Maria Leszczyńska
 |
Ten artykuł może zawierać twórczość własną lub niezweryfikowane dane. Pomóż Wikipedii poprawić artykuł na postawie weryfikowalnych źródeł. |
 |
Ten artykuł od 2012-07 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Maria Leszczyńska |
|
 |
|
 |
|
| królowa Francji | |
| Okres panowania | od 1725 do 1768 |
| Żona | Ludwika XV |
| Dane biograficzne | |
| Urodzona | 23 czerwca 1703 Trzebnica |
| Zmarła | 24 czerwca 1768 Wersal |
| Ojciec | Stanisław Leszczyński |
| Matka | Katarzyna Opalińska |
| Mąż | Ludwik XV Burbon |
| Dzieci | 10 (lista) |
 Galeria w Wikimedia Commons |
|
Maria Karolina Zofia Felicja Leszczyńska herbu Wieniawa (ur. 23 czerwca 1703 w Trzebnicy, zm. 24 czerwca 1768 w Wersalu) – królowa Francji w latach 1725-1768 jako żona Ludwika XV. Młodsza córka króla polskiego Stanisława Leszczyńskiego i Katarzyny Opalińskiej.
Spis treści |
Wywód przodków [edytuj]
| 4. Rafał Leszczyński | ||||||
| 2. Stanisław Leszczyński | ||||||
| 5. Anna z Jabłonowskich córka Stanisława Jana |
||||||
| 1. Maria Leszczyńska | ||||||
| 6. Jan Karol Opaliński | ||||||
| 3. Katarzyna Opalińska | ||||||
| 7. Zofia Anna z Czarnkowskich córka Adama Uriela |
||||||
Królowa Francji [edytuj]
Została królową Francji, gdyż Ludwik IV Henryk Burbon, książę de Condé, pierwszy minister króla Ludwika XV oraz jego następca na tym stanowisku - Kardynał Fleury, chcieli znaleźć panu żonę, która nie wciągnie Francji w skomplikowane polityczne sojusze. Popierała to mocno Markiza de Prie, kochanka księcia de Condé i to ona miała decydujący wpływ na wybór Marii. Od kiedy Stanisław Leszczyński utracił polityczne znaczenie, Maria stała się doskonałą kandydatką.
Ślub Marii i Ludwika XV miał miejsce 4 września 1725. Ich małżeństwo było początkowo szczęśliwe, królowa urodziła 10 dzieci. Ludwik XV miał jednak wiele oficjalnych metres (np. Madame Pompadour), które ostatecznie przyćmiły Marię na dworze królewskim. O większości romansów swojego męża Maria doskonale wiedziała.
W odróżnieniu od innych królowych miała możliwość spotykania się ze swoimi rodzicami. Ludwik XV po upływie czasu zrozumiał, że małżeństwo z niezamożną Leszczyńską było dla niego zawstydzającym mezaliansem. Maria przybyła na dwór bardzo skromnie, jednak dzięki temu mariażowi do Francji została przyłączona Lotaryngia.
Była gorliwą katoliczką, jej dzieci także zostały wychowane zgodnie z wiarą katolicką.
Jej kulturalnym wkładem w życie dworu wersalskiego było urządzanie cotygodniowych koncertów polskich chórów[potrzebne źródło]; pozostawiła też ślad w kulturze kulinarnej Francji – jej nazwiskiem nazwano szarlotkę á la Lesiki[1]. Ponadto miała okazję poznać młodego Mozarta i jego siostrę, Marię Annę.
Matka dzieci Francji [edytuj]
Jej jedyny syn - Ludwik Ferdynand poślubił Marię Józefę Wettyn, córkę rywala ojca Marii o koronę polską - Augusta III Sasa. Początkowo fakt ten powodował spięcia między dwiema kobietami, ale wkrótce okazało się, że Maria Józefa podziwia byłego króla Stanisława Leszczyńskiego. Kilkoro wnuków Marii otrzymało nawet na jedno z imion, imię Stanisław np. późniejszy król Ludwik XVIII.
Maria zmarła w 1768, sześć lat przed swoim mężem. Została pochowana w bazylice Saint-Denis pod Paryżem. Jej serce spoczęło obok rodziców w kościele Notre-Dame de Bon Secours w Nancy. Nową metresą jej męża została Madame du Barry, była prostytutka. Dzieci i wnuki Marii zgodnie i szczerze opłakiwały jej śmierć i znienawidziły du Barry. Dwa lata później, wnuk Marii - Ludwik August poślubił młodą arcyksiężniczkę austriacką - Marię Antoninę, która w przyszłości miała zostać ostatnią królową Francji.
Dwoje wnuków Marii zostało zgilotynowanych podczas rewolucji francuskiej: Ludwik August - Ludwik XVI i Madame Elżbieta. Dwoje innych wnuków po restauracji monarchii, w 1814, zostało kolejnymi królami Francji: Ludwik XVIII i Karol X.
Potomstwo [edytuj]
- Maria Ludwika Elżbieta (Marie-Louise-Elisabeth) (14 sierpnia 1727 - 6 grudnia 1759), księżna Parmy, żona Filipa Burbona
- Anna Henrietta (Anne-Henriette) (14 sierpnia 1727 - 10 lutego 1752),
- Maria Ludwika (Marie-Louise) (28 lipca 1728 - 19 lutego 1733)
- Ludwik Ferdynand (4 września 1729 - 20 grudnia 1765), delfin Francji, ojciec 3 królów Francji: Ludwika XVI, Ludwika XVIII i Karola X
- Filip Ludwik (30 sierpnia 1730 - 17 kwietnia 1733), diuk Andegawenii
- Maria Adelajda (30 marca 1732 - 27 lutego 1800)
- Wiktoria Ludwika (Victoire-Louise) (11 maja 1733 - 7 czerwca 1799)
- Zofia Filipa (Sophie-Philippine) (17 lipca 1734 - 3 marca 1782)
- Teresa Felicja (Thérèse-Félicité) (16 maja 1736 - 28 września 1744)
- Ludwika Maria (Louise-Marie) (5 lipca 1737 - 23 grudnia 1787), wstąpiła do klasztoru i zwana była jako Teresa od St-Augustin
Przypisy
- ↑ Ludwik Stomma: Dzieje smaku. Poznań: Wydawnictwo SENS, 2003, s. 24. ISBN 83-86944-44-7.
Linki zewnętrzne [edytuj]
| Poprzednik Maria Teresa Hiszpańska |
 |
Królowa Francji 1725-1768 |
|
Następca Maria Antonina |
