Marian Langiewicz

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Marian Langiewicz
'
Marian Langiewicz
Życie Generał
Generał
Data urodzenia 5 sierpnia 1827
Krotoszyn
Data śmierci 10 maja 1887
Konstantynopol w Turcji
Kariera
W służbie od
Pełniona funkcja od 9.01.1863 r. pułkownik woj. sandomierskiego, od 22.01.1863 r. dowódca Kampanii Langiewicza, 11.03.1863-18.03.1863 dyktator powstania styczniowego
Główne wojny i bitwy Powstanie styczniowe, Wyprawa Garibaldiego na Sycylię
Odznaczenia

gen. Marian Langiewicz (ur. 5 sierpnia 1827 w Krotoszynie – zm. 10 maja 1887 w Konstantynopolu)[1] – dyktator powstania styczniowego.

Uczył się w Gimnazjum w Trzemesznie. W 1860 brał udział w wyprawie Garibaldiego na Sycylię, gdzie odznaczył się męstwem i nieustępliwością. Był wykładowcą szkoły wojskowej w Cuneo, gdzie stał się zajadłym przeciwnikiem Ludwika Mierosławskiego. Był związany z politycznym ugrupowaniem Białych.

Przed wybuchem powstania z ramienia Komitetu Centralnego Narodowego sprowadzał do Polski karabiny z Niemiec i Belgii. 9 stycznia 1863 mianowany pułkownikiem województwa sandomierskiego. Miał przeprowadzić koncentrację sił powstańczych w Górach Świętokrzyskich i na ich czele uderzyć na Warszawę. 22 stycznia jego zgrupowanie przypuściło trzy zwycięskie ataki na siły rosyjskie w Jedlni, Bodzentynie i w Szydłowcu (gdzie uczestniczył osobiście), rozpoczynając zwaną przez historyków Kampanię Langiewicza. W obozie w klasztorze w Wąchocku zgromadził 1400 ludzi, formując z nich odziały jazdy, piechoty i służb. Założył tam kancelarię sztabową, ambulans, drukarnię i fabryczkę broni. Rosjanie rozpoczęli za nim pościg, uderzając w kilku miejscach jednocześnie. 11 lutego pobił Rosjan w bitwie pod Słupią, zdobywając 1000 karabinów i 8 dział. Jego siły stale rosły. W Małogoszczy Langiewicz połączył swoje siły z odziałem idącym z Mazowsza. Miał teraz ponad 2500 żołnierzy. Tu też wydał 24 lutego 1863 bitwę przeważającym liczebnie Rosjanom. Dzięki sprawnemu dowodzeniu wyrwał się z okrążenia prawie bez poważniejszych strat, tracąc 300 zabitych i 2 armaty. 11 marca 1863 roku ogłosił się dyktatorem powstania. Tydzień później po bitwach pod Chrobrzem i Grochowiskami, przeszedł do Galicji.

Aresztowany przez Austriaków, przez dwa lata był więziony w twierdzy Josephstadt, a następnie przebywał na emigracji w Anglii i Szwajcarii. Później przebywał i służył w armii tureckiej.

Przypisy

  1. Informacje dotyczące daty urodzenia i śmierci zostały zweryfikowane w Muzeum Regionalnym w Krotoszynie, gdzie przechowywany jest odpis aktu chrztu Mariana Langiewicza

[edytuj] Linki zewnętrzne

[edytuj] Zobacz też:

W innych językach