Luís Figo

Luís Figo
Imię i nazwisko	Luís Filipe Madeira Caeiro Figo
Data i miejsce urodzenia	4 listopada 1972 Almada, Portugalia
Pozycja	skrzydłowy
Wzrost	180 cm
Masa ciała	75 kg
Informacje klubowe
Obecny klub	zakończył karierę
Kariera seniorska
Lata	Klub	M (G)
1989-1995 1995-2000 2000-2005 2005-2009	Sporting CP FC Barcelona Real Madryt Inter Mediolan	137 (16) 172 (30) 165 (36) 105 (9)
Reprezentacja narodowa
Lata	Reprezentacja
1991-2006	Portugalia	127 (32)
Dorobek medalowy Mistrzostwa Europy Srebro Portugalia 2004 piłka nożna Odznaczenia

Luís Filipe Madeira Caeiro Figo (wym. [luˈiʃ ˈfiɣu]; ur. 4 listopada 1972 w Almadzie) – były portugalski piłkarz grający na pozycji skrzydłowego, zawodnik m.in. Interu Mediolan, FC Barcelona oraz Realu Madryt.

Kariera piłkarska

Karierę sportową zaczynał w lokalnym klubie Os Pastilhas. Gdy miał 10 lat, trenował w lizbońskim Sportingu CP, jednej z najlepszych portugalskich drużyn. W młodości zdobył z narodową reprezentacją Mistrzostwo Europy U-16 (1989), a dwa lata później Mistrzostwo Świata U-20.

W ostatnim roku gry w Sportingu Lizbona podpisał kontrakty z dwoma włoskimi klubami: Juventusem i Parmą, za co został ukarany zakazem gry w lidze włoskiej na dwa lata.

FC Barcelona

W wieku 22 lat został zawodnikiem FC Barcelona, gdzie wkrótce objął funkcję kapitana drużyny. W Barcelonie Figo spędził pięć lat stając się współautorem zdobycia Mistrzostwa Hiszpanii 1998 i 1999 oraz Pucharu Hiszpanii 1997 i 1998, jak i Pucharu Zdobywców Pucharów.

Real Madryt

W 2000 przeszedł do największego rywala swojego klubu, tj. do Realu Madryt, za 56 milionów dolarów, co uczyniło go wtedy najdroższym zawodnikiem świata. W Realu początki dla Portugalczyka nie były łatwe. Grał dobrze, ale "Królewscy" kibice żądali od niego więcej. I gdzieś w okolicach listopada nastąpiła prawdziwa eksplozja jego talentu. Był nie do zatrzymania, a jego strzały były nie do obrony. Wygrał w plebiscycie pisma "France Football" na najlepszego piłkarza w Europie, a w plebiscycie FIFA ustąpił miejsca tylko Zidane'owi, choć wielu twierdzi, że to Figo był bezapelacyjnie najlepszy. W dużej mierze dzięki niemu Real Madryt mógł triumfować w lidze. W tym sezonie, oprócz 9 goli mógł poszczycić się aż 17 asystami! To właśnie dzięki nim Raúl mógł po raz drugi pochwalić się zdobyciem tytułu króla strzelców. Następny sezon Figo znów zaczyna z wysokiego pułapu, ale na początku 2002 roku doznał kontuzji, która wyłączyła go ze składu na kilka tygodni. Po powrocie do drużyny reprezentował bardzo słabą formę i często zmieniał go Steve McManaman. Mimo wszystko, w sporym stopniu przyczynił się do faktu, iż Real zagrał w finale Ligi Mistrzów i zwyciężył w nim 2:1 z Bayerem 04 Leverkusen a zwycięskiego gola strzelił Zinedine Zidane.

Inter Mediolan

5 sierpnia 2005 odbyła się oficjalna prezentacja Luísa Figo jako zawodnika Interu Mediolan. Od 2007 miał grać dla zespołu z Arabii Saudyjskiej – Al-Ittihad Dżidda, lecz klub ten nie wywiązał się z kontraktu, wobec czego pozostał w dotychczasowym klubie. 31 maja 2009 zakończył karierę piłkarską, schodząc z boiska w 42. minucie meczu przeciwko Atalancie (mecz zakończył się wynikiem 4:3 dla Interu).

Luís Figo w barwach reprezentacji Portugalii

Reprezentacja

Od 1991 grał także w reprezentacji Portugalii Po mistrzostwach Europy w 2004, na których Portugalia przegrała w finale z Grecją, ogłosił zakończenie reprezentacyjnej kariery. Po kilkumiesięcznej przerwie zdecydował się jednak na powrót do gry w reprezentacji kraju. Wziął udział w rozgrywkach eliminacyjnych do Mistrzostw Świata w 2006 i w samych mistrzostwach. W barwach drużyny narodowej rozegrał łącznie 127 meczów i strzelił 32 gole.

Sukcesy klubowe

Jako piłkarz zdobył m.in. Puchar Mistrzów, Superpuchar Hiszpanii, Superpuchar Europy, Puchar Interkontynentalny, Złotą Piłkę i Tytuł Najlepszego Piłkarza Świata.

Statystyki w karierze

Klub	Sezon	Liga		Puchar		Europejskie puchary		Razem
		Występy	Gole	Występy	Gole	Występy	Gole	Występy	Gole
Sporting CP	1989-90	3	0	-		-		3	0
	1990-91	3	0	-		-		3	0
	1991-92	34	1	7	0	2	0	43	1
	1992-93	32	0	8	1	2	0	42	1
	1993-94	31	8	1	0	3	0	35	8
	1994-95	34	7	7	3	2	0	43	10
	Razem	137	16	23	4	9	0	169	20
FC Barcelona	1995-96	35	5	8	1	10	3	53	9
	1996-97	36	4	9	2	8	1	53	7
	1997-98	35	5	4	0	7	1	46	6
	1998-99	34	7	10	1	6	1	50	9
	1999-00	32	9	2	0	13	5	47	16
	Razem	172	30	33	4	44	11	249	47
Real Madryt	2000-01	34	8	2	0	14	5	50	13
	2001-02	29	7	6	1	10	3	45	11
	2002-03	33	10	1	0	15	2	49	12
	2003-04	36	8	8	3	11	1	55	12
	2004-05	33	3	0	0	10	4	43	7
	Razem	165	36	17	4	60	15	242	55
Inter Mediolan	2005-06	34	5	3	0	8	1	45	6
	2006-07	32	2	7	0	7	0	47	2
	2007-08	17	1	1	0	3	0	21	1
	2008-09	22	1	-		3	0	25	1
	Razem	105	9	11	0	21	1	138	10
Razem w karierze		579	91	84	12	134	27	798	132

Życie prywatne i działalność społeczna

Jest mężem szwedzkiej modelki Helen Svedin, mają trzy córki: Danielę, Martinę i Stellę. Jego życiu i karierze poświęcono trzy książki: Born to win, Um ano na vida de Luis Figo i Classe Figo.

Jest pomysłodawcą i założycielem Fundacji "Luísa Figo", zajmującej się od 2003 promocją sportu wśród dzieci i młodzieży wywodzącej się z biedniejszych warstw społecznych, organizacją meczów charytatywnych, rozgrywek młodzieżowych o Puchar "Luísa Figo", prowadzeniem Akademii "Luísa Figo", itp. Za działalność charytatywną Luís Figo otrzymał szereg wyróżnień i nagród państwowych, został ambasadorem dobrej woli UNICEF.

Osiągnięcia

• Mistrzostwo Europy U-16 – 1989
• Mistrzostwo Świata U-20 – 1991
• Puchar Portugalii 1995
• Mistrzostwo Hiszpanii – 1998, 1999, 2001, 2003
• Puchar Hiszpanii – 1997, 1998
• Superpuchar Hiszpanii – 1996, 2001, 2003
• Puchar Zdobywców Pucharów – 1997
• Superpuchar Europy – 1998, 2002
• Puchar Mistrzów – 2002
• Puchar Interkontynentalny – 2002
• Złota Piłka – 2000
• Tytuł Najlepszego Piłkarza Świata – 2001
• Superpuchar Włoch – 2005, 2006, 2008
• Puchar Włoch – 2006
• Mistrzostwo Włoch – 2006, 2007, 2008, 2009

Odznaczenia

• Oficer Orderu Infanta Henryka – 2004

Linki zewnętrzne

• Fundacja "Luís Figo"
• Kariera (ang. • port.)
• Statystyki na National Football Teams (ang.)

Poprzednik Zinedine Zidane

Piłkarz Roku FIFA 2001

Następca Ronaldo