Politechnika Gdańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Politechnika Gdańska
Polytechnica Gedanensis
Gdańsk University of Technology
Uczelniany Gmach Główny
Uczelniany Gmach Główny
Dewiza „Patriae Marique Fidelis” (Ojczyźnie i morzu wierni)
Data założenia 24 maja 1945;
6 października 1904 – jako Królewska Wyższa Szkoła Techniczna w Gdańsku
Typ uczelni państwowa
Państwo  Polska
Adres ul. Narutowicza 11-12
80-233 Gdańsk Wrzeszcz
Liczba pracowników
• naukowych
2.670
1.200
Liczba studentów 24 784[1]
Rektor prof. dr hab. inż. Henryk Krawczyk
Członkostwo Socrates-Erasmus, Forum UNESCO
Położenie na mapie Gdańska
Mapa lokalizacyjna Gdańska
Politechnika Gdańska
Politechnika Gdańska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Politechnika Gdańska
Politechnika Gdańska
Ziemia 54°22′17″N 18°37′08″E/54,371389 18,618889Na mapach: 54°22′17″N 18°37′08″E/54,371389 18,618889
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Gmach Główny Politechniki Gdańskiej
Auditorium Novum Politechniki Gdańskiej
Gmach Główny nocą

Politechnika Gdańska – państwowa uczelnia wyższa o profilu technicznym w Gdańsku. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities ze stycznia 2013, opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 5. miejsce w Polsce wśród uczelni technicznych, a na świecie 756. pośród wszystkich typów uczelni[2].

Politechnika Gdańska, założona w 1904, jest jedną z najstarszych w Polsce autonomicznych uczelni państwowych i najstarszą na obecnym terenie Rzeczypospolitej politechniką. Obejmuje 9 wydziałów, na których studiuje ponad 25 tysięcy studentów na studiach inżynierskich i magisterskich realizowanych w systemie stacjonarnym i niestacjonarnym. Uczelnia zatrudnia niemal 2500 osób, w tym około 1200 nauczycieli akademickich.

Większość wydziałów posiada prawa akademickie, czyli jest uprawniona do nadawania również stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego oraz występowania do Prezydenta RP o nadanie tytułu naukowego profesora.

Politechnika Gdańska jest organizatorem wielu krajowych i międzynarodowych konferencji, sympozjów i seminariów. Prowadzi wymianę międzynarodową studentów i pracowników. Dział Międzynarodowej Współpracy Akademickiej zbiera i udostępnia informacje o programach międzynarodowych, możliwościach uzyskania stypendiów zagranicznych i zaproszenia stypendystów spoza Polski.

Uczelnia ma tradycje parlamentarnego i kulturalnego życia studenckiego. W latach 60. XX w powstał tu pierwszy niezależny Parlament Studencki w powojennej historii szkolnictwa wyższego w Polsce. W tym samym okresie na PG rozpoczął działalność teatrzyk „Bim-Bom” ze Zbigniewem Cybulskim i Bogumiłem Kobielą.

Hasło promocyjne Politechniki Gdańskiej: „Uniwersytet techniczny z wyobraźnią i przyszłością”.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Politechnika Gdańska znajduje się w centrum gdańskiego Wrzeszcza, dzielnicy dobrze skomunikowanej z pozostałymi częściami Trójmiasta. Budynki należące do kampusu Politechniki Gdańskiej, w tym obiekty dydaktyczne, administracyjne oraz domy studenckie, zlokalizowane są w sąsiedztwie ulic Traugutta, do Studzienki, Fiszera oraz Al. Zwycięstwa. Gmach Główny uczelni mieści się przy ul. Narutowicza 11/12.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Struktura i nazwy[edytuj | edytuj kod]

  • 19041918 – Królewska Wyższa Szkoła Techniczna w Gdańsku (Königliche Technische Hochschule zu Danzig).

Uczelnia posiadała 6 wydziałów:

    • Wydział Architektury
    • Wydział Budownictwa
    • Wydział Maszynowy i Elektrotechniki
    • Wydział Budowy Okrętów i Maszyn Okrętowych
    • Wydział Chemii
    • Wydział Nauk Ogólnych
  • 19181921 – Wyższa Szkoła Techniczna w Gdańsku (Technische Hochschule in Danzig)
  • 19211939 – Wyższa Szkoła Techniczna Wolnego Miasta Gdańska (Technische Hochschule der Freien Stadt Danzig)

Po wprowadzeniu z dniem 1 sierpnia 1922 zmian w statucie, regulaminie i organizacji uczelni zamiast sześciu wydziałów powołano trzy:

    • Wydział I Nauk Ogólnych
    • Wydział II Budownictwa
    • Wydział III Techniki Maszyn, Techniki Okrętowej i Elektrotechniki. Na Wydziale III utworzono następujące oddziały:
      • Oddział Techniki Maszyn
      • Oddział Techniki Okrętowej
      • Oddział Elektrotechniki
W roku akademickim 1926/1927 zmieniono nazwę Wydziału III na Wydział Budowy Maszyn, Elektrotechniki oraz Techniki Okrętowej i Lotniczej
W roku akademickim 1938/1939 zmieniono nazwę Wydziału III na Wydział Maszynowy
  • 19391941 – Wyższa Szkoła Techniczna Gdańsk (Technische Hochschule Danzig)
  • 19411945 – Wyższa Szkoła Rzeszy w Gdańsku (Reichshochschule Danzig)
  • od 24 maja 1945Politechnika Gdańska

Do 1918[edytuj | edytuj kod]

Figura lwa przy bramie głównej

Najstarsze budynki dzisiejszej politechniki zostały wybudowane w latach 19001904, wedle projektów berlińskiego architekta Alberta Carstena[3] dla nowo powstającej Wyższej Szkoły Technicznej (Königliche Preussische Technische Hochschule). Gmach główny uczelni posiada bogaty wystrój rzeźbiarski, utrzymany w stylu neorenesansu niderlandzkiego, dzięki któremu miała się wpisać w zabytkową architekturę Gdańska[4].

Uroczysta inauguracja odbyła się 6 października 1904, w obecności niemieckiego cesarza, Wilhelma II[3].

Lata 1918-1939[edytuj | edytuj kod]

W latach 1918–1921 uczelnia nosiła nazwę Wyższej Szkoły Technicznej w Gdańsku (Technische Hochschule zu Danzig). Wraz z utworzeniem Wolnego Miasta Gdańska zmieniono nazwę uczelni na Wyższą Szkołę Techniczną Wolnego Miasta Gdańska (Technische Hochschule der Freien Stadt Danzig). 1 sierpnia 1922 wprowadzono zmiany w statucie, regulaminie i strukturze uczelni. Powołano trzy wydziały:

  • Wydział I Nauk Ogólnych
    • Katedra Ia Humanistyczna
    • Katedra Ib Matematyczno Fizyczna
    • Katedra Ic Chemiczna
  • Wydział II Budownictwa
    • Katedra IIa Architektury
    • Katedra IIb Inżynierii Budowlanej
  • Wydział III Inżynierii Maszynowej
    • Katedra IIIa Budowy Maszyn
    • Katedra IIIb Elektryczna
    • Katedra IIIc Budowy Okrętów (od 1929 Budowy Okrętów i Lotnicza)

Lata 1939-1945[edytuj | edytuj kod]

W latach 1939-1941 zmieniono nazwę uczelni na Wyższą Szkołę Techniczną w Gdańsku (Technische Hochschule Danzig), w latach 1941-1945 funkcjonowała nazwa Wyższej Szkoły Rzeszy w Gdańsku (Reichshochschule Danzig), ze znaczne zmniejszoną liczbą studentów i kadry naukowej. W styczniu 1945 zawieszono zajęcia i rozpoczęto ewakuację wyposażenia, księgozbioru i pracowników. Budynki przerobiono na szpital wojenny z 3 tysiącami łóżek.

Przekształcenie w 1945[edytuj | edytuj kod]

Na mocy dekretu (z mocą ustawy) Rady Ministrów z 24 maja 1945 istnieje jako uczelnia polska[5]. Polska uczelnia nie uznaje się za kontynuatorkę istniejącej w tym miejscu szkoły niemieckiej, ale jedynie tradycji szkoły o profilu technicznym. I tak w 2005 Politechnika Gdańska świętowała 60-lecie istnienia[6] i jednocześnie 100-lecie istnienia uczelni technicznej w Gdańsku[7]. Istniały spory wewnętrzne w tej kwestii, ale historia przedwojenna uczelni, gdzie wydalano studentów polskich, a część wykładowców należąca do NSDAP zaczęła nauczać w mundurach tej organizacji (zaczynając wykłady od Heil Hitler) przeważyła. Obecnie na honorowej ścianie ze złotymi literami z nazwiskami rektorów znajdują się nazwiska począwszy od 1945.

Patroni[edytuj | edytuj kod]

Jan Heweliusz[8] (ur. 8.05.1611 Gdańsk, zm. 28.01.1687 Gdańsk), gdański astronom, piwowar, ławnik i rajca, syn Abrahama Hewelke i Korduli z Heckerów. Najwybitniejszy po Mikołaju Koperniku astronom na ziemiach polskich. Konstruktor przyrządów astronomicznych, wynalazca zegara wahadłowego, peryskopu i śruby mikrometrycznej, twórca pierwszego na świecie wielkiego obserwatorium astronomicznego wyposażonego w lunety.

Relief z wizerunkiem Jana Heweliusza autorstwa Roberta Kai na jednym z dziedzińców Politechniki Gdańskiej

2 października 2011 roku na jednym z dziedzińców Politechniki Gdańskiej odsłonięto relief z portretem Jana Heweliusza autorstwa Roberta Kai.

Gabriel Fahrenheit[9] (ur. 24.05.1688 Gdańsk, zm. 16.09.1736 Haga), urodzony w Gdańsku fizyk i inżynier, wynalazca termometru rtęciowego i twórca skali temperatury, popularnej w niektórych krajach anglosaskich. Syn kupca Daniela i Concordii z domu Schumann.

22 września 2010, uchwałą Senatu Politechniki Gdańskiej, Dziedziniec Północy nazwany został imieniem Daniela Gabriela Fahrenheita, a Dziedziniec Południowy z wahadłem Foucaulta imieniem Jana Heweliusza.

Wydziały[edytuj | edytuj kod]

Wieża ciśnień, Katedra Techniki Cieplnej Politechniki Gdańskiej.

Na 9 wydziałach uczelni – na studiach pierwszego, drugiego i trzeciego stopnia oraz podyplomowych w systemie studiów stacjonarnych i niestacjonarnych – studiuje ponad 20 tysięcy studentów:

Jednostki wspomagające:

  • Centrum Języków Obcych
  • Centrum Nauczania Matematyki i Kształcenia na Odległość
  • Centrum Sportu Akademickiego

Wydział Wydział Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki (dawna nazwa: Wydział Elektroniki) to największy z wydziałów uczelni, składający się obecnie z 16 katedr, kształcący około 3000 studentów na studiach magisterskich, inżynierskich bądź studiach dwustopniowych, a także studiach doktoranckich.

W roku akademickim 2008/2009 największym wydziałem pod względem liczby studentów był Inżynierii Lądowej i Środowiska, na którym kształciło się ponad 4000 studentów.

Rektorzy[edytuj | edytuj kod]

Od 1945[edytuj | edytuj kod]

Przed 1945[edytuj | edytuj kod]

Organizacje studenckie działające na Politechnice Gdańskiej.[edytuj | edytuj kod]

  • Koło Naukowe Studentów Fizyki
  • Koło Naukowe Studentów Techniki Okrętowej Politechniki Gdańskiej "KORAB"
  • Akademicki Klub Kadry GDAKK
  • Klub Honorowych Dawców Krwi PCK „Młodzi”
  • Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze PTTK
  • Studencki Klub Turystyczny Politechniki Gdańskiej „FIFY”
  • Zrzeszenie Studentów Polskich przy Politechnice Gdańskiej
  • Niezależne Zrzeszenie Studentów Politechniki Gdańskiej
  • Akademicki Chór Politechniki Gdańskiej
Bratniak
  • BEST Gdańsk (Board of European Students of Technology)
  • CEPRIM – Centrum Promocji Inżynierów Managerów Grupa Lokalna ESTIEM na Politechnice Gdańskiej
  • Erasmus Student Network Gdańsk
  • IAESTE (The International Association for the Exchange of Students for Technical Experience)
  • Klub Działalności Podwodnej SKALAR
  • Kronika Studencka Politechniki Gdańskiej
  • Pomorskie Studenckie Forum Business Centre Club
  • Ruch Akademicki POD PRĄD
  • Studencka Agencja Radiowa Politechniki Gdańskiej (jako jej rozwinięcie powstało Radio ARnet)
  • Studenckie Koło SEP Politechniki Gdańskiej (SK SEP PG)
  • Akademicka Telewizja Politechniki Gdańskiej
  • Koło Naukowe Studentów Politechniki Gdańskiej
  • Akademicki Klub Taekwondo „Udar” Politechniki Gdańskiej
  • Naukowe Koło Studentów Automatyki
  • Naukowe Koło Studentów Elektryków (NKSE)

Kierownictwo uczelni[edytuj | edytuj kod]

  • Rektor, prof. dr hab. inż. Henryk Krawczyk, prof. zw. PG
  • Prorektor ds. nauki, prof. dr hab. Józef Sienkiewicz, prof. zw. PG
  • Prorektor ds. kształcenia: dr hab. inż. Marek Dzida, prof. nadzw. PG
  • Prorektor ds. rozwoju i jakości: prof. dr hab. Kazimierz Jakubiuk, prof. zw. PG
  • Prorektor ds. współpracy i innowacji: prof. dr hab. inż. Jacek Mąkinia
  • Kanclerz: mgr inż. Marek Tłok

Wielcy ludzie na Politechnice Gdańskiej[edytuj | edytuj kod]

prof. Kazimierz Kopecki

Miejsca upamiętnienia[edytuj | edytuj kod]

Budynki[edytuj | edytuj kod]


Dziedzińce[edytuj | edytuj kod]

Audytoria[edytuj | edytuj kod]

prof. Kazimierz Zygmunt

Sale[edytuj | edytuj kod]

Tablice pamiątkowe[edytuj | edytuj kod]

Poświęcone zasłużonym postaciom[edytuj | edytuj kod]
  • prof. Witold Nowacki (odsłonięta w 1995)
  • prof. Adolf Polak (odsłonięta w 1985)
  • prof. Aleksander Rylke
  • prof. Stanisław Szpor (odsłonięta w 1986)
  • prof. Tadeusz Szulczyński
  • prof. Wacław Szybalski
  • Jędrzej Śniadecki
  • doc. Emil Taszner
  • prof. Kazimierz Zygmunt
  • Dziekani Wydziału Elektrycznego (zbiorcza tablica pamiątkowa)
  • Fundatorzy Pawilonu Technologicznego Wydziału Chemicznego (odsłonięta w 1974)
  • Pracownicy i studenci PG, którzy godną postawą w latach 1945-1989 dawali świadectwo swojego patriotyzmu działając na rzecz odzyskania przez Polskę pełnej suwerenności (zbiorcza tablica pamiątkowa, odsłonięta w 2010)
  • Studenci Polacy Politechniki Gdańskiej z lat 1904-1939, którzy zginęli za ojczyznę (zbiorcza tablica pamiątkowa, odsłonięta w 1994)
Poświęcone organizacjom[edytuj | edytuj kod]
  • Zrzeszenie Studentów Polaków Politechniki Gdańskiej „Bratnia Pomoc” (odsłonięta w 1980)
  • S.A.R. i Radio SAR (odsłonięta w 2007) 
Poświęcone wydarzeniom[edytuj | edytuj kod]
  • 1000-lecie Państwa Polskiego 960-1960 

Doktorzy honoris causa[edytuj | edytuj kod]

Lista nazwisk doktorów honoris causa Politechniki Gdańskiej umieszczona jest na ścianie na pierwszym piętrze w Gmachu Głównym. Osoby uhonorowane tytułem doktora honoris causa Politechniki Gdańskiej[10]:

Profesor Bolesław Mazurkiewicz przy figurze Alegorii Nauki

Kampus[11][edytuj | edytuj kod]

W założeniu pierwszych architektów budynki politechniki były obliczone na 600 studentów, z możliwością powiększenia tej liczby do 1000. Wmurowanie kamienia węgielnego pod budowę Politechniki Gdańskiej miało miejsce 7 czerwca 1900 roku. Na przestrzeni czterech lat na terenie 6,4 ha wzniesiono gmachy o łącznej kubaturze przekraczającej 200 tys. m³. Obecnie kampus uczelni tworzy kilkanaście budynków, zarówno zabytkowych, jak i współczesnych. Obecnie Politechnika Gdańska dysponuje terenami o powierzchni niemal 77 hektarów.  W budynkach uczelni przebywa ponad 1200 pracowników naukowych i blisko 27 tys. studentów.


Symbolem uczelni jest wzniesiony na początku XX wieku monumentalny Gmach Główny zaprojektowany, w stylu neorenesansu niderlandzkiego, przez wybitnego architekta i późniejszego profesora uczelni Alberta Carstena. Pod kierunkiem profesora Carstena wzniesiono również Laboratorium Maszynowe, a także budynki wydziałów Chemii oraz Budowy Maszyn i Elektrotechniki. Znaczne zniszczenia przyniosła II wojna światowa, kiedy wypaliło się 60 proc. kubatury tego budynku oraz 70 proc. pokrycia dachowego. Po wieńczącej gmach wieży zegarowej pozostała jedynie stalowa konstrukcja.

Zniszczenia wojenne całej uczelni oszacowano na około 16 proc. W pierwszej kolejności odbudowano mniej zniszczone Laboratorium Wytrzymałościowe i budynek Wydziału Chemicznego. Najdłużej trwała odbudowa Gmachu Głównego, w którym należało wzmocnić konstrukcję części środkowej. Budynek zyskał nowy wystój, a pomieszczenia otrzymały: Biblioteka Główna, Rektorat, Kwestura oraz Katedra Rysunku, Malarstwa i Rzeźby. Wraz z rozwojem uczelni trwała jej rozbudowa. W 1948 roku oddano do użytku Laboratorium Wysokich Napięć i Przyrządów Rozdzielczych przy ul. Własna Strzecha 18 a.W latach pięćdziesiątych kubatura budynków uczelnianych zwiększyła się o 65 proc. Powstały wówczas: pawilon Radiotechniki, budynek Chemii, hala doświadczalna dla Wydziału Budownictwa Wodnego, Laboratorium Technologii Materiałów Maszynowych oraz nowe gmachy wydziałów: Budownictwa Wodnego, Wydziału Budowy Okrętów i Mechanicznego.W 1962 roku zbudowano kompleks Akademickiego Ośrodka Sportowego PG. Po modernizacji i rozbudowie w ostatnich latach (2010-2012) obecne Centrum Sportu Akademickiego PG posiada nowoczesny kompleks basenów, wioślarnie, halę sportową, halę tenisową oraz boisko do piłki nożnej z certyfikatem FIFA. W roku 1969 ukończono budowę gmachu Wydziału Elektroniki. Tego samego roku dobudowano skrzydło „B” do Gmachu Głównego.Lata 70. to czas, w którym powstały m.in.: budynek C Wydziału Chemicznego, gmach Instytutu Okrętowego oraz budynek dla Wydziału Elektrycznego przy ul. Sobieskiego 7, budynek Zespołu Opieki Zdrowotnej oraz Ośrodek Wypoczynkowy w Czarlinie.

Wraz ze wzrostem liczby studentów powstawały domy studenckie. Do roku akademickiego 1960/1961 roku powstało 7 akademików, a w latach 1970-1986 wybudowano trzy kolejne. Obecnie osiedle akademickie liczy 12 domów studenckich.W 1999 oddano do użytku Audytorium Novum, a w 2002 oddano do użytku nowy budynek Wydziału Zarządzania i Ekonomii. Czterokondygnacyjny gmach Wydziału Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki oddano do użytku w roku 2008. Łączna powierzchnia obiektu wynosi 12 tys. m². Trzecie piętro zajmuje Centrum Informatyczne Trójmiejskiej Akademickiej Sieci Komputerowej.

Montowanie wieży na Gmachu Głównym, 13 maja 2012 r.

Po 67 latach, dokładnie 13 maja 2012, odbudowana wieża zegarowa powróciła na Gmach Główny. 18-metrową konstrukcję o masie 15 ton udekorowano złotą rzeźbą Alegorii Nauki – postaci kobiecej trzymającej w jednej ręce księgę, a w drugiej – kaganek. Postać Alegorii wysokości 2,65 m pokryto 1250 płatkami złota (o powierzchni 64 cm kw. każdy). Wygląd wieży odtworzył dr inż. Wiesław Czabański, a koszt rekonstrukcji wyniósł około 1,1 mln zł.

Kampus Politechniki Gdańskiej stale się rozwija. Obecnie w trakcie wyposażania jest Laboratorium Innowacyjnych Technologii Elektroenergetycznych i Integracji Odnawialnych Źródeł Energii LINTE^2, w którym prowadzone będą badania ukierunkowane na wdrożenia i patenty przemysłowe z zakresu nowoczesnej elektroenergetyki. W roku 2014 na PG powstanie kompleks składający się z Centrum Nanotechnologii B, Centrum Nauczania Matematyki i Kształcenia na Odległość oraz parkingu podziemnego na 50 miejsc postojowych.

Na terenie kampusu uczelni działają nowoczesne centra takie, jak:

  • Centrum Nanotechnologii
  • Interizon – Pomorski Klaster ICT,
  • Centrum Nauczania Matematyki i Kształcenia na Odległość,  
  • Centrum Informatyczne Trójmiejskiej Akademickiej Sieci Komputerowej,
  • Centrum Transferu Wiedzy i Technologii,
  • Centrum Sportu Akademickiego.

Uczelnia w rankingach[edytuj | edytuj kod]

W ogólnopolskich rankingach uczelnia zajmuje od dawna jedno z czołowych miejsc wśród uczelni technicznych.W roku 2012 Politechnika Gdańska po raz drugi otrzymała certyfikat Uczelnia Liderów przyznawany przez Fundację Rozwoju Edukacji i Szkolnictwa Wyższego oraz Agencję PR Przemysław Ruta Communication. W latach 2010, 2011, 2012 Politechnika Gdańska utrzymywała się na drugiej pozycji rankingu Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, mierzącym popularność uczelni wśród kandydatów na studia. Podczas rekrutacji na rok akademicki 2011/2012 odnotowano średnią 7,6 os/miejsce. 

W rankingach na rok 2013, oceniających szkoły wyższe, Politechnika Gdańska uplasowała się na wysokich pozycjach. Drugie miejsce uczelnia uzyskała w następujących zestawieniach: w międzynarodowym rankingu Master Eduniversal w specjalizacji Engineering and Project Management w rejonie Eastern Europe oraz w piątej edycji konkursu na najbardziej prodoktorancką uczelnię PRODOK, w którym uczestniczyło 39 placówek.W 14. edycji Rankingu Szkół Wyższych miesięcznika edukacyjnego Perspektywy i dziennika „Rzeczpospolita”, w którym oceniono 219 polskich uczelni, Politechnika Gdańska zajęła 7. miejsce wśród szkół technicznych i 24. w gronie wszystkich uczelni akademickich. Również 7 miejsce przypadło uczelni w rankingu tygodnika Wprost na 50 szkół wyższych, których absolwenci są najbardziej poszukiwani przez pracodawców. W badaniu opublikowanym w tygodniku „Polityka”, klasyfikującym 86. polskich szkół wyższych ze względu na dorobek naukowy, Politechnika Gdańska uplasowała się na 16. pozycji.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Budynek Wydziału Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki
  • Zespół prof. Mariana Osińskiego, wykładowcy na Wydziale Architektury miał znaczący udział w powojennej odbudowie i rekonstrukcji Głównego Miasta w Gdańsku.
  • Znaczny udział przy budowie Sołdka – pierwszego w powojennej historii Polski statku pełnomorskiego, który wodowano 6 listopada 1948 miał prof. Jerzy Doerffer, prof. PG, rektor uczelni w latach 1981-1984. Statek pływał pod polską banderą ponad 31 lat. Dziś zacumowany na Motławie nieopodal Żurawia jest już eksponatem muzealnym.
  • W 1949 roku skonstruowano pierwszy po wojnie polskiego samochód ciężarowy o ładowności 3,5 t. Prace prowadzone były pod kierunkiem prof. Mieczysława Dębickiego. Samochód wszedł do masowej produkcji pod nazwą STAR 20.
  • Na Politechnice Gdańskiej opracowano pierwszy polski lek przeciwnowotworowy Ledakrin. Lek został wynaleziony przez prof. Andrzeja Ledóchowskiego w latach 60. XX wieku
  • W 1995 na terenie uczelni powstała tzw. Wirtualna Polska – siedziba dzisiejszego portalu, w który ów projekt się przerodził, do dziś znajduje się w jednej z byłych stołówek akademickich Politechniki.
  • 13 maja 2012 na gmach główny Politechniki Gdańskiej powróciła po 67 latach 18-metrowa wieża zegarowa (o masie 15t), udekorowana złotą rzeźbą Alegorii Nauki – postaci kobiecej trzymającej w jednej ręce księgę, a w drugiej – kaganek. Postać Alegorii wysokości 2,65 m pokryto 1250 płatkami złota (o powierzchni 64 cm kw. każdy). Wygląd wieży odtworzył dr inż. Wiesław Czabański, a koszt rekonstrukcji wyniósł około 1,1 mln zł[12][13].
  • Oddany do użytku w kwietniu 2008 roku nowy gmach Wydziału Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki to najinteligentniejszy budynek na Pomorzu. Działa w nim zintegrowany system zarządzania wszystkimi instalacjami, reagujący m.in. na zmiany temperatury, wilgotności i natężenia światła, a także czytnik tęczówki oka, strzegący dostępu do Centrum Informatycznego Trójmiejskiej Akademickiej Sieci Komputerowej (TASK).
  • Na Politechnice Gdańskiej działa superkomputer GALERA – najszybsza maszyna licząca w Polsce i jeden z największych klastrów w Europie.
  • W Gmachu Głównym Politechniki Gdańskiej znajdują się dziedzińce noszące imiona dwóch powiązanych z Gdańskiem naukowców: Jana Heweliusza i Gabriela Fahrenheita.
Wahadło Foucaulta na Dziedzińcu im. Jana Heweliusza
  • Na dziedzińcu imienia Jana Heweliusza znajduje się Wahadło Foucaulta.
  • Politechnika Gdańska jest wiodącym partnerem Pomorska Biblioteka Cyfrowa
  • Architekci politechniki są współautorami projektu Europejskiego Centrum Solidarności w Gdańsku (2007). ECS powstaje w dzielnicy Nowe Miasto, w historycznym miejscu przy Placu Solidarności w pobliżu Bramy Nr 2 i Pomnika Poległych Stoczniowców.
  • Większą część zespołu projektowego pracującego przy budowie PGE Arena, gdańskiego stadionu na Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2012, tworzyli wychowankowie Politechniki Gdańskiej.
  • 23 stycznia 2013 Senat Politechniki Gdańskiej zatwierdził nowe logo uczelni, które zastąpiło herb funkcjonujący od 1989 roku.Nie jest to pierwsza zmiana znaku w ponad stuletniej historii politechniki. Niektóre z nich przetrwały do dzisiaj, tak jak symbol Politechniki Gdańskiej przedstawiający żaglowiec wpisany w okrąg oraz akronim PG. Znak ten obecnie widnieje na łańcuchach rektorskich.
  • Cyber-oko opracowane pod kierunkiem prof. Andrzeja Czyżewskiego z Wydziału Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki, zostało polskim „Wynalazkiem roku 2013”. Interfejs służy do diagnozy i terapii osób pozostających w śpiączce.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy