Kolumbit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kolumbit
Columbit.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy columbit, ferrocolumbit
Skład chemiczny tlenek żelaza, niobu [niobian(V) żelaza(II)] i podrzędnie tantalu (Fe2+Nb2O6)
Twardość w skali Mohsa 6,0
Przełam nierówny, muszlowy
Łupliwość wyraźna
Pokrój kryształu słupkowy (lekko wydłużony), tabliczkowy
Układ krystalograficzny rombowy
Gęstość minerału 5,2–7,3 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa czarny, ciemnobrunatny
Rysa czarnobrązowa
Połysk metaliczny
Inne przeświecający
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kolumbit = columbit – nieaktualna nazwa minerału, który obecnie nosi nazwę ferrocolumbit. Jest to ogólna nazwa mieszanin izomorficznych, wyprowadzona od nazwy pierwiastka columbium = niobium.

Synonimy: coltan, columbit, columbite-tantalite, niobit.

Ferrocolumbit (dawniej columbit = kolumbit)[edytuj | edytuj kod]

Przedrostek columb- używany był w dawnych nazwach minerałów, obecnie odpowiada coraz powszechniej używanemu przedrostkowi niob-.

Nazwa kolumbit miała dwa znaczenia:

  1. stanowiła synonimiczną nazwę niobitu, pochodzącą od dawnej nazwy pierwiastka niob (niobium = columbium) wywodzącej się od dawnego określenia kontynentu amerykańskiego;
  2. oznaczała kryształy mieszane niobitu i tantalitu.

Nazwa niobit (W. Haidinger, 1845 r.) też już jest obecnie nazwą nieaktualną. Została zdyskredytowana przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (A. Manecki, Encyklopedia Minerałów, AGH, Kraków 2004 r.)

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Ma zmienny skład chemiczny, czasami wykazuje niewielką promieniotwórczość (gdy występuje domieszka uranu). Czysty FeNb2O6 zawiera ok. 79% Nb2O5 i 21% FeO (masowo). Zazwyczaj tworzy kryształy zbrużdżone o pokroju słupkowym (lekko wydłużone), tabliczkowe. Tworzy zbliźniaczenia. Występuje w skupieniach ziarnistych i w postaci osobnych ziarn. Jest przeświecający na krawędziach. Tworzy szereg izomorficzny: mangancolumbit, ferrotantalit.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Stanowi składnik pegmatytów, tworzy nagromadzenia w aluwiach i piaskach zgromadzonych na plażach. Najczęściej współwystępuje z takimi minerałami jak: nobit, tantalit, spodumen, beryl, topaz, turmalin, tytanit, rutyl, cyrkon, fluoryt, kasyteryt.

Miejsca występowania

W Polsce – został stwierdzony na Dolnym Śląsku – w okolicach Bogatyni, Dzierżoniowa, Sobótki i Jeleniej Góry.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • jest wykorzystywany jako surowiec do otrzymywania niobu i tantalu;
  • ma znaczenie naukowe;
  • jest poszukiwany i ceniony przez kolekcjonerów (kryształy okazjonalnie szlifowane).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]