Thierry Henry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Thierry Henry
Thierry Henry MLS All Star 2013.jpg
Imię i nazwisko Thierry Daniel Henry
Data i miejsce
urodzenia
17 sierpnia 1977[1]
Les Ulis, Essonne, Francja
Pseudonim Titi
Pozycja napastnik, pomocnik
Wzrost 188 cm
Masa ciała 86 kg
Kariera juniorska
1983–1989
1989–1990
1990–1992
1992
1992–1995
Les Ulis
Palaiseau
Viry-Châtillon
Clairefontaine
Monaco
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1994–1999
1999
1999–2007
2007–2010
2010–2014
2012
Monaco
Juventus
Arsenal
Barcelona
New York Red Bulls
Arsenal (wyp.)
105 (21)
18 (2)
254 (174)
80 (35)
112 (46)
4 (1)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1997
1997–2010
 Francja U-21
 Francja
5 (5)
123 (51)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Thierry Henry w Wikicytatach Thierry Henry w Wikicytatach

Thierry Daniel Henry (wym. [tjɛˈʁi ɑ̃ˈʁi]; ur. 17 sierpnia 1977 w Les Ulis, Essonne) – francuski piłkarz, który występował na pozycji napastnika.

Henry urodził się w Les Ulis, Essonne (przedmieścia Paryża), gdy na początku kariery grał w lokalnych drużynach pokazał, że stoi przed nim świetlana przyszłość. Został zauważony przez AS Monaco w 1990 r., podpisał kontrakt, gdzie zadebiutował w profesjonalnym futbolu w 1994. Dobra forma doprowadziła go do zainteresowania ze strony jednego z najbardziej utytułowanych klubów w Europie i zespołu Serie A Juventusu. Grał tam przez sezon, rozegrał 18 meczów i strzelił 3 gole. W letnim okienku transferowym sezonu 1999/2000 przeszedł do potentata Premier League, Arsenalu za 10.5 miliona £.

W Arsenalu Henry wyrobił sobie nazwisko zawodnika światowej klasy. W osiem lat, Henry stał się najlepszym strzelcem w historii tego klubu i jednym z najlepszych w Premier League, dla Arsenalu strzelił 226 goli w 370 spotkaniach. Francuz wygrał z Arsenalem: dwa razy Premier League i trzy razy FA Cups i dwa razy został nominowany do nagrody Piłkarza roku według FIFA, Trzy razy został uznany najlepszym piłkarzem sezonu Premier League i dwa razy został laureatem Złotego Buta. Henry wraz z Arsenalem jako kapitan dotarł do finału Ligi Mistrzów, gdzie przegrał z FC Barceloną 1:2. W lipcu 2007 r. Arsenal wytransferował go do Barcelony za kwotę 24 milionów euro. Jego pierwszym wyróżnieniem w klubie z Katalonii było wygranie La Ligi w 2009, w tym roku zdobyli tak zwaną potrójną koronę czyli zwyciężyli też Ligę Mistrzów i Copa del Rey. Udało się im wygrać także Superpuchar Hiszpanii. W 2010 na zasadzie wolnego transferu przeszedł do New York Red Bulls, z którym rok później zdobył Emirates Cup.

Henry podobnie duże sukcesy odniósł z Reprezentacją Francji, wygrał Mistrzostwa Świata w 1998,Mistrzostwa Europy w 2000 i Puchar Konfederacji w 2003. W październiku 2007 r. pobił rekord Michela Platiniego i został najlepszym strzelcem w historii Reprezentacji Francji. Poza boiskiem, w wyniku własnych doświadczeń, Henry jest aktywnym rzecznikiem przeciwko rasizmowi w piłce nożnej. Ożenił się z angielską modelką Nicole Merry w 2003 r. i ma z nią córkę. Rozwiedli się w 2007 r. Henry był także jednym z najdroższych piłkarzy, zajął dziewiąte miejsce w świecie w 2006 roku.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Henry dorastał w Les Ulis, gdzie mieszka wielu emigrantów z byłych francuskich kolonii. Jego ojciec, Antoine, pochodzi z Gwadelupy i sam próbował zrobić karierę piłkarską, ale wszyscy trenerzy z jakimi się zetknął, za jego jedyny atut uznawali szybkość i nie byli zainteresowani zatrzymaniem go w swoich klubach. Z tego powodu musiał zarabiać na życie jako ochroniarz.

Thierry Henry jest wychowankiem słynnej szkółki piłkarskiej Centre Technique National Fernand Sastre w Clairefontaine-en-Yvelines. Grając w lidze juniorów, od początku występował jako napastnik. Był niezwykle skuteczny, potrafił w ciągu sezonu strzelić ponad 100 goli. W meczu, w którym został zauważony przez łowcę talentów AS Monaco, zdobył siedem bramek.

Na talencie grającego w drużynie juniorów AS Monaco Henry'ego poznał się trener pierwszej drużyny tego klubu, Arsène Wenger, który dał mu szansę debiutu w wieku zaledwie 17 lat. Henry mówi o Wengerze: "Jest moim duchowym przywódcą"[2]. Wenger został jednak trenerem Nagoya Grampus Eight, a jego następca postanowił przekwalifikować Henry'ego na skrzydłowego.

W reprezentacji Francji zadebiutował w październiku 1997 w meczu przeciwko RPA. Rok później, podczas Mistrzostw Świata 1998, pomógł Francji w zdobyciu złotego medalu, strzelając trzy bramki. Dzień po finale został nagrodzony Legią Honorową.

W tej roli trafił w styczniu 1999 za 14 milionów funtów do włoskiego Juventusu. Pobyt w tym klubie Henry uważa za najgorszy epizod w piłkarskiej karierze, gdyż nie tylko był ustawiany na skrzydle zamiast na środku ataku, to trener Carlo Ancelotti kazał mu aktywnie angażować się w grę defensywną.

Wybawieniem dla Henry'ego okazało się zatrudnienie przez Arsenal FC Wengera. Francuski trener przekonał przełożonych, że warto zapłacić za Henry'ego 11 milionów funtów i jeszcze w sierpniu 1999 Henry trafił do Londynu, gdzie szybko stał się czołowym napastnikiem Premiership, strzelając bramkę za bramką. W tej roli wystąpił w barwach Francji w EURO 2000. Tu również zdobył trzy gole, a jego reprezentacja zdobyła złoty medal.

W 2003 roku wziął ślub z brytyjską modelką Nicole Merry, którą poznał na planie reklamy Renault Clio. Na początku września 2007 roku para wzięła rozwód. Mają jedno dziecko, córkę Teę.

W styczniu 2005 roku po skandalicznym zachowaniu pseudokibiców na Estadio Santiago Bernabéu, podczas meczu Anglii z Hiszpanią, Henry zainicjował kampanię przeciwko rasizmowi w na boiskach i poza nimi – Stand Up Speak Up.

W maju 2006 Henry przedłużył kontrakt do 2010 roku. Przy tej okazji wiceprezes Arsenalu, David Dein, oznajmił, że wcześniej klub odrzucił dwie oferty kupna Henry'ego, obie opiewające na 50 milionów funtów[3].

Przez osiem lat Henry wystąpił w Arsenalu łącznie w 376 meczach w których strzelił 228 bramek. Dzięki czemu stał się najlepszym strzelcem w historii klubu.

W czerwcu 2007 przeszedł do Barcelony za 24 mln euro, które kataloński klub płaci w sześciu ratach[4]. Henry zarabiał 150 tys. euro tygodniowo (7 mln 850 tys euro na rok)[potrzebne źródło].

Nominalnie Henry jest wysuniętym napastnikiem. Znany jest szczególnie ze swojej szybkości, dokładnych podań i strzałów oraz opanowaniu w sytuacjach podbramkowych. Słynie też ze świetnie wykonywanych rzutów wolnych (często wykorzystuje chaos w drużynie przeciwnika, oddając strzał zanim rywale zdążą ustawić mur).

Dwukrotnie (2003 i 2004) był drugi w konkursie FIFA na Piłkarza Roku.

Henry wykorzystuje swoją pozycję w świecie piłki nożnej do walki z rasizmem na boisku. Prowadzi kampanię "Stand up – Speak up", która przekazuje organizacjom antyrasistowskim pieniądze zebrane ze sprzedaży biało-czarnych bransoletek.

W eliminacjach do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2010 podczas meczu Francja-Irlandia w dogrywce zagrał ręką. Było to o tyle istotne, że poprzez zatrzymanie piłki ręką podał do Williama Gallasa, który zdobył bramkę zapewniającą Francji awans do Mistrzostw. Po meczu Henry przyznał się, że umyślnie zagrał ręką, jednak dodał, że wina jest po stronie sędziego, który tę bramkę uznał.

2 grudnia 2009 w meczu z Xerez zdobył bramkę (łącznie 355.) dzięki czemu stał się najskuteczniejszym francuskim piłkarzem w historii, wyprzedzając Michela Platini, obecnego prezydenta UEFA (354 gole).

Latem 2010 roku przeniósł się do New York Red Bulls. 6 stycznia 2012 roku został wypożyczony do Arsenalu[5].

Po Mistrzostwach Świata w RPA w 2010 roku Henry postanowił zakończyć 13-letnią przygodę z reprezentacją w której wystąpił w 123 meczach i strzelił 51 bramek, stając się legendą pod względem strzelonych bramek dla Trójkolorowych[6].

W grudniu 2011 roku z okazji obchodów 125 lecia istnienia klubu Arsenal Football Club przed stadionem Emirates Stadium umieszczone zostały pomniki legend kluby, wśród nich znalazł się Thierry Henry.

16 grudnia Henry ogłosił, że postanowił zakończyć swoją trwającą 20 lat profesjonalną karierę piłkarską[7].

Pozycja[edytuj | edytuj kod]

Chociaż Henry grał w ataku, w czasie młodości w Juventusie przestawiony został na skrzydło. Po dołączaniu do Arsenalu w 1999, Wenger natychmiast zmienił to, wystawiając Henry'ego na jego pozycji z dzieciństwa.

Może grać w ataku, ale i na skrzydle. Nieraz przeprowadzał swoje rajdy lewym skrzydłem, na które często schodzi. Thierry również często dogrywa piłki do partnerów, asystuje, rozgrywa piłkę. Jako zawodnik ma świetnie opanowaną technikę i drybling.

W ataku Henry potrafi wykańczać akcję w sytuacjach 1 na 1 z bramkarzem. Ta umiejętność połączona z jego szybkością i dryblingiem pozwala mu albo na wybieganie do podań kolegów, tak by uniknąć pozycji spalonej, albo na samotny drybling i późniejszy strzał. Henry był także wykonawcą karnych i rzutów wolnych dla Arsenalu. Podczas sezonu 2004-05, Wenger zmienił formację Arsenalu na formację 4-5-1. Ta zmiana zmusiła Henry'ego do grania w wielu meczach jako samotny napastnik, zawodnik musiał się do tego przystosować[potrzebne źródło].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Ostatnia aktualizacja 9 maja 2013

Klub Sezon Ligi krajowe Puchary krajowe[8] Europejskie Puchary Łącznie
występy bramki asysty występy bramki asysty występy bramki asysty występy bramki asysty
AS Monaco 1994/1995 8 3 1 0 0 0 0 0 0 8 3 1
1995/1996 18 3 5 3 0 1 1 0 0 22 3 6
1996/1997 36 9 8 3 0 1 9 1 4 48 10 13
1997/1998 30 4 9 5 0 2 9 7 1 44 11 12
1998/1999 13 1 3 1 0 0 5 0 2 19 1 5
Łącznie 105 20 26 12 0 4 24 8 7 141 28 37
Juventus 1998/1999 16 3 2 0 0 0 0 0 0 16 3 2
Łącznie 16 3 2 0 0 0 0 0 0 16 3 2
Arsenal 1999/2000 31 17 9 5 1 0 12 8 0 48 26 9
2000/2001 35 17 7 4 1 0 14 4 0 53 22 7
2001/2002 33 24 5 5 1 0 11 7 0 49 32 5
2002/2003 37 24 23 6 1 0 12 7 0 55 32 23
2003/2004 37 30 8 4 4 0 10 5 2 51 39 10
2004/2005 32 25 14 2 0 0 8 5 0 42 30 14
2005/2006 32 27 6 2 1 0 11 5 2 45 33 8
2006/2007 17 10 4 3 1 1 7 1 0 27 12 5
Barcelona 2007/2008 30 12 9 7 4 0 10 3 2 47 19 11
2008/2009 29 19 6 1 1 0 12 6 3 42 26 9
2009/2010 21 4 1 3 0 0 7 0 1 31 4 2
Łącznie 80 35 16 11 5 0 29 9 6 120 49 22
New York Red Bulls 2010 11 2 3 1 0 0 0 0 0 12 2 3
2011 26 14 4 3 1 1 0 0 0 29 15 5
2012 25 15 12 2 0 0 0 0 0 27 15 12
2013 11 5 1 0 0 0 0 0 0 11 5 1
Łącznie 73 36 20 6 1 1 0 0 0 79 37 21
Arsenal 2012 4 1 1 2 1 0 1 0 0 7 2 1
Łącznie 258 176 76 33 11 1 85 42 4 377 228 82
Łącznie w karierze 532 270 140 62 17 6 138 59 17 732 346 164

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

  • Mistrzostwo świata 1998
  • Mistrzostwo Europy 2000
  • Puchar Konfederacji 2003
  • Wicemistrzostwo Świata 2006

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

  • Mistrzostwo Francji 1997
  • Superpuchar Francji 1997
  • Finał Pucharu UEFA 2000
  • Mistrzostwo Anglii 2002 i 2004
  • Puchar Anglii 2002, 2003, 2005
  • Tarcza Wspólnoty 2002, 2004
  • Finał Ligi Mistrzów 2006
  • Puchar Hiszpanii (Copa del Rey) 2009
  • Mistrzostwo Hiszpanii 2009 i 2010
  • Puchar Europy (Liga Mistrzów) 2009
  • Superpuchar Hiszpanii 2009
  • Superpuchar Europy 2009
  • Puchar Interkontynentalny 2009

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • Złoty But 2004, 2005
  • Król strzelców ligi angielskiej: 2002, 2004, 2005, 2006
  • Piłkarz Francji: 2000, 2003, 2004, 2005, 2006
  • Piłkarz Roku FIFA – II miejsce: 2003, 2004
  • Złota Piłka France Football – II miejsce: 2003, III miejsce: 2006

Przypisy

  1. Thierry Henry. W: fcbarcelona.cat [on-line]. [dostęp 24 sierpnia 2008].
  2. "Piłka Nożna PLUS" nr 8 (212) 2003
  3. Real oferował 50 mln funtów za Henry`ego (pol.). [dostęp 03.10.2008].
  4. Thierry Henry signs for Barcelona (ang.). [dostęp 03.10.2008].
  5. Henry signs short-term deal with Arsenal (ang.). Arsenal FC. [dostęp 6 grudnia 2012].
  6. Goal.pl – Henry kończy z reprezentacją
  7. Former Arsenal and France striker retires (ang.). bbc.com. [dostęp 17 grudnia 2014].
  8. Uwzględniono Puchar Francji, Puchar Ligi Francuskiej, Puchar Włoch, Puchar Anglii, Puchar Ligi Angielskiej, Tarcza Wspólnoty i Superpuchar Hiszpanii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]