Maria Merkert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Błogosławiony
Maria Luiza Merkert
Maria Merkert mit Stammhaus in Neisse.jpg
Data urodzenia 21 września 1817
Nysa
Data śmierci 14 listopada 1872
Nysa
Kościół/
wyznanie
rzymskokatolicki
Data beatyfikacji 30 września 2007
Nysa
Wspomnienie 14 listopada
Tablica pamiątkowa w Nysie

Maria Luiza Merkert (ur. 21 września 1817 w Nysie, zm. 14 listopada 1872 tamże) – niemiecka zakonnica katolicka, założycielka Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety, zwana przez historyków Wielką Kobietą Śląska w XIX w., a przez potomnych Śląską Samarytanką, ogłoszona błogosławioną Kościoła katolickiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w rodzinie mieszczańskiej. Jej rodzicami byli Karol Antoni Merkert i Barbara z domu Pfitzner. Dzień później została ochrzczona w nyskim kościele św. Jakuba i św. Agnieszki. W kolejnym roku, po śmierci ojca, rodzina zubożała. Maria, wraz z siostrą Matyldą, ukończyła katolicką Szkołę dla Dziewcząt w Nysie. Po śmierci matki w 1842 obie sprzedały skromny majątek i wraz z Franciszką Werner oraz Klarą Wolff poświęciły się pomocy opuszczonym chorym i bezdomnym w Nysie. 27 września 1842 po mszy w nyskim kościele św. Jakuba i św. Agnieszki złożyły akt oddania przed obrazem Serca Pana Jezusa zobowiązując się nieść pomoc potrzebującym bez względu na wyznanie, narodowość i płeć. 19 listopada 1850 Maria Merkert rozpoczęła w Nysie organizowanie Stowarzyszenia św. Elżbiety dla pielęgnacji opuszczonych chorych. 4 września 1859 uzyskała dla stowarzyszenia zatwierdzenie diecezjalne. Heinrich Förster - biskup wrocławski - uznał stowarzyszenie za kongregację kościelną, a miesiąc później zatwierdził jej statuty. W tym też roku została wybrana pierwszą przełożoną generalną Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety będąc nią aż do śmierci. 5 maja 1860 złożyła śluby zakonne. W Nysie wybudowała dom macierzysty, a pod jej kierownictwem powstało 90 domów zakonnych, 12 szpitali i wiele domów opieki aż w 9 diecezjach (chełmińskiej, gnieźnieńsko-poznańska, warmińskiej, wrocławskiej, Fulda, Ołomuniec, Osnabrück, Praga, Paderborn) i 2 wikariatach apostolskich (Saksonii i Szwecji). 7 czerwca 1871 Pius IX udzielił aprobaty założonemu przez nią zgromadzeniu. Zmarła w opinii świętości, pochowana na Cmentarzu Jerozolimskim w Nysie. W chwili jej śmierci zgromadzenie liczyło 465 sióstr w 87 domach.

Obecnie (od 16 lipca 1964) jej szczątki doczesne spoczywają w kościele św. Jakuba i Agnieszki, gdzie od 2 marca 1998 po dokonaniu kanonicznego rozpoznania, trumna jest eksponowana w marmurowym sarkofagu kaplicy Trójcy Świętej.

Proces kanonizacyjny[edytuj | edytuj kod]

Proces beatyfikacyjny rozpoczął się 19 lutego 1985, a zakończył 9 września 1997. 20 grudnia 2004 Jan Paweł II uroczyście ogłosił heroiczność jej cnót. 1 czerwca 2007 Benedykt XVI zatwierdził dekret dotyczący cudu przypisywanego wstawiennictwu Marii Merkert, a mianowicie uzdrowienia z gruźlicy jednej z elżbietanek, siostry Miry. 30 września 2007 w Nysie odbyła się uroczystość beatyfikacyjna, której przewodniczył reprezentant papieża Benedykta XVI, prefekt kongregacji kongregacji spraw kanonizacyjnych w Watykanie, kardynał José Saraiva Martins. Obraz beatyfikacyjny namalowała siostra Felicyta Szewczyk. Jako jej święto ustanowiono datę 14 listopada.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Imię Marii Merkert nosi między innymi nyski szpital, budynek Collegium Civitas Państwowej Wyższej Zawodowej w Nysie, poświęcono jej tablicę pamiątkową, jest też patronką jednej z ulic.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  1. bł. Maria Luiza Merkert
  2. Bl. Maria Luisa Merkert (ang.)
  3. Dekret o heroiczności cnót Służebnicy Bożej Marii Merkert