Narodowy Bank Czeski

Siedziba ČNB

Narodowy Bank Czeski (Česká národní banka), ČNB - bank centralny Czech, mający swoją siedzibę w Pradze. Został powołany 1 stycznia 1993, wraz z rozpadem Czechosłowacji. Mówi o tym artykuł 98 Konstytucji Czech. Najwyższym organem zarządzającym bankiem jest Rada Bankowa (czes. bankovní rada ČNB) składająca się z siedmiu członków - Prezesa, dwóch Wiceprezesów i czterech Dyrektorów Wykonawczych. Każdy z członków Rady pełni kadencję przez okres 6 lat. Jego prezesem od 1 lipca 2010 roku jest Miroslav Singer.

Treść artykułu 98 Konstytucji Czech:

"(1) Narodowy Bank Czeski jest centralnym bankiem państwa. Głównym celem jego działalności jest utrzymanie stabilności cen; w jego działalności interweniowanie jest dopuszczalne tylko na podstawie prawa. (2) Jego pozycję, zakres działalności i inne szczegóły określa prawo."

Cele oraz misja Narodowego Banku Czeskiego

Głównym celem, wymienionym w Konstytucji Czech, jak również w ustawie o Narodowym Banku Czeskim (ustawa 6/1993), jest utrzymanie stabilności cen, a w dalszej kolejności, co wynika już wyłącznie z ustawy o Narodowym Banku Czeskim, wspieranie zrównoważonego (ang. sustainable) rozwoju gospodarczego.

Misję Narodowego Banku Czeskiego określają następujące postulaty:

• utrzymanie niskiej i stabilnej inflacji,
• zapewnienie niezakłóconego obiegu pieniądza oraz niezawodnego system płatności,
• nadzór nad systemem finansowym,
• wspieranie zrównoważonego i stabilnego rozwoju rynku finansowego Czech.

Zadania Narodowego Banku Czeskiego

1. Prowadzenie polityki pieniężnej.
2. Nadzór nad rynkiem finansowym.
3. Emisja pieniądza i kontrola jego obiegu.
4. Działalność dewizowa.
5. Zapewnianie gospodarce systemu płatności oraz bycie bankiem rozliczeniowym.
6. Wypełnianie funkcji banku państwa.

Polityka pieniężna Narodowego Banku Czeskiego

Realizacja celu utrzymania stabilności cen poprzez mechanizm „transmisji monetarnej” - politykę celu inflacyjnego (ang. inflation targeting). Celem inflacyjnym jest stabilizacja stopy wzrostu poziomu cen w granicach 3% per annum. Takie założenie wydaje się obecnie sprzyjać zarazem spełnianiu inflacyjnego kryterium konwergencji ustalonego w Traktacie z Maastricht, a obowiązującego obecnie w ramach Europejskiego Systemu Banków Centralnych wszystkie kraje, które z założenia mają w przyszłości wejść do strefy euro. Realizacja zadania wykonywana jest za pomocą instrumentów polityki pieniężnej.

Instrumenty polityki pieniężnej

Podobnie, jak w Narodowym Banku Polskim, oprócz standardowych metod - polityki stóp procentowych, stosowane są bardziej nowoczesne metody w postaci operacji otwartego rynku. Do głównych instrumentów można zaliczyć:

• depozyty O/N (ang. overninght) dla banków komercyjnych po stopie dyskontowej,
• kredyty O/N dla banków komercyjnych po stopie lombardowej,
• stopa rezerwy obowiązkowej,
• operacje otwartego rynku prowadzone za pomocą umów REPO (ang. repurchase agreement) o podstawowym okresie umowy wynoszącym 2 tygodnie.

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona banku