Mariupol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mariupol
Маріуполь
Mariupol
Herb Flaga
Herb Mariupola Flaga Mariupola
Państwo  Ukraina
Obwód doniecki
Burmistrz Jurij Chotłubej
Powierzchnia 244[1] km²
Populacja (2013)
• liczba ludności
• gęstość

461 810[2]
1893 os./km²
Położenie na mapie obwodu donieckiego
Mapa lokalizacyjna obwodu donieckiego
Mariupol
Mariupol
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Mariupol
Mariupol
Ziemia 47°07′N 37°33′E/47,116667 37,550000Na mapach: 47°07′N 37°33′E/47,116667 37,550000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Mariupol (w latach 1948–1989 Żdanow, ukr. Маріуполь, ros. Mариуполь) – miasto wydzielone na wschodniej Ukrainie, w obwodzie donieckim, położone nad Morzem Azowskim, nad Zatoką Taganroską, u ujścia Kalmiusu; ośrodek przemysłowy, port morski.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto zostało założone w 1778 pod nazwą Pawłowsk, na miejscu ufortyfikowanego posterunku Kozaków zaporoskich z XVI wieku. W 1789 otrzymało prawa miejskie (jest najstarszym miastem w obwodzie donieckim). Nazwa Mariupol pojawiła się w 1780, na cześć Marii Fiedorowny, żony późniejszego cara Rosji Pawła I.

Od końca XVIII wieku stał się znacznym ośrodkiem targowym, w 1809 otwarto port a w 1882 wybudowano linię kolejową łączącą Mariupol z Donieckiem, co umożliwiło eksportowanie przez Mariupol donieckiego węgla. W latach 1886-1889 wybudowano nowy Mariupolski port handlowy, który stał się najważniejszym pod względem przeładunku towarów portem Imperium Rosyjskiego na południu po Odessie. Od końca XIX rozwój przemysłu metalurgicznego. W okresie bezpośrednio po I wojnie światowej w Mariupolu funkcjonowała polska placówka o charakterze konsularnym. 1941-1943 okupacja niemiecka miasta.

Mariupol, plan miasta

W latach 1948–1989 Mariupol nosił nazwę Żdanow na cześć radzieckiego działacza partyjnego Andrieja Żdanowa, który się tam urodził.

W Mariupolu znajdują się 3 szkoły wyższe: Mariupolski Uniwersytet Humanistyczny, Nadazowski Państwowy Uniwersytet Techniczny oraz Azowski Instytut Transportu Morskiego.

W mieście znajdują się 2 duże kombinaty metalurgiczne: Mariupolski Kombinat Metalurgiczny imienia Ilicza i „Azowstal”.

Według danych z 2002 roku 48,7% mieszkańców stanowili Ukraińcy, 44,4% Rosjanie, a 4,3% Grecy, przy czym jednocześnie aż 89,64% mieszkańców jako języka ojczystego używało języka rosyjskiego, a tylko 9,92% ukraińskiego, zaś greckiego 0,20%.

Przypisy

  1. Административно-территориальное устройство (ros.). Маріупольська міська рада. [dostęp 2014-01-05].
  2. Тимошенко Г.М. (red.): Статистичний збірник «Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року». Київ: Державна служба статистики України, 2013, s. 53.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]