Mangostan właściwy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Mangostan właściwy | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad różowych |
| Rząd | malpigiowce |
| Rodzina | kluzjowate |
| Rodzaj | mangostan |
| Gatunek | mangostan właściwy |
| Nazwa systematyczna | |
| Garcinia mangostana L. | |
Mangostan właściwy, garcynia, smaczelina, żółtopla, żółciecz (Garcinia mangostana L.) – gatunek drzewa z rodziny kluzjowatych (Clusiaceae Lindl.).
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Wiecznie zielone drzewo, dochodzące do 25 m wysokości.
- Liście
- Ulistnienie nakrzyżległe. Liście podłużne, eliptycznojajowate, lśniące, całobrzegie o oliwkowozielonym kolorze.
- Kwiaty
- Są dwojakiego rodzaju: obupłciowe lub rozdzielnopłciowe i wyrastają po 3-9 na szczytach pędów. Kwiaty żeńskie wyrastają pojedynczo. Mają 4-działkowy kielich i 4-płatkową koronę o średnicy do 6 cm. Płatki korony są wewnątrz żółtawe, z zewnątrz czerwonozielonkawe. W środku kwiatów pojedynczy słupek i liczne pręciki.
- Owoce
- Okrągłe, ciemnofioletowe jagody od 4-7 cm, pokryte suchą, grubą, ciemnofioletową skórką. Ich miąższ zawiera kilka (6-8) nasion, jest biały, soczysty, a w smaku przypomina morelę, pomarańczę i ananas.
[edytuj] Zastosowanie
- Roślina uprawna: trudna w rozmnażaniu. Plantacje uprawy mieszczą się głównie w Azji południowo-wschodniej.
- Sztuka kulinarna: Jest to jeden z najbardziej smacznych owoców tropikalnych, jest jednak trudny do przechowywania i transportu. W stanie świeżym można go przechowywać zaledwie kilka dni.
- Składniki odżywcze:
- około 16% cukry (głównie fruktoza i glukoza)
- około 0,003% witaminy C (3 mg/100 g)
- Składniki odżywcze:
- Z tłuszczu wytłaczanego z nasion produkuje się mydło.
- Drewno znajduje zastosowanie w rzeźbiarstwie, kora używana jest jako garbnik.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-12-12].
[edytuj] Bibliografia
- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.