Éric Cantona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Éric Cantona
Eric Cantona Cannes 2009.jpg
Imię i nazwisko Éric Daniel Pierre Cantona
Data i miejsce
urodzenia
24 maja 1966
Marsylia, Francja
Pseudonim Le Dieu (Bóg)
Pozycja pomocnik / napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1983–1988
1985–1986
1988–1991
1989
1989–1990
1991
1992
1992–1997
Auxerre
Martigues (wypoż.)
Olympique Marsylia
Girondins Bordeaux (wypoż.)
Montpellier (wypoż.)
Nîmes
Leeds United
Manchester United
81 (23)
15 (4)
40 (13)
11 (6)
33 (10)
16 (2)
28 (9)
144 (64)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1987–1996
2005
 Francja
 Francja (piłka nożna plażowa)
45 (20)
1 (1)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2005–2011
2010–2012
 Francja (piłka nożna plażowa)
New York Cosmos (dyrektor sportowy)

Éric Cantona (wym. [e'ʁik kɑ̃tona], ur. 24 maja 1966 w Marsylii), były francuski piłkarz, występujący na pozycji ofensywnego pomocnika i napastnika.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W karierze seniorskiej rozegrał 368 meczów i strzelił 131 bramek. W latach 1992-1997 (z przerwami) był zawodnikiem Manchesteru United, w latach 1987-1995 występował w reprezentacji Francji, w której rozegrał 45 meczów i strzelił 20 goli.

Wśród sukcesów odniesionych z Manchester United były cztery tytuły mistrza Anglii – 1993, 1994, 1996, 1997. Został uznany piłkarzem roku 1996. Éric Cantona zwyciężył w plebiscycie na największego piłkarza w historii angielskiej Premier League, przeprowadzonym w 2005 roku imieniu sponsora ligi, banku Barclays, wśród ponad 26 tysięcy kibiców ze 170 krajów. Karierę zakończył w 1997, po czym został kapitanem, a następnie trenerem reprezentacji Francji w piłce plażowej. W 2009 Cantona zagrał sam siebie w dramacie sportowym „Looking for Eric” (2009) w reżyserii Kena Loacha. W styczniu 2011 objął stanowisko dyrektora sportowego w reaktywowanym klubie New York Cosmos.

  • 25 stycznia 1995 roku, w czasie meczu Premier League Crystal PalaceManchester United, Éric kopnął kibica drużyny przeciwnej, za co został zawieszony do września tego samego roku. Otrzymał także karę 120 godzin robót publicznych (początkowo proponowano karę 2 tygodni więzienia)

W 2010 r. wezwał do „bezkrwawej rewolucji” polegającej na obaleniu niesprawiedliwego systemu bankowego, zaproponował wówczas przeprowadzenie akcji masowego wycofywania pieniędzy z kont bankowych, która miała być przeprowadzona w ciągu jednego dnia w celu destabilizacji systemu finansowego. Dwa lata później Éric Cantona zadeklarował, że chce wystartować w wyborach prezydenckich jako kandydat niezależny. Cantona chciał za pomocą swojego obwieszczenia zwrócić uwagę na ciężką sytuację francuskich bezdomnych, o co poprosiła go fundacja „Abbe Pierre”[1].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Olympique Marsylia

  • zdobywca Mistrzostwa Francji (1989)
  • zdobywca Pucharu Francji (1989)

Leeds United

  • zdobywca Mistrzostwa Anglii (1992)

Manchester United

  • czterokrotny zdobywca Mistrzostwa Anglii (1993, 1994, 1996, 1997)
  • dwukrotny zdobywca Pucharu Anglii (1994, 1996)
  • czterokrotny zdobywca Tarczy Dobroczynności (1993, 1994, 1996, 1997)
  • półfinalista Ligi Mistrzów (1997)

Reprezentacja Francji

  • Udział w EURO 1992 z reprezentacją Francji (faza grupowa)

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

Manchester United

  • PFA Players’ Player of the year (1994)
  • FWA Footballer of the year (1996)
  • Najlepszy piłkarz stulecia (2001)
  • Najlepszy piłkarz w historii Premier League (2005)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Paul McGrath
Piłkarz Roku PFA’s
1994
Następca
Alan Shearer
Poprzednik
Jürgen Klinsmann
Piłkarz Roku FWA
1996
Następca
Gianfranco Zola


Poprzednik
Steve Bruce
Kapitan Manchesteru United
1996-1997
Następca
Roy Keane
Poprzednik
Jean-Pierre Papin
Kapitan Reprezentacji Francji
1993-1996
Następca
Didier Deschamps