Maksymilian Thullie

Grób rodzinny Maksymiliana Thullie na Cmentarzu Łyczakowskim

Maksymilian Marceli Thullie herbu Prawdzic (ur. 16 stycznia 1853 we Lwowie, zm. 1 września 1939 we Lwowie) – polski inżynier, rektor Szkoły Politechnicznej we Lwowie, senator I, II i III kadencji w II RP.

Życiorys

Pochodził z francuskiej rodziny przybyłej do Polski w XVIII wieku. Odbył studia budowlane w Akademii Technicznej we Lwowie i politechnice w Wiedniu. Od 1878 pracownik naukowy Szkoły Politechnicznej we Lwowie. W latach 1890–1921 kierownik Katedry Budowy Mostów. Dziekan Wydziału Inżynierii i Wydziału Inżynierii Wodnej Politechniki Lwowskiej, dwukrotnie Rektor tej uczelni: w roku akademickim 1894/95, oraz w 1910/11. Od 1890 profesor nadzwyczajny, a od 1894 profesor zwyczajny.

Zajmował się teorią budowy mostów. Opracował pierwsze polskie podręczniki budowy mostów wszystkich typów. Badał wytrzymałość, rozkład sił i naprężenie elementów mostu. Wprowadził tzw. kryterium Thulliego do wyznaczania najniekorzystniejszego położenia układu ciężarów skupionych w belce prostej. Brał udział jako rzeczoznawca przy budowie wiaduktu im. ks. Józefa Poniatowskiego w Warszawie.

Autor ponad 260 prac naukowych.

Doktor honoris causa Politechniki Warszawskiej. Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Polonia Restituta oraz papieskim medalem Pro Ecclesia et Pontifice.

W latach 1922–1935 senator RP (marszałek senior Senatu II i III kadencji), prezes parlamentarnego Klubu Chrześcijańskiej Demokracji. Wieloletni członek Rady Miejskiej Lwowa.

Pochowany w rodzinnym grobowcu na Cmentarzu Łyczakowskim. Miał trzech synów: księdza Kazimierza Thullie, Czesława i Zdzisława oraz trzy córki: Ewę, Marię i Zofię.

Wybrane publikacje naukowe

• O krzywych influencyjnych (1878)
• Teorya mostów (1885)
• Podręcznik statyki budowli (1886)
• Przyczółki i filary kamienne... (1891)
• Mosty blaszane (1893)
• Mosty drewniane (1895-1898)
• Mosty sklepione (1902)
• Mosty kratowe żelazne (1905-1906)
• Mosty kamienne (1908)
• Budownictwo żelazno-betonowe (1909)
• Mosty łukowe i wiszące (1909)
• Teorja żelbetu (1915)
• Mosty żelbetowe (1921)
• Naprężenia drugorzędne w belkach kratowych (1928)

Źródło

• Biogramy uczonych polskich, Część IV: Nauki techniczne (pod redakcją Andrzeja Śródki i Pawła Szczawińskiego), Ossolineum, Wrocław 1988