Pałac Prezydencki w Wilnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy pałacu w Wilnie. Zobacz też: pałac Prezydencki.
Pałac Prezydencki w Wilnie
Pałac Prezydencki w Wilnie
Pałac Prezydencki w Wilnie
Państwo  Litwa
Miejscowość Wilno
Adres pl. Szymona Dowkonta 3
01122 Wilno
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny klasycyzm
Architekt Wasilij Stasow
Ważniejsze przebudowy 1824–1834
Położenie na mapie Wilna
Mapa lokalizacyjna Wilna
Pałac Prezydencki w Wilnie
Pałac Prezydencki w Wilnie
Położenie na mapie Litwy
Mapa lokalizacyjna Litwy
Pałac Prezydencki w Wilnie
Pałac Prezydencki w Wilnie
Ziemia 54°41′00,66″N 25°17′08,64″E/54,683517 25,285733Na mapach: 54°41′00,66″N 25°17′08,64″E/54,683517 25,285733
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Fasada Pałacu
Pałacowe ogrody

Pałac Prezydencki w Wilnie (lit. Prezidentūra, dawny Pałac Biskupi) - oficjalna rezydencja litewskiej głowy państwa mieszcząca się w obrębie wileńskiej Starówki przy S.Daukanto aikšte.

Historia obiektu sięga XIV wieku, gdy w miejscu nadanym przez księcia Jagiełłę murowany budynek wystawili wileńscy arcybiskupi. W okresie renesansu gmach wielokrotnie przebudowywano i rozbudowywano, biskupia rezydencja wzbogaciła się również o ogrody.

W XVIII wieku pałac dwukrotnie płonął (1737, 1738), po czym odbudował go architekt Wawrzyniec Gucewicz w stylu klasycystycznym. Po III rozbiorze posiadłość została przejęta przez rosyjskich carów - w 1796 roku na krótko zatrzymał się tu Paweł I.

W 1804 roku pałacyk odwiedził przyszły król Francji Ludwik XVIII, osiem lat później gościli tu zarówno Aleksander I, jak i Napoleon Bonaparte. Po wybuchu wojny francusko-rosyjskiej w 1812 roku zakwaterowano tu sztab armii francuskiej.

Po ponownym włączeniu Litwy w skład Rosji w 1813 roku, nastąpiła w latach 1824-1834 przebudowa budynku w stylu empire dokonana przez Wasilija Stasowa (prace nadzorował Karol Podczaszyński). W wówczas nadanym kształcie pałac przetrwał do dnia dzisiejszego. W XIX wieku rezydowali w nim generał-gubernatorzy litewscy, w tym Michaił Murawiew.

W 1918 roku budynek na krótko stał się siedzibą MSZ Litwy oraz agencji ELTA. W latach międzywojennych przebywał w nim generał Lucjan Żeligowski pełniący funkcję szefa Litwy Środkowej oraz bywał w nim marszałek Józef Piłsudski. W tym też okresie były w nim prowadzone prace konserwatorskie pod kierunkiem Stefana Narębskiego.

Po 1945 roku pałac służył wojsku radzieckiemu, umieszczono tu też m.in. galerie sztuki. Do 1991 roku mieścił się w nim Pałac Pracowników Kultury[1]. Po 1993 roku przeszedł na własność Kancelarii Prezydenta, a od 1997 roku jest oficjalną siedzibą głowy państwa litewskiego. Rezydowali tu Algirdas Brazauskas, Rolandas Paksas, jak i Valdas Adamkus.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wilno Przewodnik, Przemysław Włodek, Oficyna Wydawnicza Rewasz