Mir (osiedle typu miejskiego)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mir
Widok na Mir z zamku
Widok na Mir z zamku
Herb Flaga
Herb Mira Flaga Mira
Państwo  Białoruś
Obwód grodzieński
Populacja (2010)
• liczba ludności

2 400[1]
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Mir
Mir
Ziemia 53°27′N 26°28′E/53,450000 26,466667Na mapach: 53°27′N 26°28′E/53,450000 26,466667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Białoruś

Mir (biał. Мір, Mir) – osiedle typu miejskiego na Białorusi, położone w obwodzie grodzieńskim, w rejonie korelickim, ok. 85 km na południowy zachód od Mińska; 2,4 tys. mieszkańców (2010).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wioska Mir została założona przed 1345. Jej historia łączy się ściśle z zamkiem, wybudowanym w późnym średniowieczu lub wczesnym renesansie, który był przez wieki celem licznych ataków. Miasto zyskało sławę także dzięki założonej tu instytucji Mir Jesziwa, która działała od 1815 do 1939, stanowiąc renomowane międzynarodowe centrum kultury żydowskiej. Za II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą wiejskiej gminy Mir.

Po wycofaniu się Niemców w grudniu 1918 roku miejscowość została zajęta bez walki przez bolszewików[2].

W Mirze można odnaleźć wiele miejsc upamiętniających historię Żydów, a także historię ZSRR. Po II wojnie światowej miejscowość została odebrana Polsce i weszła w skład Białoruskiej SRR jako siedziba władz rejonu.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Zamek w Mirze
  • Kościół katolicki pw. św. Mikołaja gotycko-renesansowy, zbudowany w l. 1599-1605. Świątynia jest trójnawową bazyliką z półkoliście zamkniętym prezbiterium i dwiema półokrągłymi zakrystiami. Od frontu, na osi nawy głównej, znajduje się czworoboczna wieża, pierwotnie czterokondygnacyjna (zachowały się dwie kondygnacje), o elewacjach ozdobionych profilowanymi gzymsami i głębokimi niszami. Na przedłużeniu niskich naw bocznych znajdowały się niegdyś okrągłe wieżyczki, flankujące centralną wieżę. Pod kościołem znajduje się krypta grobowa.
  • Cerkiew unicka bazylianów (obecnie prawosławna) pw. Św. Trójcy, fundowana ok. 1700 r. przez kanclerza litewskiego ks. Karola Stanisława Radziwiłła jako cerkiew klasztoru bazylianów, po kasacie unii w 1839 r. zamieniona na prawosławną, po pożarze w 1865 r. przebudowana w stylu rosyjsko-bizantyjskim. Czwórdzielna; składa się z trójkondygnacyjnej wieży-dzwonnicy dobudowanej w 2 poł. XIX w., babińca, nawy na planie kwadratu i części ołtarzowej. Wieżę wieńczy spiczasty dach namiotowy z kopułką, nawę – pięć większych kopuł nadbudowanych w 2 poł. XIX w.
  • Stary cmentarz katolicki
  • Cmentarz żydowski
  • Cerkiew prawosławna św.Jerzego z 1910

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]