Ferdynand Radziwiłł

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ferdynand Fryderyk Radziwiłł
Trąby
Trąby
Data urodzenia 19.10.1834
Miejsce urodzenia Berlin
Data śmierci 28.02.1926
Miejsce śmierci Rzym
Rodzina Radziwiłłowie
Rodzice Bogusław Fryderyk Radziwiłł
Leontyna Gabriela Clary et Aldringen
Małżeństwo Pelagia Sapieha
Dzieci z Pelagią Sapiehą:
Michał Władysław "Rudy"
Zygmunt
Karol Ferdynand
Maria Malgorzata
Janusz Franciszek

Książę Ferdynand Radziwiłł herbu Trąby (ur. 19 października 1834 w Berlinie – zm. 28 lutego 1926 w Rzymie) – książę, polski polityk, kawaler maltański od 1889 roku.[1]


Ojciec książąt: Janusza Franciszka, Michała Radziwiłła Rudego, Karola Ferdynanda i Małgorzaty, brat księcia Edmunda Radziwiłła, syn księcia generała Bogusława Fryderyka Radziwiłła i Leontyny Gabrieli von Clary und Aldringen.

W latach 1874-1919 poseł polski do Reichstagu z okręgu Ostrów-Odolanów-Ostrzeszów-Kępno, w latach 1889-1918 przewodził Kołu Polskiemu. Był także posłem pruskiego Landtagu. W latach kulturkampfu opowiadał się stanowczo po stronie polskiej. Zasłynął odważną interpelacją w sprawie strajków szkolnych we Wrześni. Zasiadał także dożywotnio w wyższej izbie parlamentu Rzeszy - Izbie Panów. Po 1918 poseł na polski Sejm Ustawodawczy w Warszawie - w 1919 sprawował w nim funkcję marszałka seniora.

W połowie lat 70. XIX wieku ukrywał w Antoninie poszukiwanego przez władze pruskie księdza Walentego Śmigielskiego.

XII ordynat ołycki i przygodzicki. Rezydował w Antoninie. Główny fundator i patron kościoła farnego (ob. konkatedry) w Ostrowie Wielkopolskim.

Pochowany jest w podziemiach kaplicy Radziwiłłów w podostrowskim Antoninie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maria Małgorzata z Radziwiłłów Franciszkowa Potocka: Z moim wspomnień (Pamiętnik). Bearb. Eligiusz Kozłowski. London 1983. (Biblioteka polska / Seria czerwona ; 97)
  • Adam Galos: Radziwiłł Ferdynand Fryderyk (1834-1926). W: Polski Słownik Biograficzny, t. 30. Wrocław [i.in.] 1987, s. 181-183

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Tadeusz Wojciech Lange, Szpitalnicy, Joannici, Kawalerowie Maltańscy, Warszawa 1999, s. 146.