Ananas jadalny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ananas jadalny
Starr 020630-0018 Ananas comosus.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina bromeliowate
Rodzaj ananas
Gatunek ananas jadalny
Nazwa systematyczna
Ananas comosus (L.) Merr.
Interpr. Herb. amboin. 133. 1917
Synonimy

A. comosus (Stickm.) Merill., A. sativus (Ldl.) Schult., Ananassa sativa Lindl., Bromelia ananas L., B. comosa, Stickm.

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Ananas jadalny (Ananas comosus (L.) Merr.), nazywany także ananasem właściwym lub a. czubatym – gatunek rośliny uprawnej, byliny z rodziny bromeliowatych (Bromeliaceae). W stanie dzikim występuje w Brazylii.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Silnie skrócona, dorasta do 1,2 m.
Liście
Długie, sztywne, kłujące, na łodydze ułożone spiralnie.
Kwiaty
Niepozorne, ciasno stłoczone, sześciodzielne, fioletowe.
Owoc
Rozwija się ze zrośniętych szypułek kwiatowych, przysadek, działek kielicha i zalążni. Owoce są beznasienne, o masie 1–2 kg, czasem 5 kg, o barwie brunatnozielonej, po dojrzeniu złotawożółte. Pióropusz liści ponad owocem nosi nazwę korony.

Biologia[edytuj | edytuj kod]

Owoc dojrzewa w okresie letnim. Obecnie dzięki opryskom kwasem naftylooctowym reguluje się rozwój roślin, aby plantacje dawały plon w ciągu całego roku. Pierwszy plon zbiera się po 18–24 miesiącach od założenia plantacji.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Niedojrzałe owoce i sok z liści (mający właściwości przeciwrobacze) są absolutnie zakazane kobietom ciężarnym, mogą bowiem spowodować poronienie[potrzebne źródło].

Najwięksi producenci ananasów (2009)
(w tys. ton)
 Filipiny 2 198
 Tajlandia 1 894
 Kostaryka 1 870
 Indonezja 1 558
 Chiny 1 477
 Brazylia 1 471
 Indie 1 341
 Nigeria 898
 Meksyk 685
 Wietnam 460
Łącznie na świecie


Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-11-06].
  2. Janina, Szczepan A. Pieniążek: Owoce krain dalekich. Warszawa: 1981.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Sarwa: Wielki leksykon roślin leczniczych. Warszawa: 2002.