Makia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Makia w basenie Morza Śródziemnego

Makia, makchia to wtórna formacja roślinna występująca w wilgotniejszych siedliskach w rejonie śródziemnomorskim. Powstała w miejscu zniszczonych przez Rzymian twardolistnych, głównie dębowych lasów.

Tworzą ją wiecznie zielone, sucholubne, twardolistne zarośla, składające się ze skarlałych drzew takich jak dąb ciernisty Quercus coccifera i ostrolistny Quercus ilex, cedr atlaski Cedrus atlantica, drzewo poziomkowe Arbutus andrachne, dzikie odmiany oliwek czy pistacja kleista Pistacia lentiscus, drobnolistnych krzewów i krzewinek (dominują rodzaje: mirt i wrzosiec) oraz licznych gatunków aromatycznych roślin zielnych.

Wiele z olejków eterycznych owych roślin ma zastosowanie w medycynie. Okres wegetacji przypada na wiosnę, gdy ilość opadów jest największa.

Na glebach wapiennych makia przechodzi w garig.

Od makii swą nazwę przyjęli maquis, francuscy partyzanci z czasów II wojny światowej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]