawowa oraz gimnazjum w jednym budynku)[15]. Oprócz tego na terenie Jasła znajdują się także: trzy licea ogólnokształcące oraz pięć zespołów szkół ponadgimnazjalnych. W mieście znajdują się także trzy placówki szkół wyższych.

Administracja[edytuj | edytuj kod]

Władze miasta tworzą: przewodnicząca Rady Miasta: od 6 grudnia 2010 Elżbieta Bernal (Jaślanie), wiceprzewodniczący: Henryk Rak (Prawo i Sprawiedliwość) oraz Leszek Zduński (radny niezrzeszony). Burmistrzem miasta jest Andrzej Czernecki (Jaślanie), a wiceburmistrzami Antoni Pikul oraz Leszek Znamirowski. Sekretarzem miasta jest Paweł Rzońca, a skarbnikiem Jacek Borkowski. W skład Rady Miasta wchodzą komitety:

  • Prawo i Sprawiedliwość (7 radnych – Henryk Rak, Maria Szańca, Maria Jagielska, Andrzej Trzop, Urszula Czyżowicz, Maria Filip-Niwelt, Wacław Dusza)
  • Jaślanie (5 radnych – Elżbieta Bernal, Krzysztof Czeluśniak, Józef Kędrek, Alicja Nowosielska, Jan Pierzchała)
  • Platforma Obywatelska (3 radnych – Roman Kościow, Alicja Myśliwiec, Adam Koszelnik)
  • Przymierze Samorządowe Podkarpacia (3 radnych – Tadeusz Stachaczyński, Stanisław Zając, Krystyna Sikora),
  • Forum Jasielskie (2 radnych – Janusz Przetacznik, Andrzej Dybaś),
  • oraz radny niezrzeszony (Leszek Znamirowski).

Koalicję tworzą Jaślanie, Platforma Obywatelska i Przymierze Samorządowe Podkarpacia. Opozycję tworzą: Prawo i Sprawiedliwość oraz Forum Jasielskie.

Opieka zdrowotna[edytuj | edytuj kod]

Szpital Specjalistyczny w Jaśle

Lecznictwo szpitalne

  • Szpital Specjalistyczny w Jaśle

Wspólnoty religijne[edytuj | edytuj kod]

Kościół pw. św. Stanisława Biskupa

Jasło należy do diecezji rzeszowskiej. Na terenie miasta jest 9 parafii, które należą do dwóch dekanatów: Jasło – Zachód oraz Wschód. Taki podział funkcjonuje od lat 70. XX wieku. W parafii Wniebowzięcia NMP przy ulicy Floriańskiej znajduje się dom zakonny sióstr michalitek, którego wspólnota liczy 6 sióstr. W parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa i Niepokalanego Serca NMP przy ul. Klasztornej znajduje się klasztor sióstr wizytek, której wspólnota liczy 15 sióstr.

W Jaśle działa Zbór „Arka” Kościoła Zielonoświątkowego, który prowadzi swe nabożeństwa w auli Państwowej Szkoły Muzycznej I st. przy ul. Hugona Kołłątaja.

W mieście znajduje się także zbór Świeckiego Ruchu Misyjnego „Epifania” (ul. Krasińskiego) oraz Sala Królestwa Świadków Jehowy (ul. Graniczna 81)[16].

Information icon.svg Zobacz też: Wielka Synagoga w Jaśle.

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 1.01.2012.
  2. Por. Kondracki J., Geografia regionalna Polski, Warszawa, PWN, 2002. ISBN 83-01-13897-1.
  3. Jasło – Św. Antoni patronem miasta Jasła.
  4. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2009 r. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2009-08-20. ISSN 1505-5507.
  5. Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset (pol.). regioset.pl. [dostęp 2010-09-14].
  6. Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast (pol.). GUS. [dostęp 2010-09-14].
  7. 7,0 7,1 Kazimierz Rymut: Nazwy Miast Polski. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987, s. 92. ISBN 83-04-02436-5.
  8. Maria Malec. Słownik nazw geograficznych Polski. 2003. WN PWN. ISBN 83-01-13857-2.
  9. Wojciech Krukar, Przyczynek nazewniczy do historii osadnictwa dorzecza górnego Sanu.
  10. http://www.jaslo.pl/Miasto_Jaslo/Burmistrzowie/Stanislaw_Macudzinski UM Jasło, biogram Stanisława Macudzińskiego.
  11. Wysiedlenia i poniewierka, 1939-1945. Wspomnienia Polaków wysiedlonych przez okupanta hitlerowskiego z ziem polskich „wcielonych’ do Rzeszy. Wybór i oprac. relacji Zespół. Wyd. Poznańskie. Poznań 1974, s. 559; relacja Marian Wdówki.
  12. Bolesław Dolata, Tadeusz Jurga, Walki zbrojne na ziemiach polskich 1939-1945, MON, Warszawa 1967.
  13. Historia Parafii :: Kościółek Jasło – Parafia Rzymsko-Katolicka pod wezwaniem św. Stanisława B.M. w Jaśle.
  14. Plik PDF – Mapa jasła z użytą nazwą Górka Klasztorna(po pobraniu pliku należy dopisać rozszerzenie.pdf).
  15. Szkoły Podstawowe, Zespoły Szkół, Gimnazja (pol.). Urząd Miasta w Jaśle, 2008-09-10. [dostęp 2009-03-11].
  16. Środowisko wyznaniowe woj. krośnieńskiego, Krosno, 1998.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]